Aankondiging

Sluiten
No announcement yet.

De familie Seydlitz in Maastricht: ondernemers en bankiers.

Sluiten
X
 
  • Filter
  • Tijd
  • Tonen
Clear All
nieuwe berichten

  • De familie Seydlitz in Maastricht: ondernemers en bankiers.

    In het draadje Historische gebouwen in Maastricht viel de naam Seydlitz.

    Dhr. Piet Bovy, opgegroeid te Sint-Pieter en momenteel wonend in Duitsland benaderde mij via de MO e-mail met enkele vragen rondom de Maastrichtse Seydlitzen.

    Enkele MO-leden hebben Dhr. Bovy van informatie voorzien en Dhr. Bovy speurde verder. Mijn verzoek om de resultaten van het onderzoek te publiceren op MO werd gehonoreerd door Dhr. Bovy:

    De familie Seydlitz in Maastricht: ondernemers en bankiers
    door Piet H.L. Bovy, 28 augustus 2014

    In de Historische Encyclopedie Maastricht (uitgave 2005) zoekt men tevergeefs een lemma Seydlitz. Googelen op internet levert daarentegen talloze historisch interessante wetenswaardigheden over diverse Maastrichtse Seydlitzen op, die het de moeite waard zijn in deze MestreechOnlinepost samen te vatten. Trouwens, bij mijn internetzoektocht naar Seydlitz in Maastricht was deze site een van de eerste die mij daarbij met een vermelding over Villa Maya op de St. Lambertuslaan 9, in 1903 gebouwd door Herman Josef Seydlitz (1860-1938 ), op weg hielp.

    De aanleiding voor mijn zoektocht was een brief, die de archivaris van mijn huidige woonplaats in Unkel aan de Rijn mij enkele maanden geleden toonde met als adressering: An Herrn H. Seydlitz wohlgeboren in Mastricht, en uit Unkel verstuurd op 13 april 1853 (de poststempels op de brief laten overigens zien dat de brief binnen 24 uur in Maastricht was aangekomen! Dat is vandaag de dag wel anders.). De naam Seydlitz was mij al vertrouwd, want ene Hubert Ignatz Seydlitz had in de jaren 1830-1870 een groot landgoed in Unkel. Als Maastrichtenaar word je dan toch nieuwsgierig en vraag je je af of het hier om dezelfde persoon gaat en wat die Unkelse Seydlitz dan wel in Maastricht zoekt. Wie was er destijds in Maastricht (toch al ca 25.000 inwoners) zò bekend, dat een adres overbodig was?

    Uit de vele fragmentarische bronnen, vrijwel allemaal via Internet vergaard, kan de volgende schets van de Maastrichtse familie Seydlitz (soms ook geschreven Seidlitz of Seijdlitz) worden samengesteld.

    Jakob Seydlitz (1810 gestorven) was bankier en ondernemer in Maastricht en had zakelijke belangen in Keulen, o.a. in het Handelshaus Schüll. Hij was daar 1808 ook de stichter van een handels-ondernemeing in koloniale waren en specerijen: Seydlitz & Merkens. Na zijn overlijden zette zijn weduwe de zaak in Keulen voort totdat de zonen Hubert (1802-1869) en Ignatz (1804-1870) dat konden overnemen. Ignatz beperkte zijn aktieradius voornamelijk tot Keulen, was daar lid van het stadsbestuur en aktief als oprichter van verzekeringsbedrijven. Hubert huwde ca. 1825 de dochter Johanna (1801-1874) van zijn senior-compagnon Merkens. Ik laat nu de Keulse activiteiten van de Seydlitzfamilie terzijde en beperk me tot Maastricht.

    Hubert Ignatz Seydlitz wordt vrijwel zonder uitzondering in alle bronnen als zoutzieder opgevoerd. Hij had kennelijk zoutziederijen in Luik, in Maastricht en in Venlo. Op 22 maart 1839 verleent de Belgische Koning hem een patent voor de uitvinding van een apparaat voor de raffinage van zout. Deze uitvinding heeft hem vermoedelijk geen windeieren gelegd, want in Pruissen had hij een monopolie voor de zoutlevering weten te bewerkstelligen. Nog onbekend is welke grondstoffen de Maastrichtse zoutzieders gebruikten (toch geen zeewater zoals in Holland?), waar ze die vandaan haalden, welke zoutproducten ze ermee maakten en welke afzetmarkten ze bedienden.

