Aankondiging

Sluiten
No announcement yet.

Gediechte

Sluiten
X
 
  • Filter
  • Tijd
  • Tonen
Clear All
nieuwe berichten

  • SJEF
    replied
    Gediechte

    Al bladerend en lezend in het jaarboekje 'Maastricht in 1962', kwam ik het volgende gedichtje tegen.

    In Mestreech - zoe stoont in de gezètte
    Dao hèlt me vaan orde en wette.
    Me bak gein zeute bruudsjes,
    Meh hèlt âl op z'n puutsjes
    Mèt keersveerse pliesie-kedètte.


    Bron:
    Dichter E.
    maandblad "Onze Spreekbuis"
    Personeelsblad N.V. Staalwerken "De Maas".

    Leave a comment:


  • SJEF
    replied
    Sjiek Wyck

    Maastricht wil het Sjiek en Sjoen
    Maar in Wyck moeten we het zelf doen

    Daarom moeten wij onze buurt verfraaien
    En bij de boomspiegels planten en bloemen zaaien

    En wat onkruid wieden
    En iedereen een mooie straat aanbieden

    Dus lieve mensen adopteer een boom en doe allen mee
    Dan is in onze straten weer alles oké

    Ook zijn er veel ouderen die houden van groen
    Maar kunnen het werk niet meer doen

    Daarom vragen we aan de jonge mensen: het tuintje is maar klein
    Willen jullie de ouderen behulpzaam zijn?


    Een bewoner van St. Maartenspoort.

    Leave a comment:


  • SJEF
    replied
    Gediechte

    Et vreugjaor.

    Wie prachtig steit et veld in kleuren;
    Wie hartverkwikkend schijnt de zon!
    ’t Hielal verneuit zen levenskrachten
    In ’t vuurbad van de gouwe bron.
    Dao kroent zich eeder boum mét blajer,
    Dao vúlt zich eeder bos mét zaank;
    Den hiemel dee lacht d’eerd noe tegen
    En d’eerd die schikt em lof en daank

    De beek, die gist’ren laog bevroren,
    Drijft ronkend aof wie vleuiend glaas;
    De balsemreuk van d’ierste blommen
    Klump op van oet et golvend graas;
    De goudkapel, de bij, de vogel,
    Dat vluigt en speúlt te weeg al rond;
    Alles verblijdt zich noe te leven
    Zoe in de locht es oppe grond.

    De mins stikt ouch de kop nao boven
    En staart zich op zen schatten blind;
    De geist van God dee veult er weien
    In eeder wallem van de wind;
    Er is van kauw neet mie gekrompen,
    Ze blood steit neet mie stél en stiif,
    Et vleuit em roeschend door zen aojers,
    En ’t hart dat sprinkt em in ze liif.

    Bedwellemp door et riik geneeten
    Trêit er al stél en zwigend voorts
    En schúpt te locht die em omkrunkelt
    Mét opgeruimde en volle boors;
    En oppe groos van d’iersten heuvel,
    Woe heúm zen wandeling nao leit,
    Zinkt heer godvrúchtig op zen knejen,
    En klump zen daankgeveul dat beit:

    « Triomf, onsterfelikke Leefde,
    Et is tiin macht die ’t aal bezielt,
    Die deit herbleuien en herleven
    Al wat ten tiid krinkt en vernielt,
    Die noets en wereld liet oetsterven
    Zonder en nui doen op te goon
    En altiid door volmaakter werken
    Zich deit erkinnen en verstoon

    Triomf! Onindelikke wiisheid,
    Die alles héls in ze verband
    En et bestiers nao vaste wétten
    Van aon de mins tot aon de plant.
    ’t Is tine geist, hoeg Opperwezen,
    Dee zweeft door ’t onbegrensd Hielal
    En veur ’t begin tot nao et einde
    Geweest is, en bliven zal.

    TH. WEUSTENRAAD.
    (’t onoetgegeven gedicht:
    De beiweeg nao Scherpenheuvel
    .)

    Leave a comment:


  • SJEF
    replied
    W I E K -- W Y C K

    Aon d'n euverkant vaan Treech
    Dao stoont ins eus weeg
    Veer späölde hiel blij
    In Wiek op de wei
    Of vochte mèt die oet de Grach
    Veer höbbe geraos
    Op de Green aon de Maos
    Op 't Overe en op de Baon
    Beij ruizing op 't Gräötsje
    Of in 't Kattesträötsje
    Stoonte veer mèt eus neus gans väöraon
    Veer dinke zoe gere nog 'ns terök
    Aon de jaore es keend dao in Wiek aon de brök

    In Wiek, Wiek, eus Wiek allein
    Vaan Zjèrremiek tot de Bòtermijn
    Aon 't Kevinsje, Refuzjiehoes
    Aon 't waterpeurtsje voolte veer us thoes
    Wiek, Wiek, eus Wiek allein
    Vaan Zjèrremiek tot de Bòtermijn
    Nörreges op de wereld veule veer us zoe riek
    Es in Wiek, in Wiek, in Wiek

    Eder jaor mèt de Broonk
    Daan steit Wiek te proonk
    Daan heet Wiek zie fieskleid weer aon.
    't Maak ziech daan zoe sjoen, spreijt alles ten toen
    Vaan hoes tot hoes hingk daan de vaon.
    En edere Wiekeneer is al vreug in de weer
    En groets op de Broonk vaan oet Wiek
    Vaan wied koume ze loere nao de worteleboere
    Hun persessie mèt zaank en meziek.
    De kiekoete zien sjoen en prachtig verseerd
    De femilies koume beijein en jao geine mankeert.

