Keeltjesstamppot / raapsteeltjes

[Antonius]

Oh maar dat is goed om te weten, ik kom er dagelijks langs gelopen, 2 uur wandeling helpt de vetverbranding en de bloedsomloop.
Dat is de18e linie en (staat een bordje) de Romeinse weg paralel aan het Albert Kanaal. Ben net terug dus zal volgende week eens de plaatselijke inboorlingen vragen wie de boer is.

[Ingrid M.H.Evers]

Ik vrees het ergste. Ze staan in elk geval niet meer bij Plus of AH online. Maar incidenteel kunnen ze natuurlijk daar nog wel aanwezig zijn.
Kijk anders eens op de website van https://boerenenburen.nl/nl, dat is DE website voor kopen bij de locale/regionale boer. En er zit al decennia lang een heel goede groenteboer ('Lilian') op de Brusselseweg, rechts na de rotonde Cabergerweg, aanpalend bij dat tuincentrumpje.

Overigens hoor ik van mijn neef dat de beste aardbeienboer in onze omgeving net over de grens zit op de weg van Wolder richting Tongeren, aan de linkerkant van de weg, bijna voor de afslag rechts richting Veltwezelt/Maaseik. Tja, of je daar voor één persoon terecht kunt? En het is een fikse wandeling vanuit Maastricht-West. Maar als je toch op weg bent naar die winkel met teken- en schilderbehoeften? (zie het draadje Kletskousen)

[Antonius]

Klinkt heel lekker al wist ik niet meer hoe raapsteeltjes eruit zien.
even gezocht :
Nu herinner ik me dat m'n Oma dat ook wel eens maakte voor me en dat kuiltje met Jus erin was van "de korte dikke dunne" een vleestuk van rund (Oma's benoeming destijds)

Het is nog lente maar zijn die raapsteeltjes ook nu nog te vinden zo begin juni?

[Ingrid M.H.Evers]

Een oer-'Hollandse' stamppot. 'Keeltjesstamppot' noemde mijn moeder het. Ze stamde van achter uit De Liemers, tegen de Duitse grens aan. Maar het is goed mogelijk dat 'keeltjes' specifiek Brabants is.Wij (mijn Geschwister en ik) zijn er, ondanks het feit dat ze allemaal in vroeger jaren verre reizen maakten, exotische keukens frequenteerden en van het goede der aarde genoten, nog altijd dol op.

Keeltjes zijn raapsteeltjes. Ik ben wat laat met de tip: ze zijn in het voorjaar slechts kort te krijgen en ik vrees dat het seizoen inmiddels op zijn einde loopt of zelfs voorbij is. Niettemin het recept en dat is simple comme bonjour.
Nodig: voor elke persoon één bosje raapstelen, genoeg aardappelen, een bakje spekjes, peper, zout (naar behoefte)

Bereiden: eigenlijk is het vergelijkbaar met stampot rauwe andijvie! Je hebt een grote kookpan nodig. Ik gebruik er een van 4 liter.

- kook de aardappelen, maar houd ze voor een deel apart; mogelijk heb je ze niet allemaal nodig; we willen een groenten-, geen aardappelschotel. Het groen moet de boventoon voeren.
- bewaar wat van het kookvocht van de aardappelen;
- sop de bosjes raapstelen even in een pan met koud water om eventuele ongerechtigdheden eruit te spoelen, maar eigenlijk is dat niet eens nodig bij de huidige verpakkingen;
- snijd de raapsteeltjes overdwars grofweg in reepjes; tot mijn spijt snijdt de kweker er tegenwoordig de worteltjes