Gediechte

[SJEF †]

Gediech

In Afrika woent e kepläönsje
Dee heet veur zien kèrk e läönsje
Mèt buim um de meter.
"Dao tössenin", zeet 'r,
"Dao plant iech e leuk afrikäönsje."

[SJEF †]

Gediech

Meister Max
zit sjiek in 't pak
meh Max ze pak
kump néét oet
'de zak van Max'
Toch allebonneur
veur zienen 'tailleur'.

[SJEF †]

Vaan ’t meidske oet de stad.

Ei stadsmeidske trok mèt eine boerejong
Langs de velder en de weie.
’t Waor mèt häöm tot zie oet wandele gong
Want zoe boete koste zie lekker vrije.

Heer leet häör zien de boerderij
Mèt alles drop en draon,
Aoch de hinne in de wei
Mèt daotösse eine groete haon!

Zie keek mèt aoge groet,
Toen zaog zie ’t gebäöre:
D’n haon vloog opins detössen oet,
Zie meinde um ein hin te versjäöre!

Och nein, zoe vertèlde heer häör toen,
Deen haon deit gewoen zien pliech,
Dat heet mèt versjäöre niks vaan doen
En is allein op de veurtplanting geriech!

Later, toen zie boerin gewore waor
En de broedsnach door gong bringe
Waor ’t veur häör dudelik en klaor
Zie leet häöre haon wel aanders zinge!

Wat noe, zag heer, de deis mich sjrikke,
Boe um höbs diech de zij-baar op?
Dachs diech, zag zie, iech laot mich zoe mer pikke
Wie die hin op häöre kop?

Mestreech, Jean Claessens.

[SJEF †]

Gediech

DE RIJMELEER

Zit te puffe
en te suffe,
staon ‘ns rech,

ak’lig weerke
num e beerke
stom eweg.

Sjrijf e leedsje
op e bleedsje,
pen get neer,

e verhäölke
in mien täölke
maak iech weer.

Wèl get sjrieve,
röstig blieve
rijmeleer,

Al vergete,
niks mie wete,
sukkeleer!

© Paul Chambille de Beaumont [1889 - 1968].

Heer sjreef oonder ’t pseudoniem P.C.d.B. gediechte en leedsjes in ’t Mestreechs.

[SJEF †]

Gediech

Vastelaovend

Achter ’t nejmesjien op n krök
sleutelde ze same aon ei stök
aon e pekske in roed en raos
get veur ’n duvelkes seance

-----------------------------

op de Vriethof, mèt z’n vere nevenein
zaog ’n eder ’t metein
dit zien, dat zuut me zeenderouge,
duvele die wel veur get douge.

-----------------------------

Es me in de hèl ziech zoe kint ammezere
Wie die duvele ’t hei perbere
Daan is de hèl gegarandeerd
door d’n hiemel geannexeerd.


-----------------------------
© mevrouw S. Prevoo

[SJEF †]

Brouwerij De Ridder

Brouwerij De Ridder


Brouwerij De Ridder is een parel aan de St. Servaasbrug,
de koude rillingen lopen me nu al over de rug,
bij de gedachte aan het verdwijnen van dit beeldbepalend pand,
weemoed en boosheid gaan bij mij hand in hand.





Het pand heeft helaas moeten wijken voor het grote geld,
dat is het enige wat voor sommigen helaas nog telt.
Deze brouwerij moet voor appartementen wijken,
en wordt straks bewoond door een aantal rijken.





Brouwerij De Ridder zal altijd in onze gedachten blijven bestaan,
dit prachtig stukje Maastrichtse historie mag niet verloren gaan.
Ongetwijfeld zal deze brouwerij bij velen blijven voortleven,
het heeft werknemers en bierliefhebbers immers vreugde gegeven.




© Marie-Josee Giesen

[SJEF †]

Valentijnsdag

Op Valentijnsdag is iedereen:

Aardig
Bedwelmend
Charmant
Dartelend
Enig
Fijn
Geestig
Heerlijk
Innemend
Joviaal
Kleurrijk
Lief
Mooi
Natuurlijk
Origineel
Passioneel
Relaxend
Speciaal
Teder
Uitdagend
Verbindend
Weelderig
X-treem
Zacht

[SJEF †]

Romantiek

ROMANTIEK (zoe es ’t vreuger waor)

Diech, veer, iech en us
ligke bijein es lepelkes
es diech miech zags

sjat,
wèts diech wat iech dach?

