Indien dit uw eerste bezoek is, vergeet dan niet de FAQ te lezen door op de bovenstaande verwijzing te klikken. U dient zich te registreren voordat u kunt gaan posten. Klik op de registreer verwijzing hierboven om te vervolgen. Om te beginnen met het tonen van de berichten selecteert u het forumdeel welke u wil gaan bezoeken middels gebruikmaking van de onderstaande selectie.
Ter info:
Mocht er zich onverhoopt een probleem en/of fout voordoen tijdens uw aanmelding, meldt deze dan aub. aan ons (door op de onderstaande gekleurde tekst te klikken).
Wij zullen u dan via email contacteren en zorg dragen voor uw aanmelding zodat u gebruik kunt maken van het forum! Registreren lukt niet, ik kan mij niet aanmelden!
Aankondiging
Sluiten
No announcement yet.
Geschiedenis van de Firma Petrus Regout en haar opvolgers
Sphinx Maastricht 2007-2013; herinneringen aan een industrieel verleden.
Zet op 1080p en HD binnen YouTube.
Aan de Boschstraat ligt de bakermat van de industriële ontwikkeling van Maastricht. In 1827 kocht de weduwe Regout-Nijsten, de moeder van Petrus Regout, het pand Boschstraat 1303, strategisch gelegen tegenover de in het voorgaande jaar geopende binnenhaven Bassin. In het woonhuis werd een kristalslijperij gevestigd. Twee jaar later kocht Regout het aangrenzende pand Het Rood Paard, waar hij in 1834 de eerste stoommachine plaatste. Vanaf ca. 1835 breidde het complex van glas-, aardewerk-, spijker- en geweerfabrieken zich gestaag uit langs de noordzijde van de straat.
In 1867 werd de vestingstatus van Maastricht opgeheven. In de jaren daarna werden alle stadspoorten (inclusief de Boschpoort) en een groot deel van de oude stadsmuur en de daaromheenliggende buitenwerken gesloopt. Het bestaande industrieterrein aan de noordwestzijde van de Boschstraat kon nu tot voorbij de voormalige stadsmuur worden uitgebreid en ook aan de noordoostkant van de Boschstraat, op de plek van het oude wachthuis, verrezen bedrijfsgebouwen. In 1878, het overlijdensjaar van Petrus Regout, werkten ca. 2500 mensen in de Regoutfabrieken, die een oppervlakte besloegen van 10 ha aan beide zijden van de Boschstraat. In 1864 verrees in een zijstraatje van de Boschstraat de Cité Ouvrière, een zeven verdiepingen hoog pand, aanvankelijk bedoeld voor 40 arbeidersgezinnen. In 1903 was het gebouw verworden tot een mensenpakhuis met 66 gezinnen en 266 bewoners, en was het een symbool van de arbeidersmisère in Maastricht. Vanaf 1920 werd het pand geleidelijk ontruimd, waarna het in 1938 werd afgebroken.
In de jaren 1930 en 1940 veranderde het aanzien van de straat sterk door de bouw van het Eiffelcomplex en de bijbehorende tunnelovens, waarvoor de rij karakteristieke, witgesausde huizen langs de Boschstraat (inclusief het eerste woonhuis van Petrus Regouts) moest verdwijnen. In 2007 verplaatste het bedrijf, sinds 1960 Koninklijke Sphinx geheten, haar activiteiten van de Boschstraat naar een nieuw bedrijfspand op het industrieterrein Beatrixhaven, waar het nog geen drie jaar later definitief haar poorten sloot. Voor de voormalige fabrieksgebouwen aan de Boschstraat zijn in het kader van het Plan Belvédère nieuwe bestemmingen ontwikkeld, maar door de economische crisis is de uitvoering hiervan vertraagd.
Misschien moeten we maar een aparte thread maken van de door MestreechOnline vastgelegde ontdekkingen.
Wat wat dachten jullie van deze ontdekking over de wellicht oudste kegelsteen van Nederland, maar in iedere geval van Maastricht, in relatie tot het jaartal 1861 dat nu prijkt op de voorgevel van pand Tafelstraat 30 te Maastricht?
Vandaag hoorde ik via het WIS (wandelgangeninformatiesysteem) dat de wethouder de zaak van de plaquette heeft doorgezet naar de afdeling ter afhandeling, wordt vervolgd
De VMG wil graag de Raadscommissie Stadsontwikkeling attent maken op de oorlogsgedenksteen (zie bijlage) die nu nog in de kelder van het Eiffelgebouw is te vinden en waarvoor de niet onterechte vrees bestaat dat ie de komende verbouwing niet zal overleven. Mag ik u voorstellen te bevorderen dat er afspraken gemaakt worden met de firma die daar aan de slag gaat om vooraf deze steen (van Charles Vos !) veilig te stellen om hem na de verbouwing weer in/aan het gebouw te herplaatsen en dan graag op een plek waar ie wat meer in het zicht hangt.
Waarop Dhr Severeijns heeft geantwoord: "Ik ga mijn best doen."
Nav de hierboven genoemde kelder onder het Eiffelgebouw; er waren hier in de oorlog meerdere kelders ingericht als schuilkelder voor omwonenden.
In een van die kelders moet als herinnering daaraan een gedenksteen van Charles Vos geplaatst zijn.
Ten eerste zou ik graag willen weten of die steen er nog is en zo ja, of het mogelijk is er nog eens een fatsoenlijke foto van te kunnen maken.
Iemand een idee hoe ik daar binnen kan komen of wie/waar ik kan vragen?
Dankzij Breur weten we nu dat de steen er nog is en heeft Toller er foto's van kunnen maken.
Om de overlevingskans van deze Charles Vos-steen te vergroten een mailtje gestuurd naar de Raadscommissie Stadsontwikkeling en Afdeling Cultuur:
De VMG wil graag de Raadscommissie Stadsontwikkeling attent maken op de oorlogsgedenksteen (zie bijlage) die nu nog in de kelder van het Eiffelgebouw is te vinden en waarvoor de niet onterechte vrees bestaat dat ie de komende verbouwing niet zal overleven. Mag ik u voorstellen te bevorderen dat er afspraken gemaakt worden met de firma die daar aan de slag gaat om vooraf deze steen (van Charles Vos !) veilig te stellen om hem na de verbouwing weer in/aan het gebouw te herplaatsen en dan graag op een plek waar ie wat meer in het zicht hangt.
Waarop Dhr Severeijns heeft geantwoord: "Ik ga mijn best doen."
(...) Ik zal proberen nog wat meer details te weten te komen en wellicht kunnen we nog een rondleiding organiseren voordat men echt gaat strippen in het Eiffelgebouw.
In mijn contacten i.v.m. het tableau van Charles Vos hoorde ik dat de oorspronkelijke naam van "de timmerfabriek" - "de zwarte bouw" is. Regout begon hier met de opslag van kolen t.b.v. de stoommachines. Een gedeelte is een keer afgebrand en vernieuwd. Ik zal proberen nog wat meer details te weten te komen en wellicht kunnen we nog een rondleiding organiseren voordat men echt gaat strippen in het Eiffelgebouw.
Leave a comment: