Erfgoed vestingwerken Maastricht

[Verwijderde gebruiker]

Maar die zitten dan weer niet in de besturen, commissies en ambtelijke organen die deze kar hadden moeten trekken... :(

Nee, wat die zijn uit frustatie weer vertrokken; is mij regelmatig overkomen. Velen willen niet achter de bureaustoel uit, zijn niet bereid hun eerder ingenomen standpunten bij te stellen, houden zich niet aan afspraken, schuiven alles vooruit, zijn niet deskundig of zitten er alleen vanwege commissievergoedingen of omdat het zo mooi past in hun c.v.'tje. :( . Overigens, ik zit niet gefrusteerd thuis .

Opvallend in dit kader: vandaag stroomde de ENCI-groeve vol belangstellenden. Was de Observant nu wel of niet overgedragen? Een statenlid vermeldde, dat er 'waarschijnlijk' nog een notariële akte volgt. Ieder dient te weten dat een eigendom niet zonder akte kon worden overgeschreven in het kadaster. Oud-wethouder Hazeu luisterde aandachtig toe. Iets vergeten te regelen, verkeerde volgorde ?

[Clio]

Maar natuurlijk, Breur, want uitzonderingen bevestigen de regel en ik kan er zó een handjevol opnoemen. Maar die zitten dan weer niet in de besturen, commissies en ambtelijke organen die deze kar hadden moeten trekken... :(

[Verwijderde gebruiker]

Lammenadigheid troef. Het is óf teveel moeite (zeker geen 'hollenders' in de buurt?), óf de veelgeroemde uniciteit van Limburg c.q. Maastricht is niet zó uniek dat een potentieel project binnen de termen van de werelderfgoedlijst valt!

En daar sluit ik mij (bijna) volledig bij aan. Er zijn toch nog wel een handjevol Maastrichtenaren die iets initiëren en daarna afronden.

[Verwijderde gebruiker]

E R F G O E D

Maastricht Vestingstad?
Er gebeurt niks

Pleidooi voor bezoekerscentrum en keuze voor publieksfunctie Maastrichtse vestingwerken boven natuurwaarden.

Heemkundigen stuitten woensdag 27 mei 2009 in de Maastrichtse kazematten op zes sarcofagen uit de tijd van Karel de Grote.
Ongeloof!
Wat doen die in zo’n haveloze gang?
Heemkundige Wil Lem wist even niet hoe hij het had.
In een haveloze gang onder de kazematten trof hij deze week vijf à zes sarcofagen uit de tijd van de Karolingen aan.
„Mijn eerste gedachte: hoe is het mogelijk? Is dit de manier waarop Maastricht met zijn cultureel erfgoed omspringt?
Bedenk wel dat jan en alleman die kazematten kunnen binnendringen.
Hier was ook pas een gat gemaakt - onverlaten hadden er stenen uitgehakt - al was dat al weer gedicht toen wij er waren.”

Lem en zijn gealarmeerde geestverwant Breur Henket kregen vervolgens een antwoord dat hen maar matig bevalt.
Een gemeentewoordvoerster bracht licht in de duisternis: "De stenen grafkisten zijn afkomstig van opgravingen die in de jaren ‘80 in de Sint Servaasbasiliek zijn gedaan.
Vanwege de gunstige bewaaromstandigheden zijn ze hier onder de kazematten opgeslagen.
Daar liggen ze nu twintig jaar.
Ook omdat ze daar niet in de weg liggen.
Er is nog geen groot stadsdepot.
Bij Centrum Verhuizingen in Randwyck liggen reeds gerestaureerde sarcofagen opgeslagen."

Heemkundigen Lem en Henket fronsen de wenkbrauwen.
Beide Maastrichtenaren noemen deze geschiedenis exemplarisch voor de manier waarop de stad met een deel van haar 'stenen erfgoed' omgaat.
Zoals het hen ook al jaren een doorn in het oog is dat de vestingwerken er zo bekaaid vanaf komen.
Alle restauraties en opknapbeurten ten spijt, liggen ze er niet al te florissant bij.
Opmerkelijk. Zeker als we bedenken dat Maastricht de werken kandidaat stelde voor de werelderfgoederenlijst en aansluiting zocht bij een verband van Europese vestingsteden, met de naam Septentrion.
Wil Lem: "Vergelijk de situatie hier eens met de flair waarmee de vestingwerken van Bourtange worden gepresenteerd."
Beide heemkundigen opteren voor een bezoekerscentrum voor de vestingwerken, waar ook maquettes van Maastricht een plek kunnen
krijgen.
Is het niet bij Fort Sint Pieter dan wel op de Hoge Fronten.
Henket: "Met een eenduidige verhaal en kundige gidsen.
Maar we kiezen niet in Maastricht.
Natuurwaarden genieten de voorkeur."
Lem: "Maastricht noemt zich vestingstad, maar doet er niks mee."