    De zoutziederij in Maastricht stond aan de Brusselsestraat achter het statige woonhuis annex kantoor van Seydlitz. Dit enorme, maar fraai geproportioneerde pand is omstreeks 1850 door de tekenaar Ph. van Gulpen vastgelegd (zie afb.1). Woonhuis en bedrijf zijn nog indrukwekkender te zien op de stadsmaquette van Maastricht (zie afb.2), gemaakt door de Stichting Maastricht 1867. Op het bedrijfsterrein aan de Brusselsestraat (thans Herdenkingsplein) bevond zich een tweede zoutziederij, die later in handen van de familie Marres is gekomen en tot 1957 in productie was.

    Afbeelding 1: huis Seydlitz Brusselsestraat ca 1850 (tekening Ph. van Gulpen).



    Afbeelding 2: maquette Huis Seydlitz en Zoutziederij Brusselsestraat ca. 1867.



    Hubert Ignatz was een ondernemer die brood zag (waarschijnlijk ook vanwege zijn zouthandel) in deelnemingen in de nieuwe transporttechnieken stoomscheepvaart en spoorweg. Hij kon het goed vinden met de postkoetsenfamilie Bonhomme (van moeders kant ook sterk aan Keulen gelieerd) en stichtte met deze meerdere nieuwe transportondernemingen. In 1840 verwierven zij een licentie voor vervoerdiensten met stoomschepen op de Maas tussen Luik en Maastricht. In 1844 werd dat uitgebreid met diensten op Venlo, in het vervolg waarvan Hubert op 1 maart 1846 met de gebroeders Mathieu (1796-1862) en Guillaume (1807-....) Bonhomme het stoomscheepvaartbedrijf Bonhomme & Seydlitz oprichtte voor her vervoer van personen, goederen en post. Hubert Seydlitz en Guillaume Bonhomme waren niet alleen generatiegenoten maar waren ook verbonden door de gemeenschappelijke achtergrond dat hun echtgenotes beide uit Keulen afkomstig waren en elkaar vermoedelijk reeds kenden. In 1861 neemt Hubert samen met de ondernemers H. Adam uit Luik en Arnold J.H.W. Bonhomme (1837-1901), zoon van de eerder genoemde Guillaume, een vervoervergunning op het nieuwe Kanaal Luik-Maastricht over van een Luiks bedrijf. Met deze licentie stichten zij het vervoerbedrijf voor personen en goederen met de naam Maastrichts Schroefstoomboot Maatschappij Arnold Bonhomme.

    In zijn Maastrichtse tijd heeft Hubert Seydlitz zich zeer ingezet voor verbetering van de verkeersinfrastructuur. In 1841 vertegenwoordigt hij de Maastrichtse Kamer van Koophandel en Fabrieken in een Commissie, die als opdracht had een spoorlijn (de zg. Ijzeren Rijn) tussen de Rijn en het nieuwe kanaal Zuid-Willemsvaart te realiseren en te exploiteren. Ook wordt hij in 1844 lid van een 5-koppig comité dat belast werd met de vorming van een naamloze vennootschap voor de aanleg en exploitatie van een spoorweg tussen Maastricht en Aken. In 1845 is het dan zover en wordt hij benoemd in de driehoofdige directie van de Maastrichtse vestiging van het nieuw opgerichte spoorbedrijf.

    De zoutzieder Hubert Seydlitz had kennelijk als ondernemer een belangrijke stem in Maastricht. Hij was van 26 maart 1835 tot 1 juni 1852 ononderbroken (bestuurs)lid van de toenmalige Kamer van Koophandel en Fabrieken te Maastricht. De 12 leden van deze Kamer werden steeds voor een periode van 3 jaar door de Nederlandse Koning benoemd. Seydlitz heeft deze functie dus meer dan 5 perioden aan een stuk uitgeoefend voordat hij in 1852 vrijwillig terugtrad, vermoedelijk omdat hij zich meer en meer met zijn zaken in Keulen en Unkel (een landgoed van meer dan 100 ha) wilde gaan bezighouden.

