De ON vergankelijkheid van het liften

[Roserije]

Het was voor mij geen probleem om weg te komen, gisterochtend op de Oeslingerbaan, bij de stoplichten vanuit Heugem, precies voor de oprit naar de A2. Kwestie van vragen.

Het neemt alleszins niet weg, dat het niet meer hebben van een officiële liftersplaats in Maastricht niet helpt om lifters op weg te helpen. Het tegendeel is waar. Een liftersplaats is voor lifters en voor automobilisten (liftgevers) een nuttige voorziening.

[Roserije]

Morgen "onderzoek" ik hoe gemakkelijk ik liftend weg kom uit Maastricht. Inmiddels ben ik dan 81 keer over de A2 of de A79 Maastricht uit gelift vanaf de liftersplaats of (sinds deze er niet meer is) vanaf het kruispunt Viaductweg / Meerssenerweg.

De situatie Viaductweg/Meerssenerweg is afgelopen weekeinde veranderd. Ik zie wel kansen om weg te komen.

Ik ga het proberen op dat kruispunt, of op het kruispunt Oeslingerbaan/A2. Dat laatste kruispunt is veel dichter bij winkelcentrum Roserije, en dus ook dichter bij mijnheer Roserij himself.

[Roserije]

Niet gebruikt, die tram.

Als veelvuldig lifter weet ik op den duur welke plekken of dingen goed scoren bij het volk. Mooie steden volgens chauffeurs, dat zijn bijvoorbeeld Maastricht, Brugge, Gent en Dresden. De kusttram is mij eerder door een vriend aanbevolen, en onderweg ook door een van de chauffeurs.

Wij hebben niet in die tram gezeten. We liepen liever over de boulevard in Oostende. Daar is ook een bootje dat je voor noppes naar de andere kant van de invaart (kanaal?) in Oostende brengt.

We hebben in Oostende bij een liftende opa gelogeerd. Niet zomaar een opa overigens, de man is alweer tien jaar een van mijn voorbeelden in het liften. Zo gezegd, er zijn diverse lifters die duizenden uren met chauffeurs hebben doorgebracht. Daaruit leidde ik af dat de idee, dat elke chauffeur een moordenaar is, niet meer serieus moest nemen.

De heenreis?

Met Diann vertrokken vanaf de oprit Europaplein na een bovengemiddelde wachttijd van 25 minuten. Via Luik is het altijd opletten - de goede richting vinden als lifter is ietwat lastig gezien het aantal snelwegen rondom die stad. Chauffeur naar de luchthaven van Luik, we zijn uitgestapt op de E40 afrit 33 / Rocourt. Regende toen licht, dus onder de paraplu, met bordje Brussel. Later zonder bordje, want anders had ik geen hand vrij, en ik wist dat mijn duim op dat moment meer overtuigingskracht had.

Geluk, na 50 minuten een chauffeur in een P207, en die reed naar een dorp aan de westzijde van Brussel. Bood zelf aan om ons op tankstation Groot Bijgaarden uit te laten stappen, wat voor hem een kleine omweg was. Maar Brussel hadden we zo achter ons. Al vrij snel een lift naar het volgende tankstation, chaffeur op weg naar vriendin in Rijssel / Lille. Daar wat rondgevraagd, stapten al snel in een Volvo waarvan de chauffeur zijn kinders op ging halen in Westende. Het was Allerzielen die dag en daarom schoolvakantie. Reed voor ons langs Oostende.

Terugreis naar Maastricht was een makkie waarbij we een gemiddelde snelheid van rond 86 kmh haalden inclusief het wachten. Robert reed ons allereerst naar zijn gebruikelijke liftplek om Oostende te verlaten richting Brussel. Daar wat chauffeurs gevraagd aan de stoplichten en toen weer mee tot het tankstation voor Aalst, Wetteren. Brussel voor ons, en volgens Robert was dat nogal lastig. Niet dus, paar keer gevraagd en we konden mee in een lease-Mini langs Luik, we zijn afgezet in Luik bij mijn gebruikelijke liftplek aldaar naar Maastricht.

De beste liftplek in Luik naar Maastricht is in 2013 dezelfde als de plek die het was in 1980. Dit is het begin van de snelweg ter hoogte van de brug Pont de l'Atlas langs de "oude tunneltjesroute" langs de Luikse Maasboulevard.