In Wales (Bangor) worden sarcofagen wel gewaardeerd en toegankelijk gemaakt voor iedereen. Foto: Wil Lem

[Clio]

Lammenadigheid troef. Het is óf teveel moeite (zeker geen 'hollenders' in de buurt?), óf de veelgeroemde uniciteit van Limburg c.q. Maastricht is niet zó uniek dat een potentieel project binnen de termen van de werelderfgoedlijst valt!

[Verwijderde gebruiker]

Van diverse kanten vernomen.

De vesting Maastricht wilde toch op de werelderfgoedlijst?
Heeft iemand vergeten de vesting op te geven?

L1 nieuws bericht:
Limburg heeft geen enkel voorstel ingediend voor de werelderfgoedlijst. Dat blijkt uit de lijst die is opgesteld door een landelijke commissie. Op de oproep om belangrijke, historische monumenten en bouwwerken op de lijst te zetten, werd door 31 gemeenten en instanties gereageerd. Daaronder zitten de Afsluitdijk, het historisch centrum van Breda, de vestingwerken van Den Bosch en de Friese Elfsteden. Uit Limburg kwam geen enkele reactie.

Ik citeer daarom maar Shirley & Company: "Shame, shame, shame".

[El Loco]

Het enige wat nog ontbreekt in de 'vestingvisie' is een vestingmuseum. Naarden en Oudeschans hebben er al een...

Ah, excuus! Wat lees ik op pagina 62 van Vestingvisie Maastricht?

De ambitie is om een centraal informatiepunt te realiseren voor de vestingwerken in zijn totaliteit. Onderzocht dient te worden of de Hoofdwacht een geschikte locatie is.

[Verwijderde gebruiker]

Gaat Maastricht een keuze maken ?

Informatiebijeenkomst over Vestingvisie Maastricht op 16 september



De komende jaren besteedt de gemeente Maastricht veel aandacht aan de instandhouding en verdere ontwikkeling van de vestingwerken in de stad.

De Vestingvisie biedt een integrale kijk op de vestingwerken in de stad en onderstreept het belang van deze werken en hun natuur. De visie ligt vanaf 3 september ter inzage en tijdens een informatiebijeenkomst op 16 september krijgt u meer uitleg over de visie.

Vestingwerken belangrijk voor Maastricht
De vestingwerken zijn van grote historische betekenis voor Maastricht. De stad bezit vestingwerken uit allerlei geschiedkundige periodes. Meer dan honderdvijftig objecten, zowel boven- als ondergronds, meer dan dertigduizend vierkante meter muurwerk, elf kilometer ondergronds gangenstelsel en meer dan vijftig beschermde planten- en diersoorten zijn onderdeel van de Maastrichtse verdedigingswerken.

Vestingvisie
De Vestingvisie onderstreept het belang van deze vestingwerken. Om de waarde van deze vestingwerken te versterken concentreert Maastricht zich op de volgende drie onderdelen:

• het behouden van de vestingwerken; door onderhoud, restauratie, natuurbeheer en documentatie;
• het beleven van de vestingwerken door verbetering van de toegankelijkheid, verbeteren van de herkenbaarheid en het benadrukken van de samenhang;
• het betekenis geven aan de vestingwerken door het stimuleren van recreatie en toerisme en educatieve activiteiten.

Informatiebijeenkomst 16 september
Op donderdag 16 september is er een informatiebijeenkomst over de Vestingvisie. De bijeenkomst begint om 19.00 uur in het Centre Céramique (eerste verdieping, naast de historische maquette) en duurt tot ongeveer 21.00 uur. Medewerkers van de gemeente Maastricht, Stichting Maastricht Vestingstad, Stichting Menno van Coehoorn, het Centrum voor Natuur en Milieueducatie (CNME) en het IVN zijn aanwezig om vragen te beantwoorden over de visie.