    De familiaire omstandigheden van Hubert zijn een spiegelbeeld van zijn zakelijke activiteiten. In 1825 huwt hij in Keulen Johanna Merkens (1801-1874), dochter van de Keulse zakenman en ondernemer Heinrich Merkens (1777-1854), zijn compagnon in zijn Keulse ondernemingen. Hij vestigt zich aansluitend in Venlo, waar tussen 1826 en 1829 de eerste vier kinderen worden geboren, drie dochters en zoon Hendrik Frans Karel Emilius (*1828 ). Twee verdere zonen zien in Maastricht het levenslicht: Jacob Constant (1830-...) en Ignatz Eugene (1831-...). Het zevende kind (Sibylle, 1832-1884) wordt in Keulen geboren en het laatste (Josephina, 1839-...) weer in Maastricht.

    Ook zijn nazaten hebben in Maastricht hun sporen verdiend. De oudste zoon, de jurist Mr. Hendrik Seydlitz (1828-1911) was van 3 juli 1860 tot 2 juli 1895 gekozen lid van de Provinciale Staten van Limburg als vertegenwoordiger van de stad Maastricht. Van 1867 tot 1893 was hij tevens lid van het gemeentebestuur. Mr. Hendrik had drie dochters en twee zonen. De oudste zoon Paul Josef (1857-...) is naar het noorden vertrokken, de jongste zoon Herman Josef (1860-1938 ) zette in Maastricht de bankierstraditie van de familie voort. Hij was agent van de Geldersche Credietvereniging en hield kantoor in een statig pand aan de Lambertuslaan nr.9. Hij bouwde in 1903 op dat adres, een van de hoekpunten van het toenmalige rond-point op het kruispunt van Prins-Bisschopsingel en Lambertuslaan in het nieuwe villapark zijn Villa Maya (zie afb. 3). Het statige herenhuis op de Brusselsestraat voldeed vermoedelijk met zijn voortechnische inrichting (geen elektriciteit e.d.) niet meer aan de eisen van de tijd, zeker niet voor een representatief bankhuis. Herman Josef was van 1892 tot 1893 lid van het gemeentebestuur in Maastricht. Hij huwde 1891 Emilie Jeanne Henriette Marie van der Maesen de Sombreff (1864-1951). Zij was de dochter van jonkheer Paul vdMdS (1827-1902) uit Maastricht, na meermaals ongelukkig optreden als Minister van Buitenlandse Zaken, de “Limburgse dorpeling-diplomaat” genoemd. Naar verdere, nog levende nazaten wordt gezocht.

    Afbeelding 3: Seydlitz Villa Maya, St. Lambertuslaan 9 te Maastricht.



    Velen van de hier genoemde nazaten zijn begraven op de stedelijke begraafplaats aan de Tongerseweg. Hubert Ignatz en zijn vrouw Johanna hebben hun laatste rust gevonden op een van de mooiste direct aan de Rijn gelegen begraafplaatsen, met uitzicht over het Zevengebergte, namelijk in Unkel.

    Bronnen:
    - P.Ubachs & I. Evers Historische Encyclopedie Maastricht, RHCL, Walburg Pers, 2005.
    - Internetsite www.marres.nl/zoutziederij.htm, augustus 2014.
    - Internetsite MestreechOnline, 2009.
    - De Maasgouw 54e jaargang 1934 Afl. 3.
    - Nederlanse Staatscourant van 22.05.1856.
    - Klara von Eyll, „Merkens, Peter Heinrich“. In: Neue Deutsche Biographie, 17 (1994) S.153-155.

    Met dank aan Breur Henket en Boed Marres voor de vele suggesties.
    Last edited by Breur; 29 augustus 2014, 12:01.
    De leefs mer eine kier .

