De ON vergankelijkheid van het liften

[Roserije]

Vanmiddag stonden er 8 lifters op de officiele liftplaats in Groningen... en de OV-jaarkaart is nog niet eens afgeschaft.

Maastricht * verdient * ook weer een liftersplaats.

[Roserije]

Hoe reis je van Maastricht naar Brussel?

Anno 2014 bestaat er een duidelijke top 2 van vervoermiddelen.
1. de auto en 2. het openbaar vervoer.

Liften kan je zien als 1. de auto. Ik ben zelf altijd wel genegen om het apart te zien, maar dan zou je onderscheid moeten maken in 1a. de eigen auto, 1b. samenrijden met vrienden, familie, gezinsleden of collega's en 1c. liften.

Op 30 april stond ik om 19h55 op de kruising Cantecleerstraat / Via Regia met gestrekte duim, zonder bordje. Om 20h04 stapte ik in in een Citroen C3 met Belgisch kenteken, met een Vlaams-Belgische en de Marokkaans-Vlaamse neef van haar vriend in de wagen. Meerijden kon tot de Belgische A2, afrit Halen. Dat is de tweede afrit voorbij knooppunt Lummen op de snelweg naar Brussel. Bij de oprit van Halen noteerde ik 11 minuten wachttijd tussen beide ritten. Ik was voorzien van een duidelijk bordje met "Brussel". Een celibataire kantoorklerk in een VW Passat (of groter) kwam met hoge snelheid de oprit op en stopte met piepende remmen. Ik noteerde een hoge gemiddelde snelheid in mijn liftregister van iets boven de 120 kmh. De rit ging naar Leuven, en bij de oprit bij Leuven, die officieel oprit Herent heet, stond ik 7 minuten. Toen stapte ik in in een lease Mercedes met een jongedame van mijn leeftijd ongeveer. Ze moest naar Brussel, ik precies naar Strombeek-Bever, en het stond haar wel aan om mij voor de deur van bestemming in te zetten, dus de adresgegevens gingen in haar navigatiesysteem. Eh, ik bedoel het navigatiesysteem van haar Mercedes. Aankomst om 20h32, 01h37m nadat ik de duim strekte aan de Via Regia.

Openbaar vervoer, beat this.

==> reistijd OV van station Maastricht naar Brussel centraal is 01h40m

Zondag kwam ik weer terug, maar nu vanaf het tankstation langs de A7 tussen Bergen (Mons) en Charleroi. Hier was ik om 18h29 en om 18h40 kreeg ik mijn 1e rit en wel naar Luik. We vertrokken om 18h46. Opnieuw een Mercedes, ditmaal in de vorm van een kleine vrachtwagen met aanhanger en een Nederlands kenteken, van een Amsterdamse handelaar die in Noord-Frankrijk woonde. Op weg naar Luik, omdat hij het meubilair van de gemeentelijke administratie van Luik had opgekocht. Toen we op de Luikse A602 afdaalden wees hij dan ook op het in aanbouw zijnde nieuwe overheidsgebouw van Luik. Het oude gebouw, terzijde, weet ik wel te plaatsen en het behoort tot het foeilelijke Luikse erfgoed van de eerste helft van de vorige eeuw. Enfin, de beste man reed mij door naar mijn vaste plek in Luik om naar Maastricht te liften. De rit was redelijk memorabel omdat het enerzijds pas de derde rit was dit jaar van meer dan 100 kilometer en anderzijds gewoom omdat het een bijzondere man was, met heel eigen ideeen en een scherpe kijk op wat mensen doen. De fouten die we met z'n allen maken. Het was weer eens een heel open gesprek met iemand die - zou ik zeggen - de wereld heel wat beter begrijpt dan de gemiddelde moderne zonderling...

Op de oprit van de A25 naast de Pont de l'Atlas, in Droixhe-Luik, sta ik dit keer 4 minuten vooraleer ik in een Peugeotje stap van een Waalse student uit Ternaaien (Lanaye). Hij zal de snelweg bij de afrit Moelingen (Mouland) verlaten. Ik stap snel in, hoewel ik wisselende ervaringen heb met opritten tussen Luik en Maastricht. Bij de oprit van Moelingen is weinig verkeer, maar de wind is in de rug, de eerste auto stopt, ik stap in bij een heer achter het stuur met twee dames, alle van geboortejaar rond 1960. Ze blijken ook in de buurt van de Roserije te wonen en zo stap ik net als op 7 juli 2013 bij de voordeur uit. Start 18h29, aankomst 20h43 = 02h14m / 142,3 km. Voorwaar niet slecht.

Nog zes maanden en de oprit Maastricht-Noord is open. Een nieuwe lifttroef richting het noorden, naast de oprit Maastricht-Randwyck, waar nu wegwerkpaaltjes enigszins hinderlijk in de weg staan.

Het zou niet de eerste keer zijn dat ik wegwerkpaaltjes opzij schuif, zodat chauffeurs kunnen stoppen om mij een lift te kunnen geven.

==> reistijd OV van station Saint Ghislain naar Maastricht is 03h16m

[Roserije]

Toch weer gelukt, 13 minuten op het Europaplein vorige week voor een rit naar Luik.

Het was de op twee na langste wachttijd van de negen ritten die ik vorige week had. Relatief lang, maar eerlijk is eerlijk, bijna alle andere ritten waren in Vlaanderen.

Morgen weer naar het noorden. Dat wordt weer lastig in de gemeente Maastricht, die er vanuit gaat dat mensen de stad per auto, trein, bus, voet of fiets verlaten, maar toch zeker niet liftend...

