De oorlogsjaren: 1940 - 1944

[Ingrid M.H.Evers]

Werking van de V-wapens: V1 en V2

https://www.youtube.com/embed/NNKYrmisGls?feature=R

Deze link leidt naar een bijzondere reportage over de Duitse bombardementen met V-wapens op Antwerpen, eind 1944-begin 1945. Niet alleen zijn er ooggetuigenverslagen en eigentijdse films van de gevolgen van die bombardementen, maar ook wordt helder uiteengezet hoe die wapens werkten.

De haven van Antwerpen was strategisch van groot belang voor de opmars van de geallieerden. In zes maanden tijd werden circa 4.500 V-wapens op Antwerpen afgevuurd vanaf de lanceerplaats in Trier en de gevolgen waren onvoorstelbaar. Soms vielen er honderden doden tegelijk.

V-wapens [Vergeltungswaffen] waren feitelijk de eerste ballistische raketten. Op Maastricht zijn zij nooit afgevuurd. De luchtbombardementen die de stad onderging, betroffen steeds vliegtuigbommen.

Als ik nog een lichtvoetige noot mag toevoegen aan een dergelijk beladen onderwerp: wie op de film de lancering ziet van een van die V-wapens, weet nu meteen waar Hergé - de altijd goed gedocumenteerde - zijn vormgeving en beschildering van zijn Raket naar de Maan vandaan haalde.

[Yannick]

Het was een knollenveld waar hij geland is. Mijn opa was toen als een van de eerste daar. Bernhard is daarna met een willys jeep naar de markt gereden.

[Pier]

Ik heb nog iets toegevoegd:

Nu kan het zijn dat in 1944 dat een veldje heette bij de Bilserbaan .

Eerder een veld dan....
Maar het is niet uitgesloten. Geografisch is het best mogelijk.

[Verwijderde gebruiker]

Ik heb nog iets toegevoegd:

Nu kan het zijn dat in 1944 dat een veldje heette bij de Bilserbaan .

[Pier]

Z.K.H. Prins Bernard is niet op de Bilserbaan geland maar op een open veldje waar nu het Bonnefanten College (afdeling VMBO) gevestigd is aan de Beeldsnijdersdreef. Hier staat ook een "standbeeld" met de tekst: 'Hier werd op 18 september 1944 Z.K.H.Bernard Prins der Nederlanden door de Maastrichtenaren begroet' en aan de andere kant de tekst in het Latijn met een duif erbij. Dus géén overwoekerd plakkaat, dit gewoon even ter info

Bron: Historia Traiectum ad Mosam.

Klopt!
Zie HIER een eerder stuk op MestreechOnline.

[Verwijderde gebruiker]

Prins Bernhard (1911-2004) bracht een bezoek aan Maastricht, als eerste bevrijde stad van Nederland in zijn hoedanigheid van bevelhebber van de Nederlandse Binnenlandse Strijdkrachten ‘onder opperbevel van Eisenhower’ op 18 september 1944.
Op de foto de zojuist bij de Bilserbaan gelande prins Bernhard, die begroet wordt door Willem baron Michiels van Kessenich, die op de dag van de bevrijding (14 september) opnieuw was geïnstalleerd als burgemeester van Maastricht. Michiels van Kessenich had in 1941 ontslag genomen als burgemeester, en was opgevolgd door mr. Louis Peeters, een NSB-er die ze in Maastricht al gauw 'Lewieke' noemden.

Bron: Historia Traiectum ad Mosam.

Z.K.H. Prins Bernard is niet op de Bilserbaan geland maar op een open veldje waar nu het Bonnefanten College (afdeling VMBO) gevestigd is aan de Beeldsnijdersdreef. Hier staat ook een "standbeeld" met de tekst: 'Hier werd op 18 september 1944 Z.K.H.Bernard Prins der Nederlanden door de Maastrichtenaren begroet' en aan de andere kant de tekst in het Latijn met een duif erbij. Dus géén overwoekerd plakkaat, dit gewoon even ter info

Bron: Historia Traiectum ad Mosam.

Nu kan het zijn dat in 1944 dat een veldje heette bij de Bilserbaan .

[Antonius]

Letter, in Name of All Maastricht Citizens, Asks God’s Blessing on America and ‘Your Boy’ Who Put End to Long Servitude.

een ontroerend stuk informatie, waarvoor dank.
Mag ik eraan herinneren dat er toen ook een extra dankbetuiging en reactie op gang gekomen is van menig Maastrichtenaar.
Door dat die Maastrichtenaren de tijdens de bevrijding gesneuvelde Soldaten die op het Militair Kerkhof in Margraten begraven zijn "per graf adoptie" hun leven lang hebben geeerd.
Door contact op te nemen met de in het land van herkomst achter gebleven Familie.
Door deze Families hun persoonlijke condoleances + dankbaarheid te doen toekomen.
EN
Door pro forma, tijdens de jaarlijkse doden herdenking een bloemetje te hebben gelegd op het graf van die gesneuvelde soldaat.