  • #2
    Een schitterend stukje geschiedenis van een toch wel beroemde familie.
    Kompleminte

    Toller

    Opmerking


    • #3
      Seidlitz en Seydlitz in het Maastrichtse gemeentebestuur

      Oorspronkelijk geplaatst door Breur Bekijk bericht
      (..)
      De familie Seydlitz in Maastricht: ondernemers en bankiers
      door Piet H.L. Bovy, 28 augustus 2014
      (..)
      Uit de vele fragmentarische bronnen, vrijwel allemaal via Internet vergaard, kan de volgende schets van de Maastrichtse familie Seydlitz (soms ook geschreven Seidlitz of Seijdlitz) worden samengesteld.
      (..)
      Ook zijn nazaten hebben in Maastricht hun sporen verdiend. De oudste zoon, de jurist Mr. Hendrik Seydlitz (1828-1911) was van 3 juli 1860 tot 2 juli 1895 gekozen lid van de Provinciale Staten van Limburg als vertegenwoordiger van de stad Maastricht. Van 1867 tot 1893 was hij tevens lid van het gemeentebestuur. Mr. Hendrik had drie dochters en twee zonen.
      De oudste zoon Paul Josef (1857-...) is naar het noorden vertrokken, de jongste zoon Herman Josef (1860-1938 ) zette in Maastricht de bankierstraditie van de familie voort. Hij was agent van de Geldersche Credietvereniging en hield kantoor in een statig pand aan de Lambertuslaan nr.9.
      (..) Herman Josef was van 1892 tot 1893 lid van het gemeentebestuur in Maastricht. (...)
      Een prachtig stuk Maastrichtse familiegeschiedenis.

      Zoals inderdaad door Piet H.L. Bovy aangegeven wordt de familienaam Seydlitz ook geschreven als Seidlitz.

      In de namenlijst der leden van de Maastrichtse gemeenteraad (uitgave 25 maart 2014) staat de navolgende vermelding.

      Seidlitz H.
      (*02-06-1860)
      Zittingsperiode 1892-1893
      Beroep: Agent Gelders Credietver.
      en
      Seydlitz Mr. H.F.K.E.
      (*18-01-1828 )
      Zittingsperiode 1861-1862
      Beroep: Advocaat.

      De namenlijst der leden van de Maastrichtse gemeenteraad vermeldt bij Mr. Hendrik Seydlitz dus een grote afwijking van de bevindingen van Piet Bovy.
      Nu heb ik wel meer fouten ontdekt in de namenlijst der leden van de Maastrichtse gemeenteraad (uitgave 2014), maar wellicht is het mogelijk dat Piet Bovy ons zijn bevindingen/bron laat toekomen m.b.t. het lidmaatschap van de gemeenteraad van Maastricht.

      Als de bevindingen van Piet Bovy in deze kloppen, zal ik proberen of in een hernieuwde uitgave de zittingsperiode kan worden aangepast.
      Last edited by Pier; 29 augustus 2014, 17:42.
      Een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd

      Opmerking


      • #4
        Dan moet het dit gebouw zijn.
        Bestanden bijvoegen

        Opmerking


        • #5
          Zout uit de bergen (1)

          Oorspronkelijk geplaatst door Breur Bekijk bericht
          In de Historische Encyclopedie Maastricht (uitgave 2005) zoekt men tevergeefs een lemma Seydlitz.
          Dat Seydlitz geen eigen lemma heeft in de Historische Encyclopedie Maastricht [HEM] is juist. De reden daarvoor is, dat die encyclopedie - uitgekomen in 2005 - hoofdzakelijk is gebaseerd op gepubliceerd materiaal, dus op boeken en artikelen. Tien tot twintig jaar geleden was er nog niets van enige omvang of inhoud over Seydlitz te vinden. Het nu lopende onderzoek van Piet H.L. Bovy is dan ook een welkome aanzet voor een nieuw lemma in de HEM, mocht die ooit een herdruk beleven.

          Overigens komt de naam Seydlitz wel terloops voor in de HEM, zoals in de lemma's over de Zinkwitfabriek, de Maasvaart (Bonhomme) en villa Maya. Aangezien in de door dr. Ubachs en mij gebruikte literatuur niet altijd de initialen van de verschillende familieleden werden vermeld, ontbreken die ook in de HEM. Ik begrijp nu dat het bij 'de bankier Seydlitz' om verschillende personen kan gaan.En het is nu ook duidelijk dat Hubert Seydlitz (1802-1869) geen zeepzieder was, zoals de HEM vermeldt, maar zoutzieder.