[Roserije]

Het is meer dan een hobby.

Van de 7 a 8 miljoen eigenaren van een auto in Nederland zal toch zeker 2/3e aangeven dat autorijden meer dan een hobby is.

Misschien is liften ook een vorm van luxe.

Hoe het ook zij, er is weinig dat mij meer tegenstaat, dan dat anderen bepalen dat ik maar in mijn eigen auto of met OV moet reizen, als ik snel wil zijn.

Ik zal niet zwichten. Dank voor je reactie!

Morgen ga ik weer liften. Omdat de kans om in Maastricht door de politie van de weg te worden geveegd mij te groot is geworden, ga ik morgen beginnen op het tankstation langs de A2 bij Meerssen.

Op een tankstation bestaat ook de kans dat de pomphouder je persoonlijk verbiedt om met klanten te spreken, maar die kans is in Maastricht kleiner, dan dat politieagenten moeilijk gaan doen.

Want nogmaals het is nu 3 keer door de politie weggeveegd in de afgelopen 6 maanden versus 90 keer Maastricht liftend richting het noorden (A2) of oosten (A79) en 0 keer weggeveegd, in de 10 jaar daarvoor.

Dat kan toeval zijn.

Maar het kan ook beleid zijn.

Vorige week zondagochtend, toen ik werd weggeveegd, zei de agent nog "er is iets noordelijker een liftplaats". Ik antwoord: "Nee, er is geen liftplaats". Zijn antwoord: "Oh nee, die is er niet meer".

Bye bye, zwaai zwaai.

[Markie]

In het laatste jaar word ik in Maastricht als lifter vaker door "blauw" van de weg geveegd als in alle voorgaande jaren, en dat zijn er ruim tien. Het overkwam ook vrienden van mij, vorige week. Drie keer ben ik weggeveegd. Het brengt mij niet meer van mijn a propos - hoewel, misschien toch wat meer in de diepte.

De liftbaarheid van Maastricht richting Heerlen of Amsterdam en alles wat daartussen ligt is verre van optimaal.

Waar moet ik op hopen...

De oprit Maastricht-Noord gaat in november open en volgens de info die daarover publiek bekend is komt daar een mooie vluchtstrook bij. Vooral verkeer uit de Beatrixhaven, Nazareth, Rothem en Amby zal deze oprit gaan gebruiken, maar ook verkeer uit Meerssen en Valkenburg vanuit de A79. Ik verwacht dat het een goede liftplek wordt, die wel wat verder van Maastricht ligt: vijf minuten lopen vanaf bushalte "Kruispunt" in Rothem.

Verder kan ik natuurlijk nog hopen op de SP, de enige partij hier, die aanleg van liftplaatsen in het partijprogramma had opgenomen.

Ik voel er niet voor om de plaatselijke politiek te smeken om een nieuwe liftplaats.

Weet je wat ik hekel.

Die mentaliteit: "als je snel wil reizen, ga je zelf met je eigen auto (saaaaaai) of met het openbaar vervoer (betrouwbaar, degelijk, maar zeker niet uitdagend en soms voor mij persoonlijk zeer onrustig)."

Enfin, dat hoeft niet de mentaliteit te zijn.

Ik moet gewoon geduld hebben, want de ontwerpen beloven dat de oprit naar de A2 bij de Geusselt vanaf de Viaductweg en Terblijterweg ook een mooie vluchtstrook krijgt, en goed te voet benaderbaar vanaf het parkeerterrein van de Geusselt.

En de politie mag wel wat toleranter zijn, want die werkverkeer uitvoegstrook langs de N2 op de kruising met de Voltastraat, ja, die ligt langs een autoweg, waarlangs voetgangers (~ lifters) principieel niet worden toegelaten. Maar dat het gevaarlijk zou zijn is in dit geval een zuiver juridisch argument.

We gaan samen naar de kloten.

Mooi verhaal -en alle andere- Roserije, maar je laatste zin ben ik het helemaal niet mee eens. Zoals met vele zaken zijn er keuzes gemaakt voor en door voorstanders danwel tegenstanders in deze plannen en die heb je te slikken/respecteren, hoe het soms ook tegen je eigen mening en wensen ingaat maar ja;

We gaan niet allemaal samen naar de kloten -dat hopen we toch - , je hobby 'kunnen liften waar ik kan' allicht en kun je niet duimen op de gewenste plekken.. maar voor de rest gaat er helemaal niks naar de klote.

Succes in je lobby de hobby levend te houden, maar besef heel goed het is een hobby (en volgens mij een uitstervende) en een hele summiere bijdrage aan de overwegingen aan en de beslissingen die de democratie maakt in het grotere geheel.

Desondanks gun ik jou je plekje en hoop ik van ganse harte dat je je hobby nog jaren kan uitoefenenen!

[Roserije]

In het laatste jaar word ik in Maastricht als lifter vaker door "blauw" van de weg geveegd als in alle voorgaande jaren, en dat zijn er ruim tien. Het overkwam ook vrienden van mij, vorige week. Drie keer ben ik weggeveegd. Het brengt mij niet meer van mijn a propos - hoewel, misschien toch wat meer in de diepte.

De liftbaarheid van Maastricht richting Heerlen of Amsterdam en alles wat daartussen ligt is verre van optimaal.

Waar moet ik op hopen...