Al is het pretentieus te beweren dat het de beste liftplek vanuit Luik naar Maastricht is, veel betere zal je objectief niet gemakkelijk vinden. Daar vijf minuutjes, mogelijk mede met dank aan het nogal grote liftbord MAASTR. waar ik de laatste paar jaar mee lift. BMW die op het Limburgse deel van het traject even piekte op 170 kmh, slechts 10 kmh onder mijn maximale liftsnelheid in Nederland.

En voor de deur gebracht, zoals het goed liftgeverschap betaamt.

Naar wat ik mij heb laten vertellen kost de kusttram in Vlaanderen overigens maximaal 1,80 euro per rit.

[Verwijderde gebruiker]

En maak eens gebruik van de tram die alle kustplaatsen verbindt.

[Roserije]

En morgen naar Wittevrouweveld, en dan samen met mijn liftwederhelft per duim naar Oostende!

Voor mij bijzonder, omdat ik nog nooit aan de Belgische kust ben geweest (voor zover ik mij herinner, althans). Voor haar nog veel bijzonderder, omdat zij de Atlantische Oceaan nog nooit gezien heeft. Haar reis begon in Vladivostok en ze liftte de hele weg tot aan Berlijn. Van daar uit is zij met vrienden meegereden en nu in Maastricht

[Roserije]

Gisteren ben ik nog maar eens een rondje gaan liften vanuit Maastricht. Het was aanvankelijk nogal regenachtig, in de ochtend, en dat zou naar het zuiden en noorden vooral ook zo blijven. Maar in België zou het grotendeels droge weer verreweg de overhand hebben.

Ik had geen plannen, of niets te doen, om het zo maar te zeggen. De liftfilm Hitchtanbul, die ik een paar dagen terug had gezien, en ook mijn recente liftreis van Sibenik-Kroatie naar Aken, en andere reisjes voedden de drang om te duim te blijven strekken. Auto’s rijden er tenslotte overal, en meerijden is ook overal mogelijk. Misschien niet bij iedereen, maar bij zo heel veel mensen wel, dat er geen enkele reden is om thuis te blijven zitten.

België dus. Net als vrijdag reed ik eerst, in mijn nieuwe autootje, naar Malpertuis en ik wandelde naar de Via Regia. Ik had het idee om eens nauwgezet mijn wachttijden bij te houden, en ook de duur van de ritlengte, waardoor je dan achteraf de gemiddelde snelheid kan berekenen. Ik ken een lifter die dat al ruim 20 jaar heel precies doet. Ik heb daar minder oog voor. Ik lift gemiddeld genomen ook korter in auto’s mee dan hij, omdat ik meer in de lage landen lift, en hij doet heel veel in grotere Europese landen, waar het ook gemakkelijker is om een langere rit te verkrijgen.

Dus daar stond ik dan om 11:28 bij een verkeerslicht aan de Via Regia, en dat duurde zo tot het 11:58 was geworden. Toen kon ik mee naar de rotonde in Bilzen. Daar begon het na een minuut of 10 te regenen. Ik merkte dat ik ietwat onzeker was, omdat ik vandaag liftte op een manier zoals ik dat eigenlijk nooit doe: zonder precies doel, waar ik heen lift. Voor een chauffeur is dat alleen een wat lastige, als ik zeg (nog) niet te weten waar ik heen wil. “Gewoon, waar u heen rijdt”, voelt misschien wat ‘plakkerig’ aan.

Ik ging schuilen bij een woning naast de rotonde. Het verkeersbord gaf aan: Maastricht 11 en Lanaken 11 kilometer. Daar zag ik een symbolische elfde van de elfde in.

Met het bordje Hasselt kreeg ik later een lift. Ik zei richting Brussel te willen, maar zij reed bij Lummen richting Antwerpen, tot Tessenderlo. Ik reed mee tot tankstation Tessenderlo. Liet daar mijn mobiele telefoon in de auto van mijn liftgever liggen. Belde met een geleende telefoon mezelf een aantal keren op, maar zonder resultaat. Met het koppel van wie ik die telefoon leende kon ik mee aanvankelijk naar Antwerpen, gaande de rit was tot tankstation Hazeldonk mogelijk. Daar was ik nooit eerder geweest, voor zover ik me kon herinneren. Erg druk, even geen behoefte aan praten, wel aan liften, daarom met liftbord Tilburg op de oprit achter het parkeerterrein. Dat bord moest ik wel nog maken. In mijn rugzak zat niet zo veel. Wat eten, wat drinken, thee en water, diverse liftbordjes van de grote stapel liftborden. En blanco bordjes. Terwijl ik het bord maakte stopten al twee auto’s, maar aan een wagen met vier jonge mannen daarin, had ik geen behoefte. Een ANWB-er stopte en kon mij meenemen, tot het moment waarop hij opgeroepen zou worden door de centrale. Sloeg ik ook af. Was achteraf gezien hoogstwaarschijnlijk wel de efficiëntste manier om weg te komen. Maar ik had geen haast.