          Oorspronkelijk geplaatst door Breur Bekijk bericht
          Nog onbekend is welke grondstoffen de Maastrichtse zoutzieders gebruikten (toch geen zeewater zoals in Holland?), waar ze die vandaan haalden, welke zoutproducten ze ermee maakten en welke afzetmarkten ze bedienden.
          Reeds in de achttiende eeuw bevonden zich zoutziederijen in Maastricht. Omstreeks 1850 waren dat er volgens het gemeenteverslag vier. Zij bedienden zich van ruw Frans en Duits zout, dat werd gedolven in de bergen. Het werd over de Maas en de Rijn, en de aloude handelswegen tussen beide, aangevoerd. In zijn bespreking van de Maastrichtse zoutziederij heeft de sociaal-econoom Roemen zich goeddeels beperkt tot het nog bestaande bedrijf aan de Brusselsestraat, dat in 1947 bekend stond als de 'zoutziederij Marres'. Deze werkte volgens de auteur in 1850 met zes (6) zoutpannen. Hij schatte dat het bedrijf vanwege het productieproces daarom in die jaren circa 75 man in dienst moest hebben gehad. Dit hoge cijfer wordt overigens niet ondersteund door de bij Maenen vermelde gegevens. (Zie posting 'Zout uit de bergen, 2').


          Aardig detail: zoutzieden was een continubedrijf en moest daarom binnen de muren van de vesting worden uitgeoefend, zodat het bedrijf bij een belegering niet hoefde te worden stilgelegd en ontmanteld.

          Literatuur
          * H.C.W. Roemen, Maastricht, een geografische - hoofdzakelijk economisch-geografische - beschrijving en verklaring van de agglomeraties in de gemeente Maastricht, Maastricht 1947, p. 170. Diss. Rotterdam.
          * A.J.F. Maenen, Petrus Regout, 1801-1878, een bijdrage tot de sociaal-economische geschiedenis van Maastricht, Nijmegen 1959. Diss. Tilburg. In dit boek met name de bijlagen achterin, die een overzicht geven van fabrieken en trafieken in de negentiende eeuw, gebaseerd op jaarverslagen van de Kamer van Koophandel en van de gemeente Maastricht.

          Zie ook:
          * Ph. van der Maelen, Dictionnaire géographique de la province de Limbourg, Bruxelles 1835.
          * A.J. van der Aa, Aardrijkskundig woordenboek der Nederlanden, Gorinchem 1846, dl. 7, waarin vele pagina's over Maastricht.
          Beide titels zijn ter inzage bij de Stadsbibliotheek Maastricht.
          Last edited by Ingrid M.H.Evers; 16 maart 2019, 15:40. Reden: diakritische tekens; redactie.

          Opmerking


          • #6
            Seydlitz

            Meer in het algemeen: het loont de moeite met de naam Seydlitz te zoeken op de krantensite Delpher. Er komen heel wat aardige details over de Maasvaart en de schepen van Bonhomme-Seydlitz naar voren, evenals benoemingen etc.
            Last edited by Ingrid M.H.Evers; 16 maart 2019, 15:40.

            Opmerking


            • #7
              Seydlitz

              Wanneer iemand genealogisch onderzoek wil doen is hier een mogelijkheid voor een beginnetje.
              In Halbertsma en Halbertsma, Verzamelindex Nederlands Adelsboek en Nederlands Patriciaat, CBG 1996, staan een aantal allianties Seydlitz in de adel en het patriciaat:
              Seidlitz, von: NA 1988,256 de Beaufort
              Seidlitz: P68,125 Dutilh
              Seydlitz Kurzbach, von: P33,73 Broese
              Seydlitz, von: P12,6: de Beaufort
              Seydlitz: P30,268, van Sandick; P73, 306 van Sandick
              Seijdlitz: NA 1987,225 van Voorst tot Voorst
              Boed

              Opmerking


              • #8
                Zout uit de bergen (2)

                Vóór 1814 ging het de Maastrichtse zoutziederijen goed. Zij bedienden de locale markt ('stedelijk verteer') en de omliggende dorpen, en exporteerden veel naar Pruisen (het Rijnland). In de jaren 1814-1816 nam de uitvoer nog toe ('aanhoudende verzending naar Pruisen').

                In de eerste helft van 1819 bleek de bedrijfstak echter kwijnend, vanwege de wijze waarop er toen in het Koninkrijk der Nederlanden belasting werd geheven en vanwege een Pruisisch invoerverbod. Eind 1819 bleek 'tot nadeel van de stedelijke zoutzieders alhier, dat alle het geraffineerde zout van andere oorden in de stad ingevoert word en daarmede alle winkels, jae partikulieren ingezetenen en de buitenman voorzien worden'.