En iech diech zèk
Haw d'n mojl aw kut,
’t waor zjus zoe sjoen,
zoe’n sjoen prach nach

Mestreech, Emile Budé

[SJEF †]

St?lte

Stèlte

en de Grameer vèlt oet häöre stool
doedstèl wejje de sleeg euver de stad
en mèt ingehawwen aosem verhaole de ziele

Mestreech, Maria Scheres

[SJEF †]

Jaorgetieje

Jaorgetieje

Vuurjaor

Es sjtraole sjtraole lengend leech
lemkes hinkele i greujend greun
en vuegel veure hunne voeëgelkreeg
da gaon ich laeve, plök d’r daag
veul neet langer mie de zörge
die mich bringe zal d’r daag va mörge
en went ich da zoe blie bin
om zoeväöl dinger blie te kinne zin
da reupt gans Limburg ouch nog "Hup"
want ós MVV-ieke wint d’r cup.


Zoeëmer

Es de zon de dampgerdiene aopesjuuft
zieë ich hónderd witte wólke
doezend sjäöpkes werpe i de lóch;
es sjwarbele dartele heen en weer
op zeuk nao mögke, dansend op en neer,
da ving ich de rus woehaer ich höb gezoch
en gesjminkt wie oet ‘n poejerdoeës
ruuk ich ‘t wónjer van de roeës
i Limburg broest d’r blaosmeziek.
Luuj, geluif ‘t mich, wat zint vier riek!


Naojaor

Wólke hieëmelshoeëg opgesjtapeld
volgepómpt mit raegewater,
went ich dao te väöl aa dink
waert ouch mien gemood nater;
de natoer die waert zoe sjtil
vuur wae de sjtilte hure wil
mer juus wiej huuj gister waert
zoe waert dit noe weer vreuger
laot mich efkes dees welt omkloestere
en sjtilkes nao de sjtilte loestere


Wintjer

D’r hieëmel grient oetgemergelde traone
uëver dees kapotte welt
Zimbabwe, Ruwanda, nog zoeväöl mie
woe gaen miensjelaeve telt;
toch zieë ich haop es witte wattewólke
wagkele nao vure en nao hinge,
mesjien op zeuk nao get of ieëmes
woe ze de vreej nog kinne vinge;
op zeuk nao mich? Nao dich?
‘n Zieëliege Kris en ‘n gesjeid Nuujjaor!

[SJEF †]

De braven ambachtsman

De braven ambachtsman


Iech höb vandaog get wille make
Wat neet sprikt euver groete zake
Die vreug of laat zien oetgeveurd
Door iemand dee bereumd d'rum weurt.
Mien veerskes zien gein dichterstökke;
Es die miech noe en daan ins lökke
Dan vleeg iech toch neet hoeger op
Of krijg de kolder in de kop.


Van jongs af aon wis iech te liere
't Mestreechter spreekwoord good te iere:
‘Scheunmeker haw diech bij d’r leis,
dat is ‘t bèste was te deis.’
D'rum zult g’r niks van miech vernumme
Boeveur iech miech te hoeg moot stumme,
Meh iech wèl uch zinge wie iech kan
Noe van ‘ne braven ambachtsman.


Dèks huur iech links en rechts vertèlle:
Iech zouw wel dit of dat zien wèlle!
Want wie dat in de wereld geit,
Dao is niemand dee ze zak aonsteit.
Mer wie iech ouch höb rondgekeke
En alle staote vergeleke,
Dee iech ‘t gelökkigst neume kan
Dat is de braven ambachtsman.


‘t Is Maondag en de klok van zeve
heet pas de oor nog aongegeve
of heer begint z’n week mèt mood
en daadlik geit ze wèrk good.
De Zondag zeukt heer door te bringe
Neet in de kroeg mèt draank en zinge,
Mer wie dat gaans allein mer kan
De goje, braven ambachtsman.


De Chistendäög wis heer sinds jaore
Aon ordelik plezeer te paore
En viert de Zondag wie ‘m God
Heet veurgesteld in zie gebod.
Dan röst heer oet van al ‘t wèrke;
Me zuut ‘m zie verzèt bepèrke
Tot vreugde die ‘m passe kan,
Die van de braven ambachtsman.


Z’n kamer, dat is zienen hiemel;
Heer vindt zich thoes in dat gewiemel
Van kinder die, gezond en fris,
Neet wete nog wat elend is.
Met die ‘t gelök al konne leze
Op mojer häör tevreie weze,
Die altied van häön zègke kan:
Wat goje, braven ambachtsman.


En es de betaoldaag is verschene
En ‘t geld wat heer wis te verdene
Häöm klinkend dao weurt veurgetèld
Geluift dat daan ‘t hart ‘m zwèlt.
Dan is heer trots door de gedachte
Dan vrouw en kinder blij ‘m wachte
En ederein vertèlle kan:
‘t Is ‘ne braven ambachtsman.


Geluift miech, vrinde, laot ze praote,
Die bluffers die uch ander staote
Besjrieve es e paradies!
Bepaold, die lui en zien neet wies.
‘t Gelök dat zit neet bij de rieke
es die ouch mèt hun duite prieke.
Dai is geine dee ‘m weerd zien kan:
De goje, braven ambachtsman.