één van 12 kinderen uit een gezin afkomstig uit Amerika waar 4 zoons / broers tijdens die bevrijding sneuvelden (bleek achteraf) adopteerde m'n Pa.

misschien een late oproep, maar laten we hen zeker niet vergeten bij komende doden herdenkingen.

mvg

[Verwijderde gebruiker]

en nog een foto van 14.09.1944.


verder de aankomst van Prins Bernhard in Maastricht in '45
( ter info Prins Bernard werd de latere naamgever van het onderdeel waartoe mijn vader behoorde: het Regiment Stoottroepen Sint Bernhard, die hem destijds ook in Brussel bewaakte)

Prins Bernhard (1911-2004) bracht een bezoek aan Maastricht, als eerste bevrijde stad van Nederland in zijn hoedanigheid van bevelhebber van de Nederlandse Binnenlandse Strijdkrachten ‘onder opperbevel van Eisenhower’ op 18 september 1944.
Op de foto de zojuist bij de Bilserbaan gelande prins Bernhard, die begroet wordt door Willem baron Michiels van Kessenich, die op de dag van de bevrijding (14 september) opnieuw was geïnstalleerd als burgemeester van Maastricht. Michiels van Kessenich had in 1941 ontslag genomen als burgemeester, en was opgevolgd door mr. Louis Peeters, een NSB-er die ze in Maastricht al gauw 'Lewieke' noemden.

Bron: Historia Traiectum ad Mosam.

[El Loco]

Wow, thanks for posting these, great pics. Do you know the exact date of the first areal photo? Very interesting to see a (temporary?) Meuse crossing at the bottom of that picture. Didn't know about that.

[Splash]

Sint Servaasbrug and the Wilhelminabrug, the two vital road bridges across the Meuse in the centre of Maastricht, Netherlands, after being successfully blown by Belgian engineers prior to the German advance.

[Splash]

A salvo of bombs burst on German troops massed on the east bank of the River Meuse at Maastricht, Netherlands, during the desperate attempt by aircraft of No. 2 Group to block the German advance by bombing bridges and buildings near the bridges in Maastricht, Hasselt and Tongres. Of forty-two Bristol Blenheims despatched on the raids by Nos 15, 107 and 110 Squadrons RAF, eleven were shot down.

en nog een foto van 14.09.1944.


verder de aankomst van Prins Bernhard in Maastricht in '45
( ter info Prins Bernard werd de latere naamgever van het onderdeel waartoe mijn vader behoorde: het Regiment Stoottroepen Sint Bernhard, die hem destijds ook in Brussel bewaakte)

Poehoe.... behoorlijk wat Duits materiaal....

doe mij maar liever :

Whole Netherland City Joins In Thanking U.S. for Liberation

Letter, in Name of All Maastricht Citizens, Asks God’s Blessing on America and ‘Your Boy’ Who Put End to Long Servitude.
By Wireless to The New York Times.

WITH THE AMERICAN FIRST ARMY, in Germany, Oct. 4 – A Letter to the editors of THE NEW YORK TIMES, written “in the name of all the inhabitants of the city of Maastricht,” the Netherlands, to thank the United States for the town’s liberation, is on its was to New York, according to Het Parool, a Maastricht newspaper.

The letter thanks America through THE NEW YORK TIMES “for the arrival of you boys who have brought us the liberty for which we have longed so fervently.”

TEXT OF LETTER

The text of the letter follows:

To the Editors of THE NEW YORK TIMES:

We, the inhabitants of Maastricht, citizens of the first liberated town of the Netherlands, want an opportunity to thank you for the arrival of your boys who have brought us the liberty for which we have longed so fervently.

We need not describe to you our suffering and our want. The tyrant robbed us of everything that has been dear to us. He tried to destroy our culture; our unions were dissolved, our religion was hindered, our men and boys were carried off, our food was stolen, our horses and our cattle were stolen, our bicycles were transported to Germany and even our hens had to lay their eggs for Huns. Only German music was heard, and with great danger we had to listen secretly to our friends who brought us news.

Our children became underfed, badly clothed and had to wear worn out shoes; old Dutch wooden shoes became by force the fashion again.

Each new day brought new pain and new care. Our young people have no youth. They were chased and hidden in cellars and woods.

