Cité Ouvrière, woonkazerne van 1864-1928

[Jef-VMG]

Op bovenstaande foto lijkt hij te zijn verdwenen, maar we zitten hier in 1938.

(vergroot detail van bovenstaande foto tijdens de afbraak in 1938 )





Geen sluitsteen meer te zien. Of toch?
Het lijkt er op (of is hier de wens de vader van de gedachte?) dat er nog iets van een reliëf (een wapenschild?) te zien was.
Verwaarloosd, dat wel, maar geen duidelijke kapsporen, dacht ik zo.

[Verwijderde gebruiker]

De opmerking van Van Iterson staat, zoals al door Toller vermeld, op pag. 159 van zijn proefschrift en wel in noot 45. Die noot heeft Toller hierboven letterlijk geciteerd, maar heeft geen bronvermelding; dus is het verhaal niet te verifiëren.

Je mag er volgens mij wel van uitgaan, dat Ad van Itterson heel goed weet waar hij over schreef. Zijn proefschrift heeft hij openbaar verdedigd op vrijdag 26 juni 1992. Ik kan mij zo voorstellen als er maar iets uit zijn duim zou zijn gezogen hij geen doctor was geworden.

Aangaande posting 95 is het beter de discussie voort te zetten in het daarvoor bestemde draadje om zaken niet helemaal door elkaar heen te laten lopen.

[Verwijderde gebruiker]

Oorspronkelijk geplaatst door Ingrid M.H. Evers

De derde generatie Regout deelde na het overlijden van Pierre Regout (1897) de lakens uit. Ik zou me kunnen voorstellen dat zij de sluitsteen-gevelsteen van de Cité Ouvrière heeft laten verwijderen toen deze in 1918 werd overgedragen aan de gemeente. Die deed overigens tien jaar lang niets aan de slechte woonomstandigheden, die door gebrek aan toezicht tot steeds grotere misstanden leidden. In die tien jaar werden de huurders geleidelijk aan naar Bosscherveld verhuisd, toen daar noodwoningen werden opgetrokken. In 1928 en later diende het pand nog enkele jaren tot pakhuis, totdat het in 1938 werd gesloopt. Het zijn vooral de jaren tussen 1910 en 1928 geweest waarin de Groete Bouw zijn slechte naam verwierf en dat is evenzeer te danken geweest aan de derde generatie Regout als aan de Gemeente Maastricht. Dat na 1900 de economische stagnatie en de oorlogsomstandigheden van 1914-1918 daar ook een rol in hebben gespeeld, lijkt me evident.

Posting 95 in het draadje Maastrichtse gevelstenenrubriek plaats de nakomelingen van Petrus Regout I in een heel ander daglicht. Het is dus de derde generatie die samen met de gemeente Maastricht tussen 1910 en 1928 voor de slechte naam hebben gezorgd. Ook de economische stagnatie van 1900 en WOI hebben daarbij kennelijk ook een rol gespeeld. Vreemd!

[Jef-VMG]

Je mag er volgens mij wel van uitgaan, dat Ad van Iterson heel goed weet waar hij over schreef. Zijn proefschrift heeft hij openbaar verdedigd op vrijdag 26 juni 1992. Ik kan mij zo voorstellen als er maar iets uit zijn duim zou zijn gezogen hij geen doctor was geworden.

Aangaande posting 95 is het beter de discussie voort te zetten in het daarvoor bestemde draadje om zaken niet helemaal door elkaar heen te laten lopen.

Daar ga ik ook van uit. Ik heb dhr. Van Iterson dan ook een mailtje gestuurd met de vraag of hij zo vriendelijk wil zijn de bron van deze gegevens met ons te delen.

Voortzetten van deze discussie op een andere plek: prima, stel voor alles te verplaatsen naar het Cité-draadje vanaf #91, want daar wordt ineens pardoes overgestapt van de verdwenen stichtingssteen (herkomst nog onbekend) naar de sluitsteen van de Cité Ouvrière.
Hoewel ze natuurlijk wel alle twee hier in de gevelstenenrubriek thuis horen

[Ingrid M.H.Evers]

Gaat het hier nu om een 'sluitsteen' of om een gevelsteen, c.q. gevel versiering?

