Gemeenteraadsverkiezingen 2010

[Ingrid M.H.Evers]

Ingezonden, (nog?) niet geplaatste brief

Aan de redactie van Dagblad De Limburger

Betreft: de gemeenteraadsverkiezingen van 3 maart

Maastricht, 26 januari 2010

Geachte redactie,

Met het gedwongen aftreden op woensdag 13 januari van burgemeester Leers hoopte ‘een redelijke meerderheid’ in de raad een door haar gevreesde (toekomstige) ‘onwerkbare situatie’ in de gemeente Maastricht te voorkomen. Het laat zich aanzien dat de betreffende partijen zich voor de langere termijn op de gevolgen van hun politieke besluit hebben verkeken. Velen in en buiten de gemeenteraad vonden de motivering ervoor onbegrijpelijk. Het resultaat is dat de bevolking zich en masse tegen de betreffende partijen heeft gekeerd en dat bijna drie weken later de emoties nog steeds hoog oplopen. In de media is het aantal oproepen om deze partijen bij de komende gemeenteraadsverkiezingen te boycotten, nog nauwelijks afgenomen. Gevreesd moet worden dat het komende afscheidsfeest eind februari die sentimenten alleen maar zal voeden.

Het is typerend voor oud-burgemeester Leers dat hij – in tegenstelling tot de bewuste raadsfracties - deze ontwikkeling in de vroege ochtend van donderdag 14 januari al voorzag. Het verklaart zijn emotionele oproep aan raad en bevolking om na zijn aftreden te vergeven en vergeten, de rangen te sluiten en eendrachtig samen te werken om de zware dossiers die hij niet meer met hen zou kunnen afmaken, tot een goed einde te brengen. Hij voorzag scherp dat een verdeelde raad de stad Maastricht voor jaren achterop zou kunnen helpen en daar zou niemand mee gediend zijn.

Probleem is echter, dat de raad mogelijk niet de kans krijgt zich te herstellen en haar werk voort te zetten. Door de voortdurende onvrede bij de bevolking dreigen de gemeenteraadsverkiezingen op 3 maart aanstaande een politieke aardverschuiving met zich mee te brengen, waardoor de huidige coalitie haar meerderheid in de raad kan verliezen en een politiek sterk gewijzigd college zal aantreden.

Velen hebben zich voorgenomen het de ‘schuldige’ partijen betaald te zetten door uit protest op een andere partij te gaan stemmen. Men realiseert zich onvoldoende dat men zich daarmee in eigen vlees snijdt. Het massaal uitbrengen van proteststemmen op andere partijen zal er namelijk toe leiden dat de nieuwe gemeenteraad de komende vier jaar geen reële afspiegeling zal zijn van de werkelijke politieke gevoelens bij de bevolking. Met - minstens - als gevolg: vier jaar onvrede en ergernis.

Bij het uitbrengen van veel proteststemmen dreigt de nieuwe raad te worden samengesteld met aanmerkelijk meer nieuwe leden dan in normale omstandigheden te verwachten zou zijn geweest. Zowel de kleinere partijen als hun ineens sterk gegroeide raadsfracties zullen in veel gevallen politiek (te) weinig ervaren zijn en de eerste jaren ook te weinig dossierkennis hebben om effectief te kunnen besturen. Zeker is dat de nieuwe coalitie, met mogelijk een sterk gewijzigde politieke achtergrond en/of een veel te groot aantal partners, met recht onwerkbaar dreigt te worden.

Oud-burgemeester Leers zal waar mogelijk ongetwijfeld blijven oproepen tot ‘normale’ verkiezingen. Dat zijn stad zich en masse achter hem heeft geschaard, is hem genoeg. Een massaal ‘protest-stemmen’ zou veel waarvoor hij acht jaar geijverd heeft, te niet kunnen doen. Een groot deel van de bevolking denkt daar echter heel anders over, denkt misschien ook niet ver genoeg vooruit. Men realiseert zich niet wat de gevolgen van deze tijdelijke wraakactie zijn op de langere termijn.