Na een poosje had ik weer genoeg met mijn bordje gestaan. Tijd om het parkeerterrein over te gaan, en langzaam rijdende (zoekende) automobilisten te wenken. Niet met de duim, maar met uitgestoken wijs- en middelvinger gebaren. Dat is een directief gebaar. Goed te gebruiken bij auto’s die onder de 20 kmh rijden. De duim is vrijblijvender.

Ik kon mee in een BMW. De taal die deze Nederlanders spraken kende ik niet – leek niet op Turks in ieder geval. Dus even gevraagd, ze spraken Farsi. Meegereden tot afrit A58-Ulvenhout bij Breda. Kort ritje om een goede hoek te maken. Dat had de ANWB-er dus ook (minimaal) gekund.

Ruime oprit bij Ulvenhout, niet al te druk, na vijf minuutjes kan ik mee naar (wat op mijn bord staat) Tilburg, nee, tot Eindhoven, want het Nederlandse koppel met Vlaams kenteken rijdt naar Duitsland via Venlo. Bij Eindhoven wijzigen ze voor mij de route en rijden via Roermond naar Düsseldorf, om mij bij afrit Kelpen-Oler uit te kunnen laten stappen.

Het regent dan weer een beetje. Zet mijn liftbord tegen een reflectorpaaltje, om de paraplu uit mijn rugzak te halen, en op dat moment stopt alweer een chauffeur. Het is een (of misschien wel dé) pastoor van Weert, die drie Weerter parochies onder zijn hoede heeft. Had mijn bord “Maastr.” gezien en was op weg naar de bedevaartsplaats Banneux in de Ardennen - “daar ga ik een paar keer per jaar heen” - en zo kon ik mee. Op Maastricht CS uitgestapt en met stadsbus 2 terug naar mijn auto gereden.

290 km in 5h45m met 6 chauffeurs / 3 Belgische en 3 Nederlandse kentekens. Wachttijd per rit ongeveer één kwartier.

Mooi verhaal. We zouden meer moeten liften. En lifters meenemen.

[Roserije]

Vrijdag Maastricht-Leuven liftend, nadat ik eerst mijn nieuwe Citroen C2 had opgehaald...

Met de auto naar de wijk Malpertuis gereden in Maastricht-west, en naar de Via Regia gewandeld, de uitvalsweg richting de Belgische N2. Op mijn gebruikelijke plek 4 minuten gestaan voor de eerste korte rit naar Mopertingen op de N2. Daar tien minuten tot een chauffeur stopte die onmiddelijk verklaarde mij al eens eerder een lift te hebben gegeven, en dat was ongeveer 1 jaar geleden, langs deze zelfde weg. Toen liftte ik naar het Verenigd Koninkrijk. Meegereden naar de rotonde net voor Bilzen op de N2, een paar kilometer maar. Daar is na de rotonde een sublieme plek voor een korte rit naar Hasselt, die kreeg ik na 2 minuten wachten. Direct naar Brussel of Antwerpen zou ook wel gaan, maar ik vind het toch meer evident eerst naar Hasselt te rijden, waar louter goede opritten zijn om verder Belgie in te liften. Op de oprit Hasselt-Zuid heb ik 12 minuten gestaan. Is een drukke oprit. Namiddagspits. Een Vlaams Turkse met mijn leeftijd (35), die in "immobilien" werkt, of zoals bij ons gewoonlijk genoemd, makerlaardij, in een BMW die volgens haar niet deugd vanwege een slechte carrosserie. 360.000 km heeft de wagen op de teller. Maar mijn "ik rijd als lifter graag in een BMW mee" neemt ze als een compliment. Nochthans is het ook eigenlijk irrelevant voor mij, wat de technische staat is van een wagen. Als het maar rijdt, en dan heeft een grotere wagen gewoon veel meer comfort en ruimte, dan een Alto of een Panda. Ik had mijn bord Brussel gebruikt, want ik moest wel slechts tot Leuven, maar Brussel is veel groter en bovendien had ik dat liftbord al.