                Aangenomen moet worden dat in de verdere negentiende eeuw Pruisen als afzetgebied heeft afgedaan, tenminste zolang de Nederlandse belastingmaatregelen en/of de Pruisische invoerbeperkingen van kracht waren. Als Seydlitz echter in het midden van de eeuw in Pruisen een zoutleveringsmonopolie wist te verkrijgen, zal de situatie anders hebben gelegen. De vraag is, of hij dat kreeg als Duitser, of als genaturaliseerd Nederlander.

                In 1829 blijken er in de stad volgens officiële gegevens desondanks nog drie fabrieken te zijn, die tezamen negen werklieden in dienst hadden voor de exploitatie van tezamen vier zoutpannen.
                In 1851: vier fabrieken, geen nadere gegevens.
                In 1861: zes fabrieken, geen nadere gegevens.
                In 1871: zes fabrieken, in totaal 17 arbeiders.

                Oorspronkelijk geplaatst door Breur Bekijk bericht
                Nog onbekend is (...) welke zoutproducten de Maastrichtse zoutzieders maakten en welke afzetmarkten ze bedienden.
                Roemen vermeldt dat de zoutziederij aan de Brusselsestraat consumptiezout vervaardigde, o.a. keukenzout en zout voor slachterijen (slagers) en kaasmakerijen. Ook in het Land van Herve zou dit zout gebruikt zijn voor de kaasbereiding. Hij meent dat dit bedrijf waarschijnlijk al in 1820 bestond, al is hem (in 1947) een jaar van oprichting niet bekend.

                Bronnen:
                Maenen, bijlagen, 440-443, alwaar citaten.
                Roemen, 170.
                NB. Afgezien van het gemeenteverslag van 1851 is het niet helemaal duidelijk waarop Roemen zijn gegevens over de zoutziederij in Maastricht fundeert. Mogelijk haalt hij die uit Van der Maele, of Van der Aa, maar dat moet dan blijken uit een nadere beschouwing van dit proefschrift en/of die literatuur. Voer voor de onderzoeker...
                Last edited by Ingrid M.H.Evers; 16 maart 2019, 15:44.

                Opmerking


                • #9
                  Hubert of Hubert Ignatz?

                  Oorspronkelijk geplaatst door Breur Bekijk bericht
                  Jakob Seydlitz [kreeg] de zonen Hubert (1802-1869) en Ignatz (1804-1870) (...). Ignatz beperkte zijn aktieradius voornamelijk tot Keulen (...). Hubert huwde ca. 1825 de dochter Johanna (1801-1874) van zijn senior-compagnon Merkens (...). Hubert Ignatz Seydlitz wordt vrijwel zonder uitzondering in alle bronnen als zoutzieder opgevoerd. Hij had kennelijk zoutziederijen in Luik, in Maastricht en in Venlo. (...) Hubert Ignatz was een ondernemer die brood zag (waarschijnlijk ook vanwege zijn zouthandel) in deelnemingen in de nieuwe transporttechnieken stoomscheepvaart en spoorweg. (...) In zijn Maastrichtse tijd heeft Hubert Seydlitz zich zeer ingezet voor verbetering van de verkeersinfrastructuur.
                  Ik kom er niet helemaal uit. De zonen heten Hubert en Ignatz. Hubert komt kennelijk naar Maastricht, maar dan als Hubert Ignatz. Zijn dat dan zijn complete voornamen, en heeft broer Ignatz dan misschien ook nog een tweede voornaam? Later wordt Hubert Ignatz nog slechts als 'Hubert' opgevoerd. En is hij dan dezelfde als de Hubert Ignatz die in Unkel grote bezittingen had?

                  Overigens schijnt Hubert ook betrokken te zijn geweest bij de Maastricht-Akense Spoorweg. Zijn naam wordt in dit verband op een aantal plaatsen genoemd in Maenen, Petrus Regout.
                  Last edited by Ingrid M.H.Evers; 1 september 2014, 13:42.

