Tweet
Nieuwe burgemeester Maastricht
(G)eine vaan us
Grote denkers zetten hun briljante invallen meestal niet onder berichten op internet.
Dat de mensen die wel hun mening achterlaten ook wel 'reaguurders' worden genoemd, lokt misschien wel vuiligheid uit.
Want dat vind je volop op nieuwssites.
Vuiligheid.
De putdeksels gaan van de riolen.
Neem de reacties op de kandidatuur van Onno Hoes voor het burgemeesterschap van Maastricht.
Niks debat over de bestuurlijke kwaliteiten van de Brabantse gedeputeerde.
Los van een enkele grappenmaker ('Wij hadden liever Johnny Hoes gehad') lieten de inwoners van het oord dat zichzelf culturele hoofdstad van Europa droomt zich vooral kennen als uiterst bekrompen en gefrustreerde geesten.
Scheldkanonnades tegen de opvolger van Genoveef Leers.
Medeleven met al die verenigingen waar zij beschermvrouwe van was.
Platte grappen over Hoes' geaardheid en onvervalste homofobie.
Maar het grootste drama vonden de reaguurders de wortels van de aankomende burgemeester.
Een verhaagste Kerkradenaar was destijds al schrikken.
Maar Hoes is erger voor het volk dat alleen een stamboom goed genoeg vindt met tot acht generaties terug iedereen geboren binnen de wallen.
Niets van dat alles bij Hoes.
Beetje Hollands.
Beetje Brabants.
Maar niets Maastrichts, zelfs niks Limburgs behalve een echtgenoot met een sprankje verleden in Susteren.
Laat hem alle problemen van de stad oplossen, dan nog vrezen al deze kapiteins aan de wal grote rampen bij de sleuteloverdracht.
Voor hen telt slechts een vraag: zullen Onno en Albert ooit begrijpen dat 'Hoeshoes' vanaf nu Maastrichts is voor 'burgemeesterswoning'?
© Paul van der Steen
Dagblad De Limburger
18-09-2010
(G)eine vaan us
Grote denkers zetten hun briljante invallen meestal niet onder berichten op internet.
Dat de mensen die wel hun mening achterlaten ook wel 'reaguurders' worden genoemd, lokt misschien wel vuiligheid uit.
Want dat vind je volop op nieuwssites.
Vuiligheid.
De putdeksels gaan van de riolen.
Neem de reacties op de kandidatuur van Onno Hoes voor het burgemeesterschap van Maastricht.
Niks debat over de bestuurlijke kwaliteiten van de Brabantse gedeputeerde.
Los van een enkele grappenmaker ('Wij hadden liever Johnny Hoes gehad') lieten de inwoners van het oord dat zichzelf culturele hoofdstad van Europa droomt zich vooral kennen als uiterst bekrompen en gefrustreerde geesten.
Scheldkanonnades tegen de opvolger van Genoveef Leers.
Medeleven met al die verenigingen waar zij beschermvrouwe van was.
Platte grappen over Hoes' geaardheid en onvervalste homofobie.
Maar het grootste drama vonden de reaguurders de wortels van de aankomende burgemeester.
Een verhaagste Kerkradenaar was destijds al schrikken.
Maar Hoes is erger voor het volk dat alleen een stamboom goed genoeg vindt met tot acht generaties terug iedereen geboren binnen de wallen.
Niets van dat alles bij Hoes.
Beetje Hollands.
Beetje Brabants.
Maar niets Maastrichts, zelfs niks Limburgs behalve een echtgenoot met een sprankje verleden in Susteren.
Laat hem alle problemen van de stad oplossen, dan nog vrezen al deze kapiteins aan de wal grote rampen bij de sleuteloverdracht.
Voor hen telt slechts een vraag: zullen Onno en Albert ooit begrijpen dat 'Hoeshoes' vanaf nu Maastrichts is voor 'burgemeesterswoning'?
© Paul van der Steen
Dagblad De Limburger
18-09-2010
Opmerking