Procedure Vestingvisie en vragen
De concept-Vestingvisie ligt vanaf 3 september tot 17 oktober ter inzage bij het GemeenteLoket. U kunt de visie bekijken via Beleid Cultureel Erfgoed. Tot 17 oktober 2010 kunt u schriftelijk reageren. U kunt een reactie sturen naar gemeente Maastricht, ter attentie van Vera Hamers, Postbus 1992, 6201 BZ Maastricht of via vera.hamers@maastricht.nl. Ook met vragen kunt u bij haar terecht.

De afgebeelde stenen doodskisten zijn interessant. Ik ben vorig jaar in Frankrijk, in de Loirestreek, in een onderaardse groeve geweest, de zogenaamde Carrière sarcophages. Dit was een zéér oude groeve. De Merovingers hebben de grootste ontginningen gedaan. Hier werden in de Tuffeau (tufsteen, een mergel variant) stenen doodskisten gewonnen. De De lichamen werden in deze stenen sarcofagen gelegd waarna een uitdroging plaatsvond. Dit had te maken met de "zuigende" werking van de steen. Deze sarcofagen waren een exportproduct en werden gebruikt om de gegoede burgerij in te begraven. Men heeft ze terug gevonden tot in Denemarken. Naar de foto te oordelen handelt het zich om een soortgelijke sarcofaag. Ik vermoed dat hij ook uit deze groeve komt. Ik zal ze eens gaan bekijken en vergelijken met het materiaal dat ik daar verzameld heb.

[SJEF †]

E R F G O E D

Maastricht Vestingstad?
Er gebeurt niks

Pleidooi voor bezoekerscentrum en keuze voor publieksfunctie Maastrichtse vestingwerken boven natuurwaarden.

Heemkundigen stuitten woensdag 27 mei 2009 in de Maastrichtse kazematten op zes sarcofagen uit de tijd van Karel de Grote.
Ongeloof!
Wat doen die in zo’n haveloze gang?
Heemkundige Wil Lem wist even niet hoe hij het had.
In een haveloze gang onder de kazematten trof hij deze week vijf à zes sarcofagen uit de tijd van de Karolingen aan.
„Mijn eerste gedachte: hoe is het mogelijk? Is dit de manier waarop Maastricht met zijn cultureel erfgoed omspringt?
Bedenk wel dat jan en alleman die kazematten kunnen binnendringen.
Hier was ook pas een gat gemaakt - onverlaten hadden er stenen uitgehakt - al was dat al weer gedicht toen wij er waren.”



Lem en zijn gealarmeerde geestverwant Breur Henket kregen vervolgens een antwoord dat hen maar matig bevalt.
Een gemeentewoordvoerster bracht licht in de duisternis: "De stenen grafkisten zijn afkomstig van opgravingen die in de jaren ‘80 in de Sint Servaasbasiliek zijn gedaan.
Vanwege de gunstige bewaaromstandigheden zijn ze hier onder de kazematten opgeslagen.
Daar liggen ze nu twintig jaar.
Ook omdat ze daar niet in de weg liggen.
Er is nog geen groot stadsdepot.
Bij Centrum Verhuizingen in Randwyck liggen reeds gerestaureerde sarcofagen opgeslagen."



Heemkundigen Lem en Henket fronsen de wenkbrauwen.
Beide Maastrichtenaren noemen deze geschiedenis exemplarisch voor de manier waarop de stad met een deel van haar 'stenen erfgoed' omgaat.
Zoals het hen ook al jaren een doorn in het oog is dat de vestingwerken er zo bekaaid vanaf komen.
Alle restauraties en opknapbeurten ten spijt, liggen ze er niet al te florissant bij.
Opmerkelijk. Zeker als we bedenken dat Maastricht de werken kandidaat stelde voor de werelderfgoederenlijst en aansluiting zocht bij een verband van Europese vestingsteden, met de naam Septentrion.
Wil Lem: "Vergelijk de situatie hier eens met de flair waarmee de vestingwerken van Bourtange worden gepresenteerd."
Beide heemkundigen opteren voor een bezoekerscentrum voor de vestingwerken, waar ook maquettes van Maastricht een plek kunnen
krijgen.
Is het niet bij Fort Sint Pieter dan wel op de Hoge Fronten.
Henket: "Met een eenduidige verhaal en kundige gidsen.
Maar we kiezen niet in Maastricht.
Natuurwaarden genieten de voorkeur."
Lem: "Maastricht noemt zich vestingstad, maar doet er niks mee."

Voor een overzicht van een lijst betreffende de vaktermen in de vestingbouwkunde, open dan deze Wikipedia pagina.



© Siebrand Vos
gazet De Limburger
28-05-2009