Such was our situation – and then your boys came. Can you, readers, conceive and realize with what joy we welcomed them.

Can you imagine how we wept when we could shake hands with the first American boys.

Thanks, many thanks for the arrival of your dear boys. And they were beyond all expectation; what a wrong idea we had about America and its people.
The pleasant smile of your boys has stolen our hearts. Their laughing faces, their vigorous and brave appearance, their kindheartedness and especially their simplicity have told us that these sons of the great American Republic bear true democracy in their hearts and that the world may be glad the United States has interested itself in behalf of our country and of Europe.

How we shouted for joy and feasted with them and how we shared with the greatest pleasure the little we could still give. How wise of your commanders to forbid the boys to buy here. Our enemies robbed and plundered and you soldiers have been instructed not to take the little that can be bought for money.

Thank you for all this; thank you for the arrival of your boys – God bless America and its soldiers in their battle. May He carry your boys safely back to their country. God bless many American mothers who have given the dearest they possess for the liberation of our country and of Europe.

We Dutch people shall never forget the sacrifices that America has made and we shall pray that your battle and victory may be the beginning of a new time, a time of understanding and goodwill.

God bless the United States and its citizens, God save the dear boys who have brought us freedom and who have captured our hearts by their strength, their kindness and their good nature.

Thank you – once again thank you.

(Singed)

IN THE NAME OF ALL INHABITANTS OF THE CITY OF MAASTRICHT.

---------------------------------------------------------------------------------------

op 6 oktober 1944 werd ook het volgende bericht in de New York Times geplaatst:


LETTER FROM MAASTRICHT

This newspaper expects in the near future to receive a letter written “in the name of all inhabitants of the city of Maastricht,” which lies on the left bank of the Maas River in that part of the Netherlands which is almost pinched off by Belgium on the west and Germany on the east. The text of the letter arrived by wireless on Wednesday. It speaks of what went on under the German occupation; horses, cattle, food and bicycles stolen; labor unions dissolved; men and boys carried off; the young people “chased and hidden in cellars and woods.” The Dutch humor survived. “Even our hens.” Says the letter. “had to lay their eggs for Huns.”

Then the Americans walked in. As to them, this is the testimony of the people of Maastricht:

The pleasant smile of your boys has stolen our hearts. Their laughing faces, their vigorous and brave appearance, their kindheartedness and especially their simplicity have told us that these sons of the great American Republic bear true democracy in their hearts and that the world may be glad the United States has interested itself in behalf of our country and of Europe.

This is what “invasion” means to Netherlanders when the “invaders” are Americans. We needn’t doubt that any other Allied contingent would have made a good impression, but the parents, sweethearts and friends of American boys on the Western Front can take a special pride in this tribute – which wasn’t extorted from unwilling signers by any A. E. F. version of the Gestapo. The description happens to fit the soldiers we all know best, and for a moment it lifts the black curtain of war on a cheerful and hopeful scene.
---------------------------------------------------------------------------------------

wat bijbehorende plaatjes


13.09.1944; de Maastrichtse bevolking viert de bevrijding






een dag later 14.09.1944 werden de krijgsgevangen op de Vrijthof verzameld

[hermanw]

Bombardement op Rooddorp en begrafenis slachtoffers

In de filmcollectie Oorlog in blik in het RHCL bevindt zich een film met als titel:

Bombardement op Rooddorp [Maastricht] en de begrafenis van de slachtoffers
Tussentitels: 18 aug. 1944 Anglo Amerikaanse luchtaanval op Maastricht; Meer dan 100 doden, 50 zwaar en ruim 100 licht gewond; dinsdag 22 Aug. 1944 Begrafenis der slachtoffers; camera R. Innemée

De film (18 minuten) is hier te zien.

[hermanw]

Er zijn 2 webpagina's, gespecialiseerd omtrent de gebeurtenissen gedurende de Tweede Wereldoorlog 1940-1945.
Het NIOD en de Beeldbank WO2.
Van de laatstgenoemde webpagina plaats ik een foto van 8 juni 1942.



8 juni 1942.
Hedenmiddag vond op het Vrijthof een grote bijeenkomst plaats, alwaar Generalkommissar Schmidt en van Geelkerken het woord voerden.
Een overzicht van het Vrijthof, alwaar zich leden der NSDAP, NSB, BDM en verdere belangstellenden hadden verzameld tijdens de inmars der vaandels.

Een verslag van deze bijeenkomst uit de Nieuwe Koerier 8 juni 1942:

http://roermond.x-cago.com/kranten/article.do?code=NKO&date=19420608&id=NKO-19420608-1004&words=joden