Geruchtmakende levensdelicten

[Tedje]

In Dagblad De Limburger (DDL) van gisteren, zaterdag 8 januari 2022, staat in de bijlage "Limburgse Supplement" een artikel van Roel Ophelders over
"Wildwest met half Maastricht als getuige".

Het artikel gaat over wellicht de meest geruchtmakende bankoverval in Maastricht gepleegd op 21 augustus 1978.
Rond 11.00 uur in de ochtend wordt die dag, een maandag, de ABN-bank in de Bredestraat in Maastricht overvallen door 5, vermoedelijk Italiaanse, daders.

Hoewel de daders aanvankelijk veel geld buit maken - ze verliezen op de vlucht al hun buitgemaakte geld - worden de daders verrast door de snelle aanwezigheid van de gemeentepolitie bij de bank.
Met 3 gegijzelde bankwerknemers vluchten de bankovervallers in een gereedstaande Alfa Romeo, op de hielen gezeten door de politie.
Er volgt een achtervolging die in eerste instantie eindigt op het O.L.V.-plein waar een hevig vuurgevecht tussen de bankovervallers en de politie plaatsvindt.
Terrasbezoekers moeten vluchten en achteraf zijn zelfs in de dakgoten van het OLV-plein kogelinslagen gevonden
De bankovervallers lukt het een taxi te kapen en hun vlucht voort te zetten. Niet voor lang, want met de taxi rijden de overvallers zich iets verderop vast.
Inmiddels is een van de gegijzelde bankmedewerkers in zijn schouder geraakt door (vermoedelijk) een politiekogel.
Hij wordt achtergelaten.
De overvallers vluchten te voet naar de Kesselskade, waar ze in een café een andere auto weten te ontfutselen van een van de bezoekers.
De politie zit daarbij de overvallers nog steeds op de hielen en over en weer wordt er heftig geschoten.
Met de afgeperste gele Simca vluchten de overvallers via de Maasboulevard, John F. Kennedybrug en A2 richting Luik.
Op de Kennedysingel wordt in de achtervolgende politieauto een agent door het hoofd geschoten door de overvallers.

Uiteindelijk lukt het de overvallers om de politie af te schudden en in Sint Geertruid wordt de laatste gegijzelde bankmedewerkster vrijgelaten.

De zeer ernstig gewonde politieagent wordt met spoed overgebracht naar het ziekenhuis in Maastricht en diezelfde dag nog geopereerd in het toen meer gespecialiseerde ziekenhuis in Heerlen.
Uiteindelijk hebben alle betrokkenen deze overval overleefd, maar de daders, die vermoedelijk wel bekend zijn geworden, zijn voor deze overval nooit veroordeeld.

Zelf was ik op 21 augustus 1978 niet in Maastricht, maar in de jaren die volgden heb ik met vrijwel alle betrokken politieagenten meermaals gesproken over deze overval.
Persoonlijk denk ik dat dit de meest heftige naoorlogse explosie van geweld in Maastricht is geweest.
PTSS was toen nog niet 'uitgevonden'.
Opvang voor de politiecollega's was er nauwelijks en slachtofferhulp voor de bankbedienden cq alle mensen die getuige waren van dit incident was er ook niet of nauwelijks.
Dat zou tegenwoordig waarschijnlijk anders zijn.

Mooi dat DDL in een serie "Spraakmakend" nog eens terugkijkt naar deze opzienbarende en geruchtmakende gebeurtenis.

[Verwijderde gebruiker]

Joannes VAN HOOREN: doodgestoken.

Joannes overleed 16 mei 1831, 35 jaar oud te Maastricht. Hij werd doodgestoken omstreeks vijf uur des namiddags te Maastricht.
Hij was een zoon van Joannes VAN HOOREN (reeds overleden) en Maria NIJSTEN (groenvrouw van beroep in 1831).