De oprit Maastricht-Noord gaat in november open en volgens de info die daarover publiek bekend is komt daar een mooie vluchtstrook bij. Vooral verkeer uit de Beatrixhaven, Nazareth, Rothem en Amby zal deze oprit gaan gebruiken, maar ook verkeer uit Meerssen en Valkenburg vanuit de A79. Ik verwacht dat het een goede liftplek wordt, die wel wat verder van Maastricht ligt: vijf minuten lopen vanaf bushalte "Kruispunt" in Rothem.

Verder kan ik natuurlijk nog hopen op de SP, de enige partij hier, die aanleg van liftplaatsen in het partijprogramma had opgenomen.

Ik voel er niet voor om de plaatselijke politiek te smeken om een nieuwe liftplaats.

Weet je wat ik hekel.

Die mentaliteit: "als je snel wil reizen, ga je zelf met je eigen auto (saaaaaai) of met het openbaar vervoer (betrouwbaar, degelijk, maar zeker niet uitdagend en soms voor mij persoonlijk zeer onrustig)."

Enfin, dat hoeft niet de mentaliteit te zijn.

Ik moet gewoon geduld hebben, want de ontwerpen beloven dat de oprit naar de A2 bij de Geusselt vanaf de Viaductweg en Terblijterweg ook een mooie vluchtstrook krijgt, en goed te voet benaderbaar vanaf het parkeerterrein van de Geusselt.

En de politie mag wel wat toleranter zijn, want die werkverkeer uitvoegstrook langs de N2 op de kruising met de Voltastraat, ja, die ligt langs een autoweg, waarlangs voetgangers (~ lifters) principieel niet worden toegelaten. Maar dat het gevaarlijk zou zijn is in dit geval een zuiver juridisch argument.

We gaan samen naar de kloten.

[Roserije]

Ik heb in 2014 een goed voornemen en dat is vaker liften naar mijn werk. Wonen in Maastricht en werken in Eindhoven betekent dat ik regelmatig op reis ben. Niet dagelijks overigens, want ik logeer bijna elke week wel een paar dagen in Brabant.

Vorige week was mijn eerste werkweek en ik heb mijn plan al een aantal keren uitgevoerd.

Daarbij is liften van Maastricht naar Eindhoven nog geen succes geweest. Maar denk aan de bijkomende dingen, als je naar je werk lift, in plaats van in je (echte) vrije tijd. Op tijd op je werk komen, het is nog donker buiten. Liften in het donker is niet altijd moeilijk (zie hierna). Op tijd op het werk komen is zo belangrijk, dat ik daar bij het liften bijzonder rekening mee houd. De complicatie die daarbij komt is vooral, dat je dan ergens moet liften waar je met het openbaar vervoer weg kan als je niet tijdig een lift krijgt.

Vorige week liftte ik op de bushalte Langendaal/Oeslingerbaan, bij de rotonde in De Heeg. Dat leverde geen lift op. De volgende keer ga ik het geluk beproeven langs de Terblijterweg voor het Geusseltplein. Dat betekent een kwartier eerder vertrekken. Mocht er geen lift komen, dan te voet naar station Maastricht.

In Maastricht is nog een ander punt waarvan ik vermoed dat het er goed liften is richting Eindhoven (en richting Heerlen), namelijk de bushalte Maagdendries/Frontensingel. Goede zichtbaarheid en veel verkeer.

Zoals ik al aangaf, blijkt liften in het donker niet zo moeilijk, als menigeen misschien denkt.

Vanuit Eindhoven liftte ik vorige week vier keer naar Maastricht. Een keer om 19u, en 3 keer om 18u. Om 18u had ik 2 directe ritten naar Maastricht en 1 waarbij ik onderweg bij de snelwegtankstations een vervolglift zocht. Op beide stations werd ik door de eerste aangesproken chauffeur die de juiste kant uit reed van een rit voorzien. De gemiddelde wachttijd van deze 3 reizen was was 5,5 minuut. In Eindhoven stond ik 4, 7 en 13 minuten te wachten.

Toen ik om 19u vertrok duurde het 48 minuten voor ik weg kwam uit Eindhoven, naar Heerlen Welterlaan, en daar had ik 8 minuten nodig voor ik in het volgende voertuig stapte naar de Akersteenweg.

Gisteren, zondag, stond ik 27 minuten op de uitvoegstrook voor tunnelwerkverkeer boven de kruising Rooseveltlaan / Viaductweg, 250 meter ten noorden van de voormalige liftplaats. Na dit punt nu pas 2 keer gebruikt te hebben, is mijn gemiddelde wachttijd daar ongeveer een kwartier. De vorige keer werd ik na een paar minuten opgepikt. Ik vermoed dat de plek niet meer zo goed is om richting Eindhoven te liften, omdat sinds vorige maand het verkeer richting Eindhoven op de linker twee van drie rijstroken voorsorteert.

Heerlen zal dus makkelijker geworden zijn, maar via Heerlen naar Eindhoven heeft niet mijn voorkeur.

[Roserije]

Vanavond lekker toch liftend terug gekomen van het werk!

Wel eerst met de stoptrein Eindhoven-Maarheeze en dan een klein uurtje wandelen op een mooie avond.

Bij tankstation 't Haasje krijg ik de tweede keer al de "ja, stap in!" en wat denk je - een Porsche... Mijn derde Porsche rit als lifter en de vorige was pas 14 maanden terug...

Bedankt chauffeur Tom uit Campagne!

En morgen maar zien wie mij eventueel los maakt naar EHV...

[Roserije]

Maar soms loopt het wel degelijk niet zoals wellicht gehoopt!

Dan komt het er vaak op neer dat ik een (klein) deel van de reis met het openbaar vervoer doe.