Ze heeft me tot het station van Leuven gebracht. Daar vlakbij had ik een afspraak met vrienden voor een film. We zijn de ring van Leuven rond gereden, omdat het de andere kant uit gesloten was.

De volgende dag gewandeld met de vrienden door het groene Hageland, en om terug te keren naar het huis twee korte liftjes (alweer een BMW) om terug te keren.

Het terugliften vanuit Leuven ging natuurlijk ook weer van een leien dakje. Nu ja - natuurlijk. Het was mooi weer. Heel anders als vandaag dus.

Eerst naar de oprit bij Vilsele gewandeld, op 3 km van mijn vrienden, over een route met aardig wat groen, een valleitje, populieren, kruiden en meer. Ruime, niet al te drukke oprit, nieuwe plek voor mij. Goede zichtbaarheid met een vrolijk lachend zonnetje over de schouder. Mensen reageren en zijn goeg gehumeurd! Na zeven minuten stopt de Hasseltse Kristel in haar Fordje Ka en verklaard naar het dorp te rijden dat op mijn liftbord vermeld staat: Hasselt. En vraagt onderweg wat ik in Hasselt ga doen, en het antwoord is, "niets, ik lift naar Maastricht". Oprit Hasselt-Zuid weer, nu 3 minuten voor een rit in een werkbusje van de firma Spie liften (LIFTEN), en onderweg komt het nummer "LIFT me up" van Moby voorbij. Mee tot de Ford-garage in Waltwilder. Daar stopt al weer heel snel een chauffeur in een oudere Mercedes voor een lift naar het "rond punt" in Veldwezelt. De zon is inmiddels zo'n beetje achter de horizon verdwenen - de schemering komt en het is tijd voor de laatste lift - die ik na een recordtijd van 20 minuten wachten krijg. Van een Rotterdamse met een bont gekleurde hond op de achterbank - op weg naar NS Maastricht om een vriendin op te halen "die geen auto heeft". Dat ik als lifter wel een auto heb vind zij komisch.

[Roserije]

Vorige vrijdag liftend Maastricht verlaten, naar 's-Hertogenbosch, op mijn vaste plek. En komende vrijdag naar Leuven, waarbij ik bij de kruising ten westen van het verkeersplein op de Via Regia. Ik reis dan dus over Veldwezelt.

In de zomer ook nog 'n keer naar het noorden gelift direct langs de N2, kruising met de Voltastraat. Daar was tijdelijk een uitvoegstrookje voor het werkverkeer. 2 minuutjes met bord Eindhoven. Had die plek gevonden, nadat ik even genoeg had van de liftplek op de kruising Viaductweg / Meerssenerweg... Inmiddels is dit strookje weer weg.

Dit jaar ongeveer 8,900 kilometer gelift in 135 voertuigen. Tja, ik houd het nu eenmaal allemaal (te) nauwgezet bij.

[Roserije]

Ehm, maar ik weet niet hoe vaak ik vanuit Mestreech een lift kreeg van een Renault Clio...

En zomervlinders, die zijn toch ook heel Mestreechs?

[Clio]

Back to (meer algemeen Mestreechs) topic, namelijk liftplaatsen en tijdschema's?

[Roserije]

Kimmm

De kans op een nieuwe ontmoeting is toch wel fors groter dan nihil, maar toch nihil omdat ik de benodigde tijd en moeite niet wil nemen. Het kenteken van haar auto heb ik niet, en als ik dat wel had, leek het mij nog niet makkelijk om haar op die manier te traceren. Via een of ander verzonnen verhaal bij de Waalse politie, dat zie ik mezelf niet doen. Namen, waar zij woont, en Luik, waar zij is opgegroeid en waar zij werkt, zijn vrij grote dorpen, dus de zoektocht zal vrij lang zijn. Straten affietsen rondkijkend naar een grijze cabrio, dat is nog te doen, maar veel auto's staan in garages aan huis of in parkeertorens.

Het makkelijkste aanknopingspunt is die vriendin van haar, die bij het tankstation van Verlaine werkt. Mijn chauffeuse zou daar diverse keren per week komen. Onder de wikkel van de reep sublieme chocolade die zij dubbel en dwars verdiend heeft, mijn handgeschreven brief met een lok van mijn haar wellicht...