Momenteel lijkt er eigenlijk maar een oplossing te zijn voor dit immense probleem, namelijk het aftreden van de fractievoorzitters van de partijen die de motie wensten te ondersteunen. Voor velen zijn zij – terecht of onterecht - de hoofdschuldigen aan het debacle van 13 januari. Hun terugtreden zou een tegemoetkoming zijn aan het gekwetste rechtvaardigheidsgevoel bij de bevolking. Het zou kunnen voorkomen dat kiezers hun oude vertrouwde partij laten vallen.

Laat deze fractievoorzitters een voorbeeld nemen aan oud-burgemeester Leers en de consequenties trekken uit het beleid van hun fractie. Zij zouden op die manier een werkelijk onwerkbare situatie kunnen voorkomen. Als zij nu uit eigen beweging terugtreden, houden zij de eer aan zichzelf en geven zij blijk van hun oprechte zorg voor de stad. Het zou tevens kunnen voorkomen dat hun aftreden na 3 maart alsnog door de eigen partij wordt afgedwongen. Voor de nabije toekomst van Maastricht zou dat wel te laat zijn.

Met vriendelijke groet,

Wil Lem
Maastricht

[Clio]

Gemeenteraadsverkiezingen

Lokale stemwijzers zaterdag de lucht in
Uitgegeven: 26 januari 2010 14:26
Laatst gewijzigd: 26 januari 2010 15:47
AMSTERDAM - Wie niet weet op welke partij hij moet stemmen bij de aankomende gemeenteraadsverkiezingen, kan vanaf zaterdag terecht op internet. Dan worden voor 55 gemeenten online stemwijzers gelanceerd.
Dat maakte het Instituut voor Publiek en Politiek (IPP) dinsdag bekend. Burgemeester Ahmed Aboutaleb van Rotterdam presenteert zaterdag voorafgaand aan een lijsttrekkersdebat de stemwijzer voor de Maasstad.
Op datzelfde moment gaan ook de sites van de meeste andere gemeenten de lucht in, waaronder de vier grote steden. Bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen in 2006 verstrekten de stemwijzers ruim 1,1 miljoen adviezen.

Stellingen
Het IPP heeft de stellingen gemaakt na het lezen van alle verkiezingsprogramma's van de partijen in de deelnemende gemeenten. Van tevoren had het instituut een workshop georganiseerd waarin de belangrijkste onderwerpen aan de orde werden gesteld.
De stellingen van de stemwijzer hebben betrekking op de belangrijkste verkiezingsthema's zoals openbare orde en veiligheid, zorg en welzijn, verkeer en vervoer, burger en bestuur, jeugd en onderwijs.

Toelichtingen
Het is dit keer voor het eerst mogelijk tijdens het invullen van de stemwijzer een toelichting van de partijen per stelling te bekijken. Ook kunnen gemeenten een filmpje met adviezen van lijsttrekkers op de website plaatsen. De kiezer kan bovendien na het beantwoorden bepaalde partijen waarop hij sowieso niet wil stemmen, uitsluiten.
Het IPP streeft naar een overzichtelijke vergelijking tussen de eigen standpunten en die van de politieke partijen. Hiermee moet de nadruk minder liggen op de partij waarmee de meeste overeenkomsten zijn.

Kandidaten
Wie dan uiteindelijk weet welke partij het moet worden, maar niets weet over de kandidaten, kan nog gebruik maken van een extra hulpmiddel. Een aantal stemwijzers heeft 'Wie kies jij' van de Stichting Het Nieuwe Stemmen opgenomen. Aan de hand van enkele vragen kan de kiezer zien welke kandidaten van die partij het beste bij hem passen.

[SJEF †]

Dan de webpagina's van de Maastrichtse politieke partijen.
Hyves-, Twitter- en soortgelijke webpagina's worden door mij niet vermeld, daar ik ze niet serieus neem.

CDA:
http://maastricht.cda.nl/ .

ChristenUnie:
http://maastricht.christenunie.nl/ .

CVP:
http://www.christelijke-volkspartij.nl/ .

D66:
http://d66maastricht.nl/ .

DWARS:
http://maastricht.dwars.org/ .

Groen Links.
http://maastricht.groenlinks.nl/ .

Jongeren Raad Maastricht:
http://www.jrmaastricht.nl/ .

Liberale Partij Maastricht:
http://www.liberalepartijmaastricht.nl/ .

PvdA:
http://www.maastricht.pvda.nl/ .

Senioren Partij Maastricht:
http://www.seniorenmaastricht.nl/ .