Ik wil mijn wachttijden goed vastleggen. Maar als ik geen lift kreeg en daarom voor het openbaar vervoer koos of in mijn eigen auto reed, heb ik de wachttijden niet genoteerd. En dat zou eigenlijk wel moeten!

Eigenlijk zou ik dan die tijd alsnog moeten verwerken in mijn liftlijst.

Goed voornemen: daar begin ik vanaf 1 januari mee!

En verder heb ik denk ik ook verslag gedaan hier van Maastricht-Straatsburg in het afgelopen voorjaar. Ik was met weinig bagage onderweg. In Straatsburg was een feest waar vrienden van me waren. Niemand wist daar dat ik langs wilde komen liften. Die liftdag noteerde ik (zoals op zoveel liftdagen) weer eens een nieuw wapenfeit: ik verbeterde het maximaal aantal ritten op een liftdag van 14 naar 15 stuks.

Zo had ik korte wachttijden, maar duurde de reis wel behoorlijk lang en bij Metz ging het eigenlijk mis.

Een kleine fout is soms vrij snel gemaakt.

En Straatsburg was te ver.

En ik probeer de te slapen in een grote schuur met landbouwwerktuigen. Ik houd van vrij kamperen en ik vond het niet erg. Maar ik was niet warm gekleed en tegen half 2 ´s nachts kon ik niet meer in slaap vallen. Het was te koud. Om rillingen te voorkomen ben ik toen langs de route national (Strassbourg-Metz) gaan wandelen - 18 kilometer naar het eerste grotere dorp Salins. Bij passerende auto's stak ik mijn duim wel op, zonder een precies plan te hebben. In een auto is het lekker warm, maar een rit zal op een route national vaak geen uren duren.

's Nachts wandelen is ook wel eens leuk trouwens, dat doe ik zeker 1 keer per jaar. 's Nachts gaat alles langzamer en ook als je niet slaapt maakt rust toch meester van je.

In Salins kon ik om 05u45 meerijden met een bakker die brood ging bezorgen. Maar dat deed ik toen niet, ik wilde nog meer wandelen, een mooi bosgebied in met heuvels.

Tja, toen was ik wel moe en met nog wat pech...

Den Bosch-Maastricht heeft ook 'n keer 12 uur geduurd. Was ik om 22u30 op tankstation Ellerbrug langs de A2 bij Kelpen, op zaterdag. Dat het station om 23u dicht ging wist ik toen niet. Ik had om 23u nog geen rit naar (bijvoorbeeld) Het Anker. Maar ook bij een dicht tankstation stoppen nog wel chauffeurs - maar minder. Mensen die niet weten dat het station dicht is - en mensen die met een pinpas betalen voor de brandstof.

Enfin, drie uur later kreeg ik wel nog een rit, van een Geleenenaar die terug kwam van een date in Eindhoven. Reed Opel Kadett geloof ik. Ik had misschien het beste bij Het Anker uit kunnen stappen - die is 24u/dag open. Maar ik reed mee tot A76 afrit Beek/Geleen. Na drie kwartier op de oprit door Beek en over de rechterrand van de vluchtstrook van de A2 naar mijn bed gewandeld - met gestrekte duim.

Bijna jaloers-makend lift verhaal. Knap hoor.

(Het loopt ook telkens goed af. Dus niet 'daar stond ik dan in het donker' of erger nog 'ik belandde op een stille veldweg en moest helemaal in de regen teruglopen en raakte ook nog onderkoelt en niemand wilde mij meer meenemen'...

[Verwijderde gebruiker]

De Breng Mij Weg's doen het goed

[Roserije]

En afgelopen weekeinde een uitstap naar het stadje Luxemburg - per liftduim - wat anders!

Te voet naar de oprit Europaplein richting Luik, da's altijd een minuut of 40 lopen. Twee bordjes in de hand: Liege en Luxembourg. Nee, toch alleen Liege. Dat vraag ik mij soms nog steeds af: wat is haalbaar. En stopt de chauffeur naar Liege wel, als ik naast een bordje Liege ook Luxembourg omhoog houd. De vorige keer in ieder geval wel.

Na 12 minuten kon ik mee in een BMW van een in Maastricht wonende Oostenrijker in een auto met een Duits kenteken. Ik kon mee naar Cheratte boven Luik. Daar inmiddels drie keer gelift met een bovengemiddelde wachttijd van ruim een half uur. Ook de tweede auto was een BMW. De beste jongeman had veel vrienden in Maastricht en Lanaken, en hij bracht mij tot aan de oprit vanuit Luik richting Luxemburg (aansluitend op de tunneltjesroute). Moest daar in de buurt zijn.

Vanaf daar meestal een rit naar tankstation Sprimont, maar deze keer rechtstreeks naar Luxemburg met een Waals koppel in een MPV. Rondom Baraque de Fraiture lag een dun laagje sneeuw over het land. En verder was het daar mistig en druilerig.

Voor Luxemburg uitgestapt bij tankstation Aire de Capellen en een half uur later stapte ik in bij Coline, die in haar Fordje naar de omgeving van Clermont-Ferrand reed. Nu was mijn bestemming Luxemburg maar dat deerde niet - ik moest daar in de namiddag zijn en het was nog vroeg. Meegereden tot tankstation boven Nancy. Het Noord-Franse landschap in mij opgesnoven, en naar het tankstation aan de andere kant gelopen om weer terug te liften.

