Maastrichtse gevelstenenrubriek

[Verwijderde gebruiker]

Johan Lint: sterfhuis Statensingel 180 Maastricht. Mede-oprichter en lid van verdienste R.K.S.V. Kimbria.

[Ingrid M.H.Evers]

Dat is ongetwijfeld Johannes Hendricus Lint 1889 - 1956
keramist, werkte bij de Sphinx 1917 - 1935.

Mooi gevonden, Jef. Wel een kleine correctie: het is niet Hendricus, maar Henricus Lint (www.wiewaswie.nl).
Johan Lint werd geboren in Bergen op Zoom en vestigde zich op 21 december 1916 vanuit Amsterdam in Maastricht, als 'modelleur bij de Sphinx'. De Rijksdienst voor Kunsthistorische Documentatie (RKD) schrijft dat hij tot 1935 bij de Sphinx heeft gewerkt. Johan Piets stelt dat hij eerder vertrok, namelijk in 1924. (www.charlesvos.nl).

[Jef-VMG]

Gedenksteen Henri du Montstraat. Het was even zoeken in het archief, maar in 20.007C -1853.3 doos 1951 de vergunningaanvraag gevonden.
Het leverde meteen de naam van de maker op: Lint.
Dat is ongetwijfeld Johannes Hendricus Lint 1889 - 1956
keramist
werkte bij de Sphinx 1917 - 1935
mede-oprichter 1938 van atelier Astra CV voor kunst-keramiek

[Ingrid M.H.Evers]

Geen idee waar het gebleven is.

Het is naar Mechelen gegaan, waar het als 'Onze Lieve Vrouwe van Mechelen' aan de rechterkant tegenover de huizen aan 't Hofke staat: https://www.charlesvos.nl/religieuze...lank.htm#_ftn1

Zie ook wikipedia:

https://nl.wikipedia.org/wiki/H%C3%B6fke#/media/Bestand:HofkeMechelenwkped08.jpg

[Jef-VMG]

Ingrid, kan ik je op je wenken bedienen met een foto uit een gedenkboek van het Mariacongres.



Geen idee waar het gebleven is.

[Ingrid M.H.Evers]

Charles Vos maakte voor het Mariacongres een groot Mariabeeld dat een plek kreeg op het Emmaplein.

Op het Emmaplein? Ik kan me niet herinneren daarvan ooit een afbeelding gezien te hebben, Jef en het wordt ook niet vermeld op de website www.charlesvos.nl van Johan Piets. En waar is dat beeld vervolgens gebleven?

[Jef-VMG]

De woonwijk in de Boschpoort kwam in 1937 gereed. Er moet dus voor Bouwvereniging St. Servatius een aparte aanleiding geweest zijn de Mariasteen 10 jaar later en 1 jaar na het Mariacongres daar in die uithoek te plaatsen. De vergunning van B&W (RHCL 20.076A inv. nr. 1011) werd in 1948 afgegeven.
Dus Ingrid, jouw uitleg over Mgr. Lemmens als bevlogen Maria-vereerder klinkt me heel plausibel in de oren.

Charles Vos maakte voor het Mariacongres een groot Mariabeeld dat een plek kreeg op het Emmaplein. Het is aannemelijk dat zijn leerlingen op de Kunstacademie (in opdracht van de meester zelf?) zich bezig hebben gehouden met dit onderwerp, maar het is vooralsnog niet bekend wie daarvan verantwoordelijk is voor de Mariasteen in de Boschpoort.

[Ingrid M.H.Evers]

Is bekend waarom die steen juist op die plek is geplaatst?[/URL]

Het Internationale Maria-congres van 1947 was het tweede (eigenlijk derde) voor Maastricht. Het heette echter niet voor niets 'internationaal'. In feite was het er slechts één in een lange rij van andere Maria-congressen elders. (Het juiste nummer heb ik niet bij de hand). In elk geval hadden soortgelijke congressen dat jaar ook plaats in Canada en Rome.

De Roermondse bisschop Lemmens was een groot vereerder van Maria. Hij zag eigenlijk het liefst dat elke parochie in zijn bisdom op een of andere wijze Maria als patrones zou hebben. Tussen 1947 en 1950 trok hij met het beeld van de Sterre der Zee langs de parochies van zijn bisdom. In 1947 en kort daarna zijn tal van monumenten en monumentjes van Maria in de stad aangebracht, maar ook elders in Limburg. De steen in de Hubertusparochie in Boschpoort is er daar ongetwijfeld een gevolg van.

Dat de voorstelling de Sterre der Zee uitbeeldt, is begrijpelijk. Weliswaar was het beeld van Maria van Fatima min of meer gelijktijdig op internationale doortocht, maar het Maria-congres draaide om de verering van Maria in het algemeen en de Sterre der Zee in het bijzonder. In Maastricht was en is dit beeld het middelpunt van de Mariadevotie, dus het is begrijpelijk dat het werd afgebeeld op de gedenksteen.