Joannes werd gedoopt 10 januari 1796 te Maastricht parochie St. Catharina. Hij huwde Maria Helena CLAESSENS ( dochter van Maria Catharina CLAESSENS) 12 december 1822 te Maastricht.
Hij werd begraven op 16 mei 1831 te Maastricht.
Bij overlijden was hij woonachtig in de Gubbelstraat no. 1715. De aangevers van het overlijden waren Andries VAN DER BROEK, woonachtig te Maastricht, karrenlader, 37 jaar oud, nabuur van de overledene en Josef GLASHOUWER, woonachtig te Maastricht, dagloner, 44 jaar oud, bekende van de overledenen.
Jean liet een vrouw en 6 kinderen na.

[Verwijderde gebruiker]

Op 29 januari 1788 vond er in het stadhuis aan de Markt een krijgsraad plaats. Vijf misdadigers van het Regiment van Generaal Majoor Van Monster werden daar veroordeeld. Zij hadden namelijk op 8 en 9 november 1788 in Den Bosch, revolte, roof en plunderingen gepleegd. Drie van deze vijf misdadigers werden terstond op het marktplein opgehangen. De vierde werd met een strop om zijn nek 'strenglijk' gegeseld en vervolgens gebrandmerkt. De vijfde werd alleen 'strenglijk' gegeseld. Hierna werden deze twee uit de stad verbannen.

[Haas]

Sterker nog, wij zijn daar nooit geweest......(zie je reactie nu pas).

[Verwijderde gebruiker]

Dat moet nog blijken Haas; ik heb nog geen enkele overlijdensakte kunnen vinden betreffende betrokkenen in 1712. Nu kan het zijn dat van geëxecuteerden geen overlijdensakte werd opgemaakt. Die van pater Vinck heb ik ook nog niet kunnen vinden. Een vonnis verving eind 18de eeuw de overlijdensakte in de registers van de burgerlijke stand.
Is jullie tak in 1715 uit het paradijs gestuurd?

[Haas]

Gelukkig stamt de stamboom van mijn familie van 1715. Dus met bovenstaande moordzaak heeft de tak waarvan ik afstam, niets te maken.......

[Verwijderde gebruiker]

De moordenaars van Bamphi horen het vonnis en werden op de Groote Markt op het schavot terechtgesteld.

Enkele dagen na de moord op Bamphi, wonende aan de St. Catharinagang naast de kerk, hoorden Moijzes en Meijers op 17 mei 1712 van de Brabantse Schepenen het vonnis. Beiden werden zoals verwacht in die tijd, ter dood veroordeeld. Het vonnis werd op 18 mei 1712 voltrokken.[1]

Moijzes werd eerst geradbraakt waarna zijn rechterhand werd afgesneden en omwikkeld met een zandzak, zonder de slag van genade te hebben ontvangen. Meer dan drie uur liet men hem daar liggen. Moijzes gaf geen kik. ‘Dus tot troost in al sijn pijn, dronk hij noch twee glazen wijn”.[2]
De levend Moijzes en de dode Meijers werden “op een horde” buiten de stad gesleept. Hierna werd hij zittend op een rad vastgemaakt. Het moordenaarswapen, het mes, en de afgesneden hand werden boven zijn hoofd vastgemaakt. Zo bleef hij nog een viertal uren zitten. Tussendoor kreeg hij nog een glas Rijnwijn. Na zeven uur in deze houding te hebben gezeten “gaff hij sijn benoude geest”.

Meijers werd ook op een kruis gebonden en men sneed haar de rechterhand af met hetzelfde mes waarmee de moord was gepleegd. Daarna werd haar keel doorgesneden met hetzelfde mes. Haar stoffelijk overschot werd ook op een rad tentoongesteld, met haar afgesneden hand boven op haar hoofd.

---

[1] De Maasgouw, 3^e jaargang, nummer 149 van 3 november 1881, pag. 586
[2] De Maasgouw, 4^e jaargang, nummer 181 van 9 november 1882, pag. 811 en 812

[Pier]

(...)
Dat waren nog eens tijden.
(..)

En dan durft minister Opstelten te beweren dat wij tegenwoordig, mede dankzij landelijke samenwerking, computers en internet, efficiënt en sneller werken dan vroeger
Een dergelijke delict met aansluitende (humane) veroordeling duurt tegenwoordig waarschijnlijk, inclusief hoger beroep, 18 maanden i.p.v. 8 dagen...........

Maar dat geheel terzijde en off topic.......