Vijftig minuten duurde het toen voor ik een rit kreeg tot boven Metz, tot Thionville, afrit centre ville. Mijn Turks Franse chauffeur had gelijk, daar was het goed liften richting Luxemburg. Al snel werd ik werd door een Franse Pool (of de zoon of kleinzoon van een Pool) opgepikt en deze beste man heeft mij in de straat van mijn bestemming (Bettembourg, onder Luxemburg stad) gebracht. Weer een aangenaam gesprek gevoerd. Hij woonde in een naburig dorp.

Voor het liften terug naar Maastricht ging ik te voet naar tankstation Aire de Berchem, een van de altijd drukke Luxemburgse tankstations op de route van Oost-Frankrijk naar Maastricht. Maar ik kwam gedurende de wandeling verkeerd uit, omdat ik geen van deze drie had: een goede kaart, kompas, orientatie op de zon. Zo kwam ik bij een andere snelweg uit, maar vanaf de oprit Leudelange-Nord was ik in een mum weg naar de A6 afrit Stassen / Luxembourg centre ville. Daar ben ik bekend en het is zelfs een klassieke locatie om vanuit Luxemburg richting Brussel of Luik te liften. Hier ben ik een ruim half uur geweest voor de 10 km lange rit naar Aire de Capellen.

Het begon inmiddels donker te worden - donker is niet de beste vriend van de lifter.

Enfin, het bleek erg makkelijk om ritten naar Brussel te vinden en op een zomerse dag zou ik zo'n rit nemen tot afrit Champion bij Namen. Want daar kom je weer heel makkelijk naar Luik. Nu - ik ben daar niet vaak geweest, maar bij de oprit Champion was ik elk van de drie keer binnen vijf minuten weg naar Luik.

Er kwamen wel een paar auto's voorbij die naar of door Maastricht reden en een solo Nederlander die via Breda naar de Randstad reed. Vanuit Luxemburg is dat namelijk 3-4 km korter als via Maastricht. Bij een sympathieke reactie van zo'n chauffeur vertel ik dat nog eens graag - zo'n grote "omweg" is het niet om dan een kilometer of 200 mijn aangenaam gezelschap te hebben!

Maar uiteindelijk, na 1h56m, won de aanhouder, kwam de verlossende "stap in!" en dit keer was dat van een familie in een kampeerauto. Ze kwamen vanuit Kerstmarkten in de Elzas en gingen op huis aan - Haccourt bij Vise. Met een Maastrichtse tak in de familie: de oma van de minst jonge vrouw in het gezelschap was van Mestreech. Dochter van rond de twintig jaar had een paar keer stukken gelift en dat was mogelijk een reden om mij mee te nemen. En verder heb ik al vaker gemerkt, in voertuigen met meer vrouwen als mannen, is een extra man in de vorm van een lifter, soms aardig welkom!

Daarna speelden wij van Luxemburg tot Vise een paar kaartspelletjes. Eind goed al goed dus. Op het station van Vise stapte een Nederlandse man in zijn wagen - die mij geen lift wilde geven "want er rijd ook een trein".

Als mensen liever alleen in hun auto zitten - of alleen met bekenden - prima natuurlijk!

[Roserije]

Gisteren ben ik weer eens liftend op pad gegaan vanuit ons dorp Maastricht! De bestemming lag 10 kilometer westelijk van Den Bosch. Deze keer koos ik ervoor om eerst naar de kruising Meerssenerweg / Viaductweg te rijden. Daar dacht ik dat in de huidige, onlangs veranderde, verkeerssituatie vragen om een rit bij de stoplichten nu de meest handige manier was om liftend de A2 of A79 op te komen. Het is mogelijk ook wel een geschikte plek, maar op zondag vond ik het er maar zo-zo. Bij het verkeer op de Viaductweg kan ik alleen het verkeer op de rechter strook benaderen als voetganger, want bij de linker strook is te weinig ruimte. Bij de kruising Viaductweg met de N2 is Ãets meer ruimte bij de linker strook – maar niet veel. Na een kwartier posten concludeerde ik dat het krijgen van een lift bij het verkeerslicht op de Viaductweg te veel tijd zou gaan kosten, terwijl er op de Meerssenerweg op de zondagochtend te weinig verkeer was bij het verkeerslicht. Op de Terblijterweg met de kruising N2 is de rijbaan met verkeer dat de A2 of A79 op rijdt waarschijnlijk makkelijker benaderbaar en is er meer verkeer. Maar mijn keuze was om de locaties van de voormalige Maastrichter liftersplaats opnieuw een kans te geven. Ongeveer 150 meter noordelijk van de vroegere liftplaats bevindt zich nu een uit- en invoegstrook voor (zwaar) werkverkeer en daar kán gelift worden, maar dan heeft het werkverkeer daar mogelijk hinder van en is de verkeersveiligheid in het geding. En dat is een belangrijke reden waarom ik daar niet meer heb gestaan na het verdwijnen van de officiële liftersplaats – begin 2012. Maar het was zondag en op zondag is er geen werkverkeer. Dan ligt het tunnelproject stil. Op zaterdag mogelijk ook.

Mijn laatste keer liftersplaats (de 72e keer dat ik daar een lift kreeg) was oktober 2010. In 2011 heb ik vrijwel niet gelift, en nooit vanuit Maastricht. Om nu toch weer eens op die plek te staan, na ruim drie jaar, gaf op zichzelf al een bijzonder gevoel.

De locatie is te bereiken via de tunnel (Severenstraat) onder de A2. Aan de oostkant van de tunnel kan je naar de snelweg lopen. Vervolgens loop je door de berm van de A2 – tussen de weg en de bouwput – ongeveer 200 meter naar het zuiden.

En wat bleek? Drie minuten! En ik had een rit naar de afrit Ring ’s-Hertogenbosch West met een koppel dat naar Utrecht reed.

