Gediechte

[SJEF †]

Zuuch h??r dao stoon in h??re roeje mantel.
En bin iech in eus sjoen stad aon de wandel
loup iech altied eve bij h??r binne
um miech in alle r?s evekes te bezinne.
't Leve kin sjoen zien meh s?ms is d?r ouch verdreet.
Iech steek 'ne bougie op, koed kin 't zeker neet.
Bei e weesgegroetje veur ederein, dee miech leef is
en veur dierbare, die gestorve zien en die iech noe mis.
Wiev??l Mestreechtenere leepe hei al bij h??r aon
um te beie veur gez?ndheid of veur 'n baon .
Veur e gel?kkig houwelek en zoev??l zake mie.
En mesjiens kin zie hun helpe, eus Sterre der Zie.

Ton Hermans.

[SJEF †]

" 'T MOOSWIEF "

Es eus mooswijfke 'ns k?s spreke
daan zouw ze vaan de taker keke :
leef lui, daot miech toch neet zoe'n pijn,
m?t al deen troep in mien fontijn !
Es iech nao mienen euverbuurmaan loer,
daan dink iech: dee heet ?t lang nog neet zoe zwoer !
Dee steit toch m?r: hiel sjiek debij,
geine rommel, gein zwijnderij !
Zouw dat noe ouch bij miech neet kinne ?
wee kin hijop 'ns g?t verzinne
zoetot iech op mienen awwe daag
ouch vaan euze nuie merret genete maag !

Willie van de Weijer.

[SJEF †]

De storm van 12 maart 1876.

1.
De veurige winter toen g?ng jao et werrek
Euveral slech, geluif miech op mien ier.
De leijend?kkers vaan mestreech di? maakde ziech sterrek
En deenden ?n petiessie in bij Slivvenhier.
De lui moste toch ete,
De taker en sjouwe waore noch neet verslete.
En ze beijde: Slivvenhier zouw hun toch neet vergete
De maan vaan heij bove, dee us zoe bemint,
Dee sjikde oonderins ?ne fameuze wind. (bis)
2.
D?n twelfde miert, iech zal et noets vergete
Dao g?ng miech dee wind oonderins aon de gaank.
Sjouwen en taker woorte vaan ein aof gerete,
Et regende panne vas drei ore laank.
En v??l lui die ziech hadde goon beije
Die kraoge, en dat zoonder reije,
Hunnen hiele nek vol pannen en leie.
En et sjoenste vaan alles, daobij zaog iech nog
Sjouwe en boterp?t vloge door de loch. (bis)
3.
Iech zaog op de Vrietof euze Sint Jaanstore,
Et waor persijs of heer m?s vergoon,
Op ?n haaf oor tied waor heer kaal gesjore,
Geinen haok of gein lei die mie op ?m bleef stoon.
Toen g?ng heer aon et balllansere,
Umtot de stad ?m neet leet rippetere
En de stadsleiend?kkers m?ste dalik oonder de waopes marsjere.
Helt jonges, komp gaw, en lop nao Sint Jaan
En haolt uuch et ierste d?n haon mer devaan. (bis)
4.
Et lof waor proont oet en v??l juffrouwe
Die wouwe nao hoes, meh gaw, want me m?s
Door dee felle wind k?ste ze neet wie ze wouwe
Geinein die h??r velengskes mie hawwe en kos.
Iech zaog brokepiepe
M?t kante striepe.

[SJEF †]

Daankbaar.

"Hellep 'n hendsje, Hier Pastoer!"
Vroog 'ne boer beleef.
Wie mèt 'nen ezel veur zien kaar,
Heer mer aon 't sukk'le bleef.

En de Pastoer direk gereid,
Duide oet al zien mach,
Ouch heet veur zien gedeenstigheid
De boer häöm daank gezag:

"Zoe eine, 't is niks gedoon
Pastoer! geluif miech vrij.
Ouch num iech veurtaon, zjus wie noe,
'nen Twieden ezel bij."

1933; Joseph Systermans (1855 - 1939).

[SJEF †]

Mestreechter Geis.

Mestreechter Geis dat zit vaan binne.
De kins ’t neet koupe, de kins ’t neet winne.
De Mestreechteneer zeet ’t is mie gemood.
De weurs demèt gebore ’t zit in dien blood.
Dat is lache en jenke mèt get wat gebäört.
Dat is Mestreechter Geis in e paar simpel wäörd.

© L. Jamin - Loomans.

[SJEF †]

Een gedicht wat ik zomaar ergens vond in een boek.


Aon Mastreech.

Aw stad vaan Treech! Es iech tiech zeen
Van oet m'n vinster,
naodat te mörgendamp verdween
en zongeglinster
de beeld verseert met gouwe kroen,
aw stad van Treech, dan biste sjoen!

Iech zeen dien taker rij aon rij,
die met hun kappe
ziech veuge tot 'n reuzespreij
van bonte lappe,
'n spreij, die dek et leef e leid
van aal wat kaom, van aal wat geit.

Daan zeen iech bove plein en hoes,
in hiemelstreke,
wie vingers van gigantevoes,
d'n torens steke;
die weze diech al iewe laank
de bain veur dene levensgaank.

Aw stad van Treech! Zoelang de zon
diech zal doorgleuje,
zoelang de Maos häör frisse bron
dien krach zal veuje,
aoh, blief altied d'n tores trouw,
haw hun in 't oug, in vräög, in rouw.


Edmond Jaspar.

[SJEF †]

En 'n gediechske.

Pieke laog in zie bèdsje
Memake had 'm oetgedoon
En wouw toen mèt e gouwe lempke
Stèl noe oet de kamer goon

Meh daomèt waor euze grummel
Noe zoe gauw neet tevrei
Make, kloonk 't leef en vleiend
Make, laot 't lempke hij

Foj noe Pieke, en de zèks
Datste al 'ne groete kerel bis
Zoe'ne groete vent dee
Bang nog in d'n duuster is

En de wèts, biste 't weer vergete?
Iech hèb 't diech zoe dèks gezag
Es 't lempke weg is,hèlt 'nen ingel
Bij die bèdsje stèl de wach

Pieke laog serieus te dinke
Toen kloonk 't benkelek oet 't bèd:
Laot 't lempke liever hij Ma
Nump geer d'n ingel daan mer mèt.....