[Verwijderde gebruiker]

David Moyses: ,,om van onderen op levendig geradbraeckt te worden, sonder den genadeslag te ontfangen. Voorts de rechterhand afgecapt, daerna syn lichaem op eene horde (platte mand) naer buyten gesleept, aldaer op een rad tentoongesteld, met de afgekapte hand en het mes waermede hij den moord mede begaen heeft, boven sijn hoofd vastgemaeckt'' Helena Meijer ,,om op een cruys gelegt, de rechterhand afgecapt, daerna de keele afgesneden en voorts haer dood lichaem meede op eene horde naer buyten gesleept en aldaer op een rad ten thoon geset te worden.''
Het vonnis werd op 18 mei 1712 volstrekt op de Markt te Maastricht.

Dat waren nog eens tijden.

Bron: http://www.bert-bartholomeus.nl/Bijd...20Meerssen.htm

[Verwijderde gebruiker]

Een gruwelijk moord in Maastricht waarbij het slachtoffer werd gedood door messteken van een 25-jarige man en 22-jarige vrouw, beiden afkomstig uit Maastricht.

De 25-jarige David Moijzes pleegde samen met de 22-jarige Helene Meijers, dienstmeid van het slachtoffer, op 10 mei 1712 de gruwelijke moord. In de woning van mevrouw Bamphi, het slachtoffer, aan de St. Catharinagang naast de kerk doodde Moijzes haar met een mes. Het slachtoffer zat in de woonkamer te eten waar Moijzes het mes in haar keel stak en probeerde haar strot over te snijden. Dit lukt niet helemaal. Mevrouw Bamphi schreeuwde uit alle macht. Door het luide geschreeuw kwamen de buurtbewoners naar binnen om te kijken wat er aan de hand was. Hierdoor sloegen de beide daders op de vlucht en probeerden zich het leven te benemen in de kelder van de woning. Dit mislukte en de beide moordenaars werden overgedragen aan de “rechterschaer”.Het motief van de misdaad, de juwelen en schatten van het gefortuneerde slachtoffer.[1]

---

[1] De Maasgouw, 4^e jaargang, nummer 181 van 9 november 1882, pag. 811

[Verwijderde gebruiker]

Familiedrama 1937.

In Blauwdorp speelde zich in het najaar van 1937 een familiedrama af. De achternaam en de bron van het artikel laat ik weg uit respect voor nog levende familieleden. L.H. was reeds gescheiden. Zijn jongste zoontje was reeds overleden. Wilde hij zijn dochtertje terug of wraak nemen op zijn eerdere echtgenote? We zullen het nooit weten.

[Yannick]

Ik denk als de zaak in de tegenwoordige tijd zou spelen de dader voor moord zou worden opgesloten. Er is nog altijd zo iets als opzet met mogelikheidsbewustzijn. Of te wel als je iemand met een ijzeren voorwerp een zware slag toebrengt op zijn hoofd dan neem je het op de koop toe dat het slachtoffer dood gaat. Dit staat los van de planning en uitvoering van de daad.

Wat meer in juridische termen: zich willens en wetens blootstellen aan de aanmerkelijke kans dat het gevolg zich zal voordoen.

[Verwijderde gebruiker]

Dus als ik met een bijl naar mijn buurman ga met de bedoeling deze even een lesje te leren, dan is het moord, indien de buurman als gevolg van mijn handelen sneuvelt? Nu stel, dat bij de uithaal mijnerzijds de steel breekt en ik dat bijl op mijn voet krijg en mijzelf verwond? Doodslag en een claim naar de maker van de steel?

[Verwijderde gebruiker]

Ik denk als de zaak in de tegenwoordige tijd zou spelen de dader voor moord zou worden opgesloten. Er is nog altijd zo iets als opzet met mogelikheidsbewustzijn. Of te wel als je iemand met een ijzeren voorwerp een zware slag toebrengt op zijn hoofd dan neem je het op de koop toe dat het slachtoffer dood gaat. Dit staat los van de planning en uitvoering van de daad.

[Verwijderde gebruiker]

Inderdaad, ik had over de link van het krantenartikel heen gelezen.

Ik evenmin. De kat moest naar buiten