SP:
http://maastricht.sp.nl/ .

StadsBelangen Mestreech:
http://www.stadsbelangenmestreech.nl/ .

VVD:
http://www.vvd-maastricht.nl/ .

Gemeente Maastricht; De gemeenteraad:
http://www.maastricht.nl/web/Bestuur...enteraad-1.htm .

[SJEF †]

OPINIE

Het bezuinigingstaboe

Politieke partijen Maastricht mijden in verkiezingsprogramma's belangrijkste thema.
De stad schuift hete aardappel door.

De lokale verkiezingsprogramma’s voor 3 maart 2010 zijn vrijwel bekend.
Opvallendste conclusie: geen enkele partij waagt zich aan bezuinigingsvoorstellen.
Op donderdag 12 november meldde de Amsterdamse avondkrant Het Parool dat de hoofdstad van Nederland in de periode 2010-2014 620 miljoen euro moet bezuinigen, 155 miljoen per jaar.
Het bedrag staat los van de kabinetswaarschuwing dat vanaf 2011 mogelijk jarenlang tot twintig procent op àlle budgetten van het Rijk zal worden gekort om de miljardeninjecties voor het beteugelen van de kredietcrisis terug te betalen.
Samengevat: gemeenten als Maastricht wacht een zelden vertoonde bezuinigingsopgave van vele tientallen miljoenen per jaar.
De kaasschaafmethode is voor die opdracht volstrekt ontoereikend.
Harde keuzes zijn onvermijdelijk.
Tijdens een recent congres voor gemeenten over de financiële staat van het land herhaalde een topambtenaar van het ministerie van Binnenlandse Zaken in de wandelgangen nog eens dat er onweer zit aan te komen.
Geen officiële bezuinigingopgave in cijfers, wel een waarschuwing voor lokale bestuurders om 'vast na te denken' over de jaren dat ze met veel minder geld moeten uitkomen, meldt het
ministerie in een toelichting.
Die vervelende boodschap is nog nergens fatsoenlijk doorgedrongen.
Wie de Maastrichtse verkiezingsprogramma's voor maart 2010 bekijkt, vindt niks terug over die hete aardappel.
Doorschuiven is het motto.
Van de partijen die hun wensen en voornemens al aan papier hebben toevertrouwd, raakt alleen de VVD iets wat op zuinig aandoen lijkt: Maastricht kan toe met minder ambtenaren.
Een opgave die de stad zichzelf al jaren oplegt, maar die niemand vooralsnog serieus wil nemen.
Vrijwel alle andere partijen kijken weg van het bezuiningsspook en kiezen voor voorspelbare thema's en ronkende ambities.
Ze reppen met geen woord over bijstelling van beleid, maar stralen eensgezind uit dat ze dat onderwerp over de verkiezingen heen te willen tillen.
Terwijl juist nú duidelijkheid geboden is.
Wat doet elke afzonderlijke partij als Den Haag met veel minder geld over de brug komt, het beroep op de uitkeringsbudgetten oploopt, steeds meer mensen zorg vragen en door de bevolkingskrimp ook lokaal de inkomstenstroom vermindert?
Dáár moet het bij de verkiezingen vooral over gaan.
Maar dat is in het zicht van verkiezingen niet leuk.
Die gaan altijd over beloften.
Nooit over dat het minder wordt.
De recente Maastrichtse WMO-bezuinigingsdiscussie is exemplarisch voor de situatie.
Geen partij die wil dat een euro gekort wordt op scootmobielen, thuishulp en zorgrugzakjes.
Een gat van miljoenen in de begroting zal het resultaat zijn.
En dan moet het zware Haagse onweer - waarvan de omvang uiteraard pas nà de gemeenteraadsverkiezingen duidelijk wordt - nog deze kant op komen.
Door het bezuiningstaboe dreigen de verkiezingen op voorhand een poppenkast te worden die niks te maken hebben met de rauwe werkelijkheid die heel snel nà de stembusgang zijn opwachting zal maken.
Partijen moeten met de billen bloot: waar gaan we in de periode 2010-2014 bezuinigen en waar zeker niet?
Het is het enige verkiezingsthema wat er toe doet en het staat in geen enkel programma.

© John Hoofs
gazet De Limburger
03-12-2009