                  Opmerking


                  • #10
                    Oorspronkelijk geplaatst door Ingrid M.H. Evers Bekijk bericht
                    Ik kom er niet helemaal uit. De zonen heten Hubert en Ignatz. Hubert komt kennelijk naar Maastricht, maar dan als Hubert Ignatz; later wordt hij nog slechts als 'Hubert' opgevoerd. En is hij dan dezelfde als de Hubert Ignatz die in Unkel grote bezittingen had?
                    Volgens mij wel Ingrid. Hubert= Hubert Ignatius SEYDLITZ (04.05.1802-22.09.1869) welke gehuwd is met Anna Johanna Catharina (Jeannette) Merkens. Via zijn echtgenote kwam Hubert Ignatius aan meerdere bezittingen in Unkel. Hubert Ignatius zal het bezit in Unkel nog verder uitbreiden door diverse grondaankopen. Huberts jongere broer Ignatz SEYDLITZ werd geboren in 1804 en overleed in 1870.
                    Wellicht kan Piet dit nog even verduidelijken- eventueel corrigeren?
                    De leefs mer eine kier .

                    Opmerking


                    • #11
                      Nakomelingen van Jakob Seydlitz

                      Van Dhr. P. Bovy ontving ik onderstaand schema. Waarvoor dank.

                      NB: enkele persoonsgegevens (geboorte/sterftdata, -plaatsen) dienen nog geverifieerd/opgezocht te worden.

                      http://www.mijnalbum.nl/Album=UHHP6FUE#BQXPMNIV
                      De leefs mer eine kier .

                      Opmerking


                      • #12
                        Hubert Ignatz Seydlitz

                        Dank voor de stamboom, waardoor een en ander duidelijker is geworden. Ter informatie: ik heb in posting nr. 5 enige correcties en aanvullingen gedaan.
                        Oorspronkelijk geplaatst door Breur Bekijk bericht
                        Hubert Ignatz Seydlitz wordt vrijwel zonder uitzondering in alle bronnen als zoutzieder opgevoerd. Hij had kennelijk zoutziederijen in Luik, in Maastricht en in Venlo. Op 22 maart 1839 verleent de Belgische Koning hem een patent voor de uitvinding van een apparaat voor de raffinage van zout. Deze uitvinding heeft hem vermoedelijk geen windeieren gelegd, want in Pruissen had hij een monopolie voor de zoutlevering weten te bewerkstelligen.
                        Is het mogelijk een scan van dat Belgische patent te plaatsen? En wanneer kreeg Seydlitz dat Pruisische monopolie? Kreeg hij dat als Pruisisch onderdaan, of als Nederlander? Is hij ooit genaturaliseerd tot Nederlander?
                        Last edited by Ingrid M.H.Evers; 6 september 2014, 12:08. Reden: aanvulling

                        Opmerking


                        • #13
                          Brieven van Hubert Seijdlitz aan zijn moeder.

                          Dhr. Strijbosch stuurde mij foto's van twee omslagen van brieven van Hubert Seijdlitz aan zijn familie uit de periode 1824-1835 (Maastricht en Venlo).




                          Rest nog een transcriptie van 20 brieven. We zullen ons best doen eventueel een samenvatting te publiceren en opmerkelijke info of andere feiten te vermelden.
                          De leefs mer eine kier .

                          Opmerking


                          • #14
                            Dat kan leuke info opleveren voor ....
                            Kompleminte

                            Toller

                            Opmerking


                            • #15
                              Oorspronkelijk geplaatst door Ingrid M.H. Evers
                              Ik ben genealogisch niet zo sterk, Boed. 'NA' is waarschijnlijk 'Nederlands Adelsboek'. Betekent 'P' 'Nederlands Patriciaat'? Hoe moet ik een notitie als 'P68, 125 Dutilh' lezen?
                              Sorry Ingrid, deze vraag van je zie ik echt nu pas. P69, 125 moet je lezen als jaargang 68 pagina 125.
                              Het vervelende van het adelsboek is dat de oudere generaties in de regel niet uitgewerkt zijn. Hierdoor ontbreken in het prijzenswaardige repertorium van H en H alle allianties van de oude adel uit de tijd waarin de genealogie niet uitgewerkt is, maar alleen als stamlijst in het Rode Boekje opgenomen is.
                              Boed

                              Opmerking

                              Bezig...
                              X