Waarmee wat achtergrond is gegeven, maar nog altijd niet 'hard' gemaakt is, waarom die steen in Boschpoort precies daar hangt en wie hem zo'n zeventig jaar geleden heeft gemaakt.

Suggesties om het verder uit te zoeken:
- het parochieblad
- de naam van de eigenaar van het pand in 1947 (Henri Du Montstraat 5-6).

PS. Een beetje kleur komt Maria wel toe. Die witte overschildering paste wel bij de mode van enkele tientallen jaren geleden, maar dit ziet er in mijn optiek toch aantrekkelijker uit. Chapeau van de Stichting Gevelstenen etc.

[Jef-VMG]

Mariacongres 1947. In de Henri du Montstraat (Boschpoort) is de gedenksteen van het Mariacongres opgeknapt.



Lees verder

Is bekend waarom die steen juist op die plek is geplaatst?

[Jef-VMG]

TWIE BLOETE KOONTE

Grote Staat 37 heeft al heel wat functies gehad. Vanaf 1812 als stoffenwinkel. De vroegere huisnaam IN HET PARADIJS werd in het bovenraam van de deur uitgebeeld in de vorm van een houtsnijwerk.
Gezien de staat van naaktheid waarin Adam en Eva te zien waren, stond het in Maastricht al gauw bekend als ‘de bloete koont’.

In 1922 kwam er een café die de naam overnam. Het houten uithangteken verdween en werd vervangen door een glasinloodraam met weer de afbeelding van het paradijs.
Het café is nu ook al een tijdje weg.
Het is gelukt ook het laatste gevelteken op te sporen zodat we Twie bloete koonte kunnen presenteren. Kijk hier

[Jef-VMG]

De heywagel is weer terug; dwz een replica, geplaatst op 29 juni in de gevel van Boschstraat 61. Maastricht is weer een blikvanger rijker.



Het hele ‘verhaal’ van de heywagel in woord en beeld; zie hier

[Antonius]

Heel goed mogelijk Antonius. Men realiseert het zich vaak niet, maar die enorm hoge daken van zolders in Maastricht zijn gerelateerd aan graanopslag en andere voorraden. En dan niet zozeer van de eigenaren van het pand, maar van de stad.

De bevoorrading van levensmiddelen uit boerderijen buiten de stadsmuren en ook uit die in de stad gelegen kloostertuinen moest ergens opgeslagen worden alsook een bepaalde hoeveelheid diende voor de burgerij ten tijde van een beleg van de stad.

Voordat de daklijn van Maastricht werd aangepast, waren veel daken met stro bedekt, dus brandgevaarlijk. (zie daklijnen Topic en het burgerhuis) Er was een grote behoefte aan stro denk ik, hetgeen samen gaat met de aanname dat er ook granen gedorst werden voor de bevoorrading van de bakkers en burgers.

Zou natuurlijk kunnen. Waar hebt u dat vandaan?

Dat teken van die dubbele vlegel en aar ben ik al eens tegengekomen in het verleden tijdens een rondleiding op een hof met grote graanschuur in de buurt van Grevenbroich richting Neuss.

[Jef-VMG]

Ik vind het plaatsen van deze gevelsteen in het rijksmonument Bouillonstraat 14 eerlijk gezegd geen goed idee.

De VMG hanteert een protocol voor herplaatsing (op de oorspronkelijke plek; zo niet mogelijk dan in een gevel die er zo veel mogelijk bij past qua stijl en ouderdom). Ik geef toe dat dit laatste hier een dilemma was. Echter voor ons niet zwaarwegend genoeg om hier de kans te laten glippen met financiering door de eigenaar (de VMG heeft daar de middelen niet voor ) deze zwervende steen eindelijk weer een plek te geven waar hij thuis hoort, in het Maastrichtse straatbeeld.
Was misschien niet het correct juiste idee, maar in dit geval wel de best haalbare (pragmatische) oplossing.
En het steentje staat er toch prima, beslist geen dissonant.

[Jef-VMG]

Dat is de dubbele vlegel met aar!

Zou natuurlijk kunnen. Waar hebt u dat vandaan?
Huismerken zijn snel herkenbare figuren, opgebouwd uit voornamelijk rechte streepjes die snel met een mes in te kerven waren; gemakkelijk voor een analfabeet.
Nakomelingen kregen er dan een (dwars)streepje bij met soms hun initialen, zoals bv bij deze steen die tot voor kort in het Bonnefantendepot lag en nu wacht op herplaatsing.

[El Loco]

Ik vind het plaatsen van deze gevelsteen in het rijksmonument Bouillonstraat 14 eerlijk gezegd geen goed idee.Ik denk ook niet dat deze hardstenen poortomlijsting het nodig had om opgefleurd te worden. De poortomlijsting wordt nota bene in de omschrijving van het monument expliciet genoemd. Sorry, Jef, jullie hebben geweldige dingen tot stand gebracht, maar dit vind ik een misser.