    Leave a comment:


  • SJEF
    replied
    Maastricht.

    Een stad met een verleden,
    een stad met een gezicht.
    Geen stad waar ook het heden
    zo leeft als in Maastricht.

    Leave a comment:


  • SJEF
    replied
    Gediechte

    Slevrouw in Mestreech

    Sinterklaos dee is gewees
    en ouch ziene Zjwarte Piet
    Kump daan toch 't echte fees,
    boezjie aon en geniet.

    Leechske hei, lempke dao
    en euveral dee zeute meziek
    deenke veer euver 't leve nao
    en veule us erm en riek.

    Erm in vrundsjap en gelök
    erm in wermde en leefde ouch.
    kómme veer veur altied trök
    op die sumpele vraog:

    Höbbe veer get goods gedaon,
    höbbe veer rech gestange
    wie 't dreigde fout te gaon
    waore veer neet vaan die bange?

    Noets is 't antwaord hel oet: jao
    altied vinde veer wel ein fout,
    Altied bliek 't hempke us te nao
    noets vergete veer ’t klatergoud.

    En dao staon veer wie besjete
    kieke nao die lempkes, nao dat leech
    Probere die mominte eve te vergete
    bij us Leef Slevrouw in Mestreech.

    En dao wete veer 't zeker:
    veer zien tegeliek ouch riek.
    Leve hei aon Maos en Jeker
    en luustere nao dee zeute meziek.


    © Bèrke Voulak, Mestreech
    5-1-2009

    Leave a comment:


  • SJEF
    replied
    Gediechte

    't Lielek buimke.

    Op 'ne naojaorsdaag in 't dennebos spraok 'ne spar, 'nen echte:

    "Mèt Keersemes weurt geer oetgezeuk,
    allein de greune en de rechte.
    Geer komp daan in 'n hoes te stoon
    en weurt hiel fien verseerd,
    met bougiekes en zèlverdraod
    zoetot geer dao pareert."

    D'n awwe boum waor oetvertèld.
    't Waor eve stèl en toen
    kloonk e geritsel en geroesj,
    e leve, neet mie sjoen.

    Want edere boum stoont toen keersrech
    en heel zien takke ope
    en ploejde ziech, op eine nao,
    dee stoont inein gedoke.

    Heer waor zoe sjots en sjeif gegreujd,
    had toch zien bès gedoon,
    en wie edere boum woort aofgezeeg,
    lete ze dee "kromme" stoon.

    Zoe stoont heer dao noe gans allein,
    bedreuf um dee sjoenen droum.
    Heer had neet in de gate wie
    dao 'ne mins aonkaom.

    Dee naom 't buimke mèt ziech mèt,
    leep nao 'nen awwe stal
    en zag: "Maria, iech maak vuur,
    't hout dat höb iech al."

    De boum zaog e klein kinneke,
    dat had zoe kaajd ocherm.
    't Buimke zag: "Kap miech mer klein,
    daan maak iech 't lekker werm."

    Heer brande wat heer branne kós,
    verwermde 't Keend en Selvrouw,
    en wie 't lekker werm woort,
    vele hun de ouge touw.

    De boum dach aon zien chique vrun
    en zag: "'t Is toch wel sterk,
    in 't bos waor iech 't lielekste,
    noe höb iech 't sjoenste werk!"

    © Tilly Jongen-Schijns.
    Last edited by SJEF ; 24 december 2008, 22:19.

    Leave a comment:


