Geruchtmakende levensdelicten

[Verwijderde gebruiker]

Dat moet nog blijken Haas; ik heb nog geen enkele overlijdensakte kunnen vinden betreffende betrokkenen in 1712. Nu kan het zijn dat van geëxecuteerden geen overlijdensakte werd opgemaakt. Die van pater Vinck heb ik ook nog niet kunnen vinden. Een vonnis verving eind 18de eeuw de overlijdensakte in de registers van de burgerlijke stand.
Is jullie tak in 1715 uit het paradijs gestuurd?

[Haas]

Sterker nog, wij zijn daar nooit geweest......(zie je reactie nu pas).

[Verwijderde gebruiker]

Op 29 januari 1788 vond er in het stadhuis aan de Markt een krijgsraad plaats. Vijf misdadigers van het Regiment van Generaal Majoor Van Monster werden daar veroordeeld. Zij hadden namelijk op 8 en 9 november 1788 in Den Bosch, revolte, roof en plunderingen gepleegd. Drie van deze vijf misdadigers werden terstond op het marktplein opgehangen. De vierde werd met een strop om zijn nek 'strenglijk' gegeseld en vervolgens gebrandmerkt. De vijfde werd alleen 'strenglijk' gegeseld. Hierna werden deze twee uit de stad verbannen.

[Verwijderde gebruiker]

Joannes VAN HOOREN: doodgestoken.

Joannes overleed 16 mei 1831, 35 jaar oud te Maastricht. Hij werd doodgestoken omstreeks vijf uur des namiddags te Maastricht.
Hij was een zoon van Joannes VAN HOOREN (reeds overleden) en Maria NIJSTEN (groenvrouw van beroep in 1831).

Joannes werd gedoopt 10 januari 1796 te Maastricht parochie St. Catharina. Hij huwde Maria Helena CLAESSENS ( dochter van Maria Catharina CLAESSENS) 12 december 1822 te Maastricht.
Hij werd begraven op 16 mei 1831 te Maastricht.
Bij overlijden was hij woonachtig in de Gubbelstraat no. 1715. De aangevers van het overlijden waren Andries VAN DER BROEK, woonachtig te Maastricht, karrenlader, 37 jaar oud, nabuur van de overledene en Josef GLASHOUWER, woonachtig te Maastricht, dagloner, 44 jaar oud, bekende van de overledenen.
Jean liet een vrouw en 6 kinderen na.

[Tedje]

In Dagblad De Limburger (DDL) van gisteren, zaterdag 8 januari 2022, staat in de bijlage "Limburgse Supplement" een artikel van Roel Ophelders over
"Wildwest met half Maastricht als getuige".

Het artikel gaat over wellicht de meest geruchtmakende bankoverval in Maastricht gepleegd op 21 augustus 1978.
Rond 11.00 uur in de ochtend wordt die dag, een maandag, de ABN-bank in de Bredestraat in Maastricht overvallen door 5, vermoedelijk Italiaanse, daders.

Hoewel de daders aanvankelijk veel geld buit maken - ze verliezen op de vlucht al hun buitgemaakte geld - worden de daders verrast door de snelle aanwezigheid van de gemeentepolitie bij de bank.
Met 3 gegijzelde bankwerknemers vluchten de bankovervallers in een gereedstaande Alfa Romeo, op de hielen gezeten door de politie.
Er volgt een achtervolging die in eerste instantie eindigt op het O.L.V.-plein waar een hevig vuurgevecht tussen de bankovervallers en de politie plaatsvindt.
Terrasbezoekers moeten vluchten en achteraf zijn zelfs in de dakgoten van het OLV-plein kogelinslagen gevonden
De bankovervallers lukt het een taxi te kapen en hun vlucht voort te zetten. Niet voor lang, want met de taxi rijden de overvallers zich iets verderop vast.
Inmiddels is een van de gegijzelde bankmedewerkers in zijn schouder geraakt door (vermoedelijk) een politiekogel.
Hij wordt achtergelaten.
De overvallers vluchten te voet naar de Kesselskade, waar ze in een café een andere auto weten te ontfutselen van een van de bezoekers.
De politie zit daarbij de overvallers nog steeds op de hielen en over en weer wordt er heftig geschoten.
Met de afgeperste gele Simca vluchten de overvallers via de Maasboulevard, John F. Kennedybrug en A2 richting Luik.
Op de Kennedysingel wordt in de achtervolgende politieauto een agent door het hoofd geschoten door de overvallers.

Uiteindelijk lukt het de overvallers om de politie af te schudden en in Sint Geertruid wordt de laatste gegijzelde bankmedewerkster vrijgelaten.

De zeer ernstig gewonde politieagent wordt met spoed overgebracht naar het ziekenhuis in Maastricht en diezelfde dag nog geopereerd in het toen meer gespecialiseerde ziekenhuis in Heerlen.
Uiteindelijk hebben alle betrokkenen deze overval overleefd, maar de daders, die vermoedelijk wel bekend zijn geworden, zijn voor deze overval nooit veroordeeld.

Zelf was ik op 21 augustus 1978 niet in Maastricht, maar in de jaren die volgden heb ik met vrijwel alle betrokken politieagenten meermaals gesproken over deze overval.
Persoonlijk denk ik dat dit de meest heftige naoorlogse explosie van geweld in Maastricht is geweest.
PTSS was toen nog niet 'uitgevonden'.
Opvang voor de politiecollega's was er nauwelijks en slachtofferhulp voor de bankbedienden cq alle mensen die getuige waren van dit incident was er ook niet of nauwelijks.
Dat zou tegenwoordig waarschijnlijk anders zijn.

Mooi dat DDL in een serie "Spraakmakend" nog eens terugkijkt naar deze opzienbarende en geruchtmakende gebeurtenis.