Ook nog een ervaring met liften terug naar Maastricht. Zondagavond ging ik eerst nog naar een kameraad in de omgeving van Roermond. Bij tankstation ’t Haasje bij Maarheeze trof ik een chauffeur in een Jaguar, jawel, met wie ik mee reed tot de afslag Roermond, maar de man zelf reed door Maastricht naar de Ardennen. Ik had dus in een Jaguar terug naar Maastricht kunnen komen!

Vervolgens – geen relatie met Maastricht, maar te bijzonder om niet te vermelden – stopte bij de afslag Roermond opnieuw een, jawel, Jaguar (!) achter mij. Twee ritten in Jaguars achter elkaar, “unglaublich” zo verklaarde ik het Duitse koppel in de tweede.

Bij Roermond wandelde ik naar het tankstation langs de A73 waar ik om 21:20 aan kwam. Daar had ik nooit gelift, en dat betekent altijd een nieuwe variant van een mij bekende situatie. Het was er, net als op de snelweg zelf, vrij rustig, zeker vergeleken met de A2. Na 57 minuten besloot ik met het openbaar vervoer naar Maastricht te gaan. In die tijd had ik geconcludeerd dat zeker 80% van de auto’s op het tankstation uit de omgeving van Roermond kwam. Verder had ik vijf chauffeurs gevonden die mij tenminste tot A2-tankstation Het Anker hadden kunnen brengen, maar dat om verschillende redenen niet wilden doen. Twee van deze ritten ging diep België in, dus voor die richting is het tankstation ook redelijk geschikt.

[Roserije]

23 november 2013
Maastricht-Enschede

Het was weer tijd om te liften. Naar een verjaardag dit keer, bij een kameraad die in Enschede woont. Randy. Ik was één keer eerder bij hem op bezoek, alweer zes jaar geleden. Toen woonde hij nog in Hengelo. Maastricht-Enschede, een goede 250 kilometer. Althans, via Venlo of Eindhoven. Er is een kortere route door Duitsland en over de Duitse A31. En er is een langere route, via Keulen en Bad Oeyenhausen, wat een flinke omweg is.

Bij het rustig ontwaken rond de tijd van de ochtendschemering had ik nog een scenario in gedachten, namelijk via de Afsluitdijk. Ja, ook dat is een flinke omweg. Maar ik ben nog nooit op of over de Afsluitdijk geweest. Niet per fiets, niet per auto of per bus, en liftend ook niet. Dus dat staat nog op mijn verlanglijstje. Misschien zelfs hoger, dan het bezoeken van landen waar ik nog nooit ben geweest. Maar ook dat is niet waar. Ik wil wel graag nieuwe landen bezoeken. Alleen heb ik daarbij geen voorkeur. Elk nieuw land is goed, gewoon, omdat het nieuw is. Maar, dan is de Afsluitdijk, op zo’n 300 kilometer vanaf Maastricht, toch dichterbij.

Enfin, er moet nog een en ander in huis gedaan worden. Maar wat is er beter dan al dagdromend wakker worden? En de gelukzalige wetenschap dat ik straks weer door de liefde van vriendelijke automobilisten wordt omgeven – of ik nu rechtstreeks naar Enschede reis of via een uitstap door Duitsland of Groningen?

Dan komt natuurlijk ook altijd de vraag op, waar begin ik met de reis. Wel, bij de voordeur natuurlijk!

Maar waar begin ik dat met liften?

Acht jaar lang had ik in Maastricht mijn vaste plek, een geeikte locatie, waar ik ruim zeventig keer ben vertrokken, waar ik misschien zes of acht keer op moest geven omdat ik geen lift kreeg, maar waar ik nooit en te nimmer meer dan eens door dezelfde chauffeur werd opgepikt.

Dat was de officieel aangwezen Maastrichter liftersplaats, maar de Maastrichter liftersplaats is niet meer. Ze heeft plaats gemaakt voor een groot project, waarbij de doorgaande weg door Maastricht een nieuwe plaats krijgt: ondergronds.

Voor mij als ervaren lifter is de verdwenen liftersplaats geen ramp. Voor potentiële lifters, en voor de beeldvorming rondom liften, vind ik het minder gunstig dat de liftersplaats weg is.

Daarna liftte ik regelmatig langs de Viaductweg nabij de kruising met de Meerssenerweg, als ik naar het noorden wilde liften. Of anders gezegd, als ik vanuit Maastricht ergens anders wilde zijn in Nederland. En bijna alles wat bij Nederland hoort, ligt boven Maastricht. Al wil ik Eijsden en de bovenwindse eilanden niet te kort doen.

Daar aan de Viaductweg kon ik ook goed liften. Recent is de situatie daar weer veranderd vanwege de wegwerkzaamheden. Daarmee is het niet perse slechter liften. Het is op dit moment erg makkelijk om bij de stoplichten bij de genoemde kruising om een lift te vragen, de A2 op.

Maar dit kruispunt is aan de andere kant van de stad, wat niet erg is. Ik ben er in één uur lopen, of één kwartier met de bus en één kwartier lopen, of een minuut of 20 fietsen. Maar ik heb op dit moment geen fiets die echt geschikt is.

Waarom moeilijk doen, er is ook een oprit op 15 minuten lopen van mijn woning. Alleen zijn we dan wel nog aan de zuidzijde van de stad. Er is minder verkeer. En passief met duim en karton op de oprit is daarom te passief. Ook is er minder ruimte om te stoppen. Maar de auto’s, een deel daarvan, stopt wel bij verkeerslichten vlak voor de oprit. Ik kan daar te voet komen, alleen mag dat volgens de verkeersregels niet. Maar precies één week geleden was dat wat ik deed. En zo had ik toen na drie keer vragen een lift de A2 op, tot de afrit Grathem, 40 kilometer boven Maastricht.