  • SJEF
    replied
    Gemeintebedrieve

    Gemeintebedrieve

    Veer goon mèt euzen tied veuroet,
    soms wel e bitteke gaw
    En sloon veer us gei veurdeil d'roet
    Daan zitte veer in de kaw.
    D'rum heet euze gemeinteraod
    in studie noe ein plan
    Um gaans de stad, mèt plein en straot
    Te numme in zien han!
    Mastreech weurd daan ein unicum
    umdat noch mins, noch vie
    Betaolt, aon wee ouch vraog doarum
    Geine cent belasting mie!
    Bij de bedrieve, die de stad
    Noe al in actie heet
    Weurd nui gebouwd (wie vint geer dat?)
    Ein sjievel, gaans compleet!
    D'n toren, dee de Burgersjaol
    Heet veur Meteoor'logie
    Weurd ingeriech op groete sjaol
    Es 'Stads-sjievelcpmpagnie'
    Veer sjiev'le roond bis op de straot
    Toer op toer weurd gebeld
    Allein de lede vaan de Raod
    Betaole half geld.
    Vraog geer us nao de naom devaan?
    Dee luidt 'Mastreechter Toboggan'.
    Dat nui sjoen fort aon de Hèlpaort
    Ei 'Casino' weurde zal.
    Slavante geit gaans mèt acoord
    En steunt dit plan veural.
    De bloodbak heet ein zuver mojl
    En noe dee neet mie stink
    Kriege veer nog es 'Berekojl'
    d'n toren vaan Paoter Vink.
    De vreemde struime nao eus stad
    Um hölp mèt keend en vrouw
    En betaole zich ei 'Modderbad'
    Op de weeg nao 't Kèrkhof touw.
    Es daan de stad ins alles deit
    Heet zie ouch cent genóg.
    Ze lievert us gooj kwaliteit
    Gooj waor en geine boch.
    Allein 'Muziek' is heur te deur
    En de mezieksjaol mèt
    Die vraoge heur te väöl daoveur.
    Ze maste zich te vèt!
    Gaot geer noe op 't Vriethof ins
    Get waandele, hiel braaf,
    Daan beuk dao, sjrik neet, leve mins!
    De 'Stadsreuzenfonograaf'
    Wee zeet noe nog dat eus Mastreech
    Neet altied blijf de stad van 't leech?
    Väöl wijer nog geit euze Raod:
    Vaan 't Eendebastion
    Zal loupe goon op iezerdraod
    in Gewaopend beton
    Ein 'Watersjuut' vaan baovenaof
    Bis in de Zwanegrach
    En weurd daan, wie me us belaof
    Langs d'n Eeker opgebrach.
    D'n tram, dee al die vreemde rijdt
    Langs 't 'Historisch Monumint'
    Brink ouch weer weg dee zich bedeit
    of neet de tege kint.
    't Stadsbrandspruitemagazijn
    Ondr' in de Groete Staat
    Weurd ouch get, meh tot us chagrijn
    Veur intres väöl te laat:
    Umdat de winkels in Mastreech
    Alwijl weurde zoe raar
    Make ze mèt elektrisch leech
    'ne 'Concurrentbazaar'
    Geer lezers, die noe alles wèt
    Brink ier ouch aon eus lui
    En zörg dat geer op alles lèt
    En neet in ein koej bui
    Us soms bezörgt in euze Raod
    Ein specialiteit
    Dee 't bedrief op plein en straot
    Neet in de groond versteit.
    De Raod zelf wèrk noe mèt plezeer.
    Eder dink ziech: Sjepe nommer veer!

    Oet de Opregte Maastrichter Almanak 1907

    Leave a comment:


  • SJEF
    replied
    Het nu volgende gedicht schreef Pierre Kemp op zijn ziekbed.

    Mijn Dood.

    Mijn Dood, zijt gij een zwart persoon?
    Zult gij mij vinden bij mijn boeken,
    als ik nog steeds de zin van de toon
    en de kleur van het leven zit te zoeken?

    Mijn Dood, soms denk ik, hoe ziet gij uit,
    en wordt mij de dag met de nacht geruit,
    eer ik doorsta de korte schrik
    van overgang in een veranderd ik?

    Wat er ook komt, of ik in het klein
    zal schouwen God, of in het groot,
    Mijn Dood, zult gij niet eenvoudig zijn,
    als mijn lichaam mijn ziel straks uit zich stoot?


    Pierre Kemp 1886-1967

    Leave a comment:


  • SJEF
    replied
    Gediech

    E meitske, genaomp Pieternel
    dat waor m'ch toch zoe raar model:
    Ze stoont aon de sjaol,
    waor mèt pune rejaol,
    ze waor dao de sjaolfrikke-del.

    Leave a comment:


  • SJEF
    replied
    Gediech

    Veer hinne die pikde get graon.
    Zag ein obbins: "Dao keump d'n haon!
    Laot häöm mer gewere,
    want oonder us vere:
    Wie gere zit heer us neet d'raon!"

    Leave a comment:


  • SJEF
    replied
    Gediech

    "Tot 'service' noe gans is verdwene,
    dao zal 'ch aon mote gewene,"
    zoe zag de keplaon.
    "Es 'ch hiemele gaon,
    daan moot 'ch miech zellef bedene."

    Leave a comment:


  • SJEF
    replied
    Gediech

    'ne Vreigeleer laog 'ns te döbbe
    wat 'r nao d'n doed gere wouw höbbe:
    "Iech laot miech kremere,
    op 't land dipponere:
    Daan kint 't nog 'ne kier stöbbe!"

    Leave a comment:


  • SJEF
    replied
    Gediech

    Dao zag 'nen dokter 'in spé':
    "Studere? Dat hoof neet persé.
    De loup vaan 't blood
    dee weit iech al good,
    en 't hart höb iech oonder de knee!"

    Leave a comment:


  • SJEF
    replied
    Gediech

    Dao waor 'ns e menneke Teun.
    Heer trok al jaorelaank steun.
    Gei gelök aon z'n koont....
    En es 'r 't voont,
    daan plakde dat aonder z'n sjeun.

    Leave a comment:

Bezig...
X