Mestreech, L. Polis (1864)

[SJEF †]

Van twie naobers

Van twie naobers

Dao woar ins ’ne kleine boer,
Mèt nege mager keuj;
Z’n naoberse had èlf stöks:
Dat waos heer lang al meuj.

Destijds waor ouch dee boer ze vie
Gezoond en good bij vleis,
Totdat opnis ’t woort geplaog
Door eine koeje geis.

De naoberse häör èlftal
Bleef vaan die plaog bevrijd,
En sinds deen tied woort zij nog mie
Door euze boer benijd.

"Boeveur," zoe zag heer tot de vrouw,
"Höb iech ’t allein zoe hel,
Boeveur blijf ’t vie vaan uuch zoe vèt,
Is ’t mijnt mer knook en vel?

Iech verdink uuch tot dee geis
Dee al mien bieste sloog
Door uuch gepaojd is, achterbaks,
Zoetot heer uuch niks doog.

Dat is gemein vaan uuch, medam,
Dat laot iech zoe neet goon;
Iech eis vaan uuch de bèste kooj
Die-t geer op stal höbt stoon.

Ze kump uuch ouch neet ierlik touw,
Want door ’ne valse zèt
Woort zij aofhendig miech gemaak
Wie-t geer wel hiel good wčt.

Geft geer ze miech noe neet goodsmoods,
Daan weit iech wat iech doon:
Daan klop iech bij de Hieren aon,
Die numme ze uuch gewoon."

"Wel, vrund-leef," zag dao op de vrouw,
"Iech geluif de bis neet good;
Gaank stèllekes, keul iers ins aof,
De brets zit diech in ’t blood.

Iech kin d’rin komme, gaans en al,
Tots diech zoe klaogs en kuims,
Mer das toch woerlik neet mien sjöld,
M’ch dunks bepaold, de druims..

De liks te giepe nao mien keuj;
Wie vèlt ’t diech toch in?
De prittendeers dao rechten op,
Dat heet toch geine zin!

Nein, nein, vrund, al die èlf stöks
Zien eigendom vaan miech,
En altied hei op stal gewees,
Gein eint waor oets bij diech.

Iech staon diech nog gei struuspier aof
Gezwege vaan me vie;
Al maaks te nog zoeväöl behei
’t Liet miech kaajd en vrie.

Noe gaank mer nao de Hiere touw,
Iech bin niks oogerös;
Blammeer dao mer d’n naobersvrouw,
Zoeväöl es diech dat lös.

Ei woord nog, broor, oonthaw dat good:
Reur neet aon miene stal,
Want daan verbrans te zoe d’n han
Tot ’t diech heuge zal!"

De boer trok nao de groete stad
En klaogde dao ze leid;
Heer kraomde al z’n leuges oet
En vroog e good besjeid.

Mer zeet, die Hiere wiste mie:
Ze dogen ’m verstoon,
Tot heer verkierd had aongekaard;
Heer kós nao hoes touw goon!

Dao góng eus buurke trök nao heim,
De start tösse de bein;
Heer bromde, gromde binnensmoonds:
"Verdreid, dat is gemein!"

En nog gief heer de mood neet op
Al kraog heer e kaajd bad,
Nog loert heer mèt ’n half oug
Nao ’tgeen ’r gere had.

Mer ouch z’n naoberse blijf op
En hèlt ’n oug in ‘t zeil;
En, kump heer häör te nao, daan weurt
’n Rammeling z’n Deil

Mestreech, Edmond Jaspar, Maart 1919

[SJEF †]

M?pke

Möpke

Wie dat möpke toen ging weet ich echt neet
En ouch neet mie wee 'm vertèld heet,
Iech zou 't neet wete
Bin alles vergete
Weet wel tot me toen hèl gelache heet.

Mestreech, Leo Sins

[SJEF †]

De kindervrund

Heiligdomsvaart Mestreech.

De kindervrund

Laot de kinder tot Miech kome
Zoe zag ins Slivvenhier,
Want zie zien mien oetverkore blomme
Bij hun wèl iech zien, edere kier.

En, zoe zag Heer tege de groete,
Es geer neet sjus wie kinder weurt,
Zeet geer d’n hiemel allein van boete
En verspäölt geer eur beurt

Mestreech, Jean M. Claessens

[SJEF †]

Broedsreis in mei

Broedsreis in mei

Veer ginge saam’ op reis
in ‘t lente-bleujend getij,
zónge saam’ de wijs
vaan levesvräögde in mei.

En euveral toch boe veer kaome
bleujde langs de weeg: gelök!
Genóg veur ‘t leve naome
Veer is daovaan mèt trök!

Mestreech, Lam Wijsen, 1944