En zo begon de reis nu ook. Bij hetzelfde stoplicht als vorige week, bij de oprit van Maastricht Randwyck. Maar nu trof ik, bij de tweede of derde chauffeur die ik bevroeg, een agente, die meende dat het op de plek waar ik stond, ‘levensgevaarlijk’ was om te zijn als voetganger.

In contact met politie blijft het bij mij vrijwel altijd bij een kleine reprimande van hun kant. Meestal ga ik net even ergens anders staan. Nu liep ik de Oeslingerbaan af. Ik strekte de duim bij een invoegstrook. Wat later strekte ik de duim opnieuw bij de bushalte op de hoek met de Molensingel. Dat hield ik een kwartier vol ongeveer. Behalve twee heren die een eindje achter me stopten, en vervolgens weer weg reden toen ik het voertuig genaderd was. Na dat kwartier wachtte ik bij het verkeerslicht voor de kruising. Hier stond ik zelf op het troittoir, om chauffeurs aan te spreken, als het verkeerslicht rood was.

35 minuten

Iets meer dan een half uur duurde het vanaf mijn aankomst op het punt waar ik door de agente werd aangesproken, tot het verkrijgen van de 1e lift. De rit ging naar Sittard, A2-afrit Urmond. De man reed een op leeftijd zijnde Nissan.

Op de oprit van Urmond heb ik niet vaak gestaan, maar als ik daar stond, was ik altijd binnen een mum van tijd weer weg. Vandaag was het anders. Na een half uur op de oprit, had ik er genoeg van. Bij de stoplichten voor de oprit duurde het daarna niet lang, voor ik iemand vond, die me op het volgende tankstation kon brengen. Een paar kilometer verder. Maar op tankstations is het vaak goed liften.

Toen ik mijn kameraad in 2007 bezocht, was ik ook op dit tankstation. Swentibold. Toen ik vorige maand op Swentibold was, gebeurde mij iets, wat mij in tien jaar liften nooit is gebeurd. Ik werd door de uitbater van de pomp geordonneerd om zijn klanten niet aan te spreken. In 2007 kreeg ik hier, na een half uur, een lift naar Almelo. 246 kilometer volgens mijn liftlogboek. Het was een rit in een stoere Peugeot 309, waarin ik mijn Nederlandse lifttopsnelheid verbeterde naar 180 kmh.

Maar toen was toen en nu was nu.

Maar ook hier duurde het weer lang. Verbazingwekkend lang, want nog voor de eerstvolgende grote wegsplitsing ligt het volgende tankstation, zodat het hier peanuts moet zijn, om tenminste tot dat tankstation verder te gaan. En zo ging het ook, alleen duurde het een minuut of veertig voor de verlossende “ja” kwam op mijn “kan ik meerijden?”. Twee Limburgers die in Maasmechelen hadden gemountainbiked. Een lifter hadden ze nog nooit aan boord, en ze hadden erg veel plezier van het vernemen van mijn ervaringen en bedrevenheid met deze hobby. En ik reed mee naar Bosserhof. Dertien kilometer is het, geloof ik.

Al met al was de reis traag begonnen.

Op Bosserhof had ik na 10 minuten een chauffeur naar Venlo. Hoewel de snelweg boven Venlo gedeeltelijk afgesloten zou zijn, wilde ik toch over Venlo en niet over Eindhoven. Dit omdat het vanuit Eindhoven relatief lastig liften is naar Nijmegen. Ook op het tankstation voor Eindhoven, Grote Bleek bij Maarheeze, rijdt maar weinig verkeer die kant op. De meest logische routes waren daarom via Venlo, via ’s-Hertogenbosch-Oss, of via Utrecht-Amersfoort. Maar de A73 is leuker!

Maar voor Venlo is er op de A73 geen tankstation. Bij Roermond is wel ruimte gereserveerd voor de latere ontwikkeling van een tankstation. Maar op dit moment is het alleen maar een parkeerplaats langs de snelweg.

Mijn chauffeur reed bij Venlo-Zuid van de snelweg af. Daar is het slecht liften naar het noorden, naar mijn idee. Venlo-West (ofwel Blerick) moet al een stuk beter zijn. Wetend dat de snelweg boven Venlo dicht is, ga ik per bus door het stadje aan de Maas, tot bij het Van der Valk hotel aan de A67. Daar staan ook gele bordern met alternatieve routes richting Nijmegen. Ik had zelf ingeschat dat de N271 langs Velden en Gennep een goed alternatief was, maar de omleiding blijkt via de N277 te lopen. Ik meende, dat dat de zogeheten Middenpeelweg is. Wisten deed ik het alleen niet. Vandaag had ik geen kaart bij me – die was ik vergeten mee te nemen.

Op de bushalte reden de auto’s voorbij, maar de stoplichten bij de A67 staan lang op rood. De meeste chauffeurs wilden alleen het raampje niet open draaien. Op sommige plekken hebben mensen schrik van vreemden. De oprit van de A67 is hier niet erg geschikt om te liften, om niet te zeggen ongeschikt. Het moest dus gebeuren bij de stoplichten, maar ik zag nog een optie. De N271 dus – de oude Rijksweg van Venlo naar Nijmegen.