Toch zie ik het zelf net even anders. Ik heb een tic, en die is liften. Dat doe ik maar al te graag, en vrouwelijke chauffeurs, is altijd plezierig. Maar ik ben ook maar een meneer, en zo heel af en toe wordt je dan overvallen door gevoelens...

Het ware nog wat anders, als zij in Maastricht woonde...

Groetjes en een fijne dag!

Lieve Kim82

Gisteravond dwaalden mijn gedachten toch maar weer af naar die mooie lift met die leuke chauffeuse, die mij van Namen naar mijn balkonnetje reed...

Natuurlijk is de kans op een hernieuwde ontmoeting nihil... toch ben ik gezegend met aangename gevoelens.

Maar ik ben de schuchterheid zelve..

Veel liefs
Frank78

Beste Frank,

Jammer inderdaad dat een ontmoeting nihil lijkt, al zijn de wonderen de wereld niet uit, hoop doet leven.

(heb je geen kenteken van haar auto )

Gr Kim82

[Roserije]

Lieve Kim82

Gisteravond dwaalden mijn gedachten toch maar weer af naar die mooie lift met die leuke chauffeuse, die mij van Namen naar mijn balkonnetje reed...

Natuurlijk is de kans op een hernieuwde ontmoeting nihil... toch ben ik gezegend met aangename gevoelens.

Maar ik ben de schuchterheid zelve..

Veel liefs
Frank78

[Roserije]

In contact met lifters ben ik meestal zelf de lifter, een enkele keer de chauffeur en ook regelmatig een maatje van andere lifters. Dus drie verschillende vormen van omgang met het liften.

Wat het liften betreft, uit enige degelijke onderzoeken in de VS en Duitsland is gebleken dat risico's daarvan voor de lifter nogal gering zijn. Dat het risico niet nihil is klopt, maar dat geldt ook voor het gebruiken van een keukentrapje of fietsen over straat. Ik heb als fietser meer problemen gehad, dan als lifter. En had ik die 70.000 km zelf gereden, dan had ik misschien meer narigheid meegemaakt, als de fijne liftervaringen. Zo vond ik afgelopen zondag een prent wegens te hard rijden in de brievenbus. Autorijden kost dus toch wel wat. Als lifter vond ik ooit een biljet van 10 euro in de wegberm, en een keer kreeg ik er een, van een chauffeur die mij niet mee kon nemen, maar mij wel wilde helpen.

Over het risico van het meenemen van lifters door chauffeurs zijn mij geen cijfers of onderzoeken bekend. Waar ik alvast niet in geloof is dat de jaren '10 onveiliger zouden zijn als de zeventiger of tachtiger jaren.

Enfin, het komt gewoon aan op gezond verstand. Ik reis zelf vrijwel nooit 's nachts per auto en ik heb er alle begrip voor dat chauffeurs later op de avond voorzichtiger worden in het meenemen van lifters. In de wintertijd worden ze voorzichtiger rond 18-19 uur in de avond, in de zomer lukt het heel aardig tot 22-23 uur. Daar valt vaak wel omheen te plannen.

Wie weet valt mij al liftend nog wel eens ernstige ellende ten deel, maar de tien jaar actief liften nemen ze me niet meer af.

Lifters onderling is ook een leuke categorie. Die zijn vaak min of meer verenigd via studentenvereniging of een reizigersnetwerk. Heb wel eens een * achteraf gezien * foute lifter bij mijn vader laten overnachten. Die stond net als ik op de Maastrichter liftersplaats.

PS. Ik stond zondag op de reis Brussel-Maastricht te liften op de Taxistop-plaats bij het Delta-station in Brussel. Ik wist op dat moment niet, maar nu wel, dat er eind jaren '70 ongeveer 90 Taxistop plaatsen zijn aangewezen in Belgie. Het waren gewoon goede liftplaatsen, waarbij chauffeurs wisten dat de lifters er vaak (maar niet altijd) deelnamen aan het Taxistop programma. Dat was gewoon precies hetzelfde als liften, met duim en bord, waarbij de lifter rond de 3 euro per 100 km aan vergoeding gaven. Taxistop werkt al heel lang niet meer zo en het heeft waarschijnlijk ook nooit echt goed gewerkt... maar het maakt de Belgen weer tot een leuk volk.