[Jef-VMG]

Gaat het hier nu om een 'sluitsteen' of om een gevelsteen, c.q. gevel versiering?

Ingrid, dat is een heel moeilijke vraag om te beantwoorden. Heel veel mensen noemen alles wat in een gevel zit (ik spreek uit ervaring) een gevelsteen; of het nu een huisnaamsteen, een wapensteen, een chronogram, een gedenksteen, een jaartal, een uithangbord, een tegeltableau, een brandplaatje, of zelfs een kapperspaal is en ga zo maar door, als het maar in de gevel zit.
De scheiding tussen wel of geen gevelsteen is niet altijd even duidelijk aan te geven.
Persoonlijk noem ik iets een gevelsteen als het inhoudelijk bijdraagt aan de herkenbaarheid van het gebouw, zeg maar een soort identiteitskenmerk. Het moet natuurlijk wel van steen zijn, maar verder is de vorm (rechthoekig, rond, trapeziumvormig,...) en de uitvoering (hardsteen, chamotte) niet van belang.
In het andere geval noem ik het liever een gevelteken (een meer algemene benaming waar in feite alles van dat spul onder valt). Zo wordt het ook gehanteerd op de site van kerninventarisatie gevelstenen waar gevelstenen van overal worden geïnventariseerd.

Nu dat gevelteken in de Cité Ouvrière. Ik heb er moeite mee om het een sluitsteen te noemen. Een 'normale' sluitsteen heeft een dragende functie in een boog - vandaar ook een trapeziumvorm - en dat is hier niet het geval. Hier wordt gewoon een gat boven de deur gevuld met een ornament, dus een gevelversiering.
Het wordt echter wel een gevelsteen als zou blijken dat het het wapen van Regout zou bevatten, want daarmee onderscheidt het zich van andere gebouwen en geeft Regout duidelijk aan: 'Dit van mij'. En dat behoort tot de identiteit van dit gebouw.
(Kun je het nog volgen? )

[Ingrid M.H.Evers]

(Kun je het nog volgen?)

Glashelder, Jef, en ik ben het met je eens.

[Jef-VMG]

Reactie op # 33
Toller: Ik zou me kunnen voorstellen dat zij de sluitsteen-gevelsteen van de Cité Ouvrière heeft laten verwijderen toen deze in 1918 werd overgedragen aan de gemeente.

Hoe rijm je dat met die foto van 1921, 3 jaar later, toen er blijkbaar nog niks verwijderd was?

[Verwijderde gebruiker]

Ja, ik zou het niet weten. Maar hoe oud is de foto werkelijk? Ook dat weet ik niet. Als je de uitvergroting goed bekijkt bestaat ook de mogelijkheid dat het familiewapen is weggekapt. Het probleem is dat we geen fatsoenlijke foto hebben van het gebouw, zo rond 1900-1920. Het blijft gokken naar dat ding boven de deur in de St. antoniusstraat.
Wat jouw gevelsteen betreft zie volgens mij slijtsporen over het oppervlakte. Ik kan mij voorstellen dat deze steen in het Hoge Huis op de vloer heeft gelegen, maar ook daar hebben we geen foto van. Misschien kan Ingrid eens informeren in het RHCL?

[Jef-VMG]

Maar ik kan me niet voorstellen dat een krant voor een actueel bericht een meer dan 3 jaar oude foto zou gebruiken.
Is het je ook opgevallen dat op de foto de cijfers voor een 50 jaar oude steen nochtans heel duidelijk, maar ook tamelijk dik uitgevallen zijn. Alsof ze toen recent en niet zo fijntjes zijn opgeschilderd. Zouden ze die moeite gedaan hebben als het wapen zelf verinneweerd was? Het blijft inderdaad allemaal gokwerk.
Waar halen we nog een goede foto vandaan ??????

Die slijtsporen op de stichtingssteen, die andere, zijn volgens mij vouwen in het papier (de foto is namelijk gemaakt van een andere opgevouwen foto).

[Ingrid M.H.Evers]

Misschien kan Ingrid eens informeren in het RHCL?

Niet op korte termijn, vrees ik.