Na het kruispunt zag ik genoeg plek, hier kunnen ze wel stoppen. Dus gewoon de duim in de lucht zonder bordje, want het is gewoon meerijden over de provinciale weg, zo ver en zo lang als het gaat. Een militair die niet aan het werk was, stopte na een minuut of tien. Het had me weer een uur ongeveer gekost, om vijf-zes kilometer op te schieten.

Hij reed naar Nieuw-Bergen, wat al een aardig stukje de goede kant op is. Genoeg ook om weer verkeer te hebben dat naar de volgende grote stad rijdt. Mijn chafffeur reed naar Vierlingsbeek en daarmee kwam ik weer terug op de A73 en wel boven het deel dat afgesloten was. Ik stelde voor om bij oprit Venray-Noord uit te stappen, want daar was ik al eens vlot en goed weggekomen. Alleen bleek die afrit afgesloten, en daarom werd het de volgende afrit: Vierlingsbeek / Overloon. En daar was het stil.

Rustig.

Heerlijk.

De wind in mijn haren.

Maar…

…niet voor lang.

Want ik werd nu door de eerste passerende chauffeur opgepikt en die reed richting Utrecht, zodat ik meereed tot tankstation De Slenk ter hoogte van Wolfheze.

Het was de namiddag en het werd tijd om alleen nog tussen tankstations te liften. Want de donkere avond is niet altijd de grootste vriend van de lifter, maar op veel tankstations brand 24 uur per dag het licht. Dus ik begon te hoppen. Na 20 minuten een rit naar tankstation De Somp, daar na 20 minuten naar tankstation De Paal en vanaf daar na tien minuten naar de afrit Enschede-Centrum op de A35. In een Citroen DS3, de éérste keer dat ik in een DS zat!


Citroen DS3

Dicht bij die afrit is een bushalte. De bus naar Enschede kwam snel, en de busrit kostte niets, want de kaartlezer werkte niet.

Al bij al ben ik ongeveer 7h45m onderweg geweest en heb ik 275 kilometer gereisd. Dat komt neer op een laag gemiddelde van ongeveer 35 kmh.

24 november 2013
Enschede-Maastricht

Randy reed mij naar de omgeving van de oprit Enschede-Centrum op de A35. Het was 15h30. Ik bereikte de oprit om 15h38. We hadden samen een vergelijking gemaakt van diverse opritten langs de A35. Beide vonden wij dat die van Enschede-Centrum het meest geschikt leek om te liften.

Alleen miste ik in mijn rugzak een paar liftbordjes met daarop de namen Eindhoven, Maastricht en Deventer. Van Nijmegen had ik nog wel een oud bordje. Ik had ook één blanco bordje en een stapeltje blanco A3-tjes bij me.

Het bordje Nijmegen maakte weinig gebaren los bij de chauffeurs. Tijd voor een bordje Deventer, waarbij ik alleen de eerste letter als hoofdletter deed, want dat schijnt makkelijker leesbaar te zijn - en vriendelijker en rustiger over te komen… Liften is psychologie en wat dat betreft wist ik dat ik één ding tegen me had, mijn zwarte jas. Waar denkt een gemiddeld mens aan bij het zien van een man met een zwarte jas en blauwe jeans aan?

Na een kwartier had ik een lift naar het tankstation tussen Deventer en Apeldoorn, langs de A1. Tankstation Vundelaar. Het begon wat te regenen, maar op een tankstation sta je droog. Het was makkelijk om een chauffeur naar Utrecht of Amsterdam te vinden. Ik wilde langs Nijmegen. Maar ik realiseerde me, dat de chauffeur die via Utrecht naar Breda reed, mij ook wel verder had kunnen helpen, maar wel via een omweg. Dus richting Breda was ook een mogelijkheid.

Ik had de tijd. Er stond een vrachtwagen van Gehlen en Schols. Die zitten in Kerkrade, dus niet ver van mijn bestemming. Maar het verschil tussen een stilstaande vrachtwagen en één waarvan de chauffeur aanstalten maakt om de weg op te gaan is enorm.

Er kwam een BMW X3 met een gepensioneerd koppel met Veldhoven onder de kentekenplaat. Ik kon mee. Ze reden naar Oirschot. Na een heerlijk rustige rit stapte ik uit op tankstation Sonse Heide op de A50, kort boven Eindhoven. Ik kon mee naar Veldhoven – waar het bij de stoplichten voor de oprit vrij gemakkelijk is om een lift naar Limburg te krijgen. Maar ik koos voor Sonse Heide en daarmee voor een onbekende, voor mij nieuwe plek. De snelweg en het tankstation bestonden zelfs nog niet toen ik actief werd als lifter.


BMW X3

Van 18:07 tot 19:51 was ik op Sonse Heide. Toen kwam eindelijk de verlossende “ja”, deze keer niet in de vorm van een ja, maar simpelweg het maken van ruimte in het voertuig voor mij. En mijn nieuwe chauffeur reed naar Wittem, in het zuiden van Zuid-Limburg. Hoewel zijn Volkswagen Caddy met aanhanger beide zwaar beladen waren, reed hij een paar kilometer om, langs de windmolen die symbool is van de wijk waarin ik woon.

Zo duurde de terugreis 6u05m en 275 km ofwel 45 kmh.

[Roserije]

Enquete liften in ANWB-Kampioen

Voor de ANWB-leden op MO.

In de Kampioen die deze week verschijnt, een artikel over liften dat verwijst naar de website www.nederlandlift.nl. Op de site ben je 1 klik verwijderd van een enquete over liften. De enquete staat nu al op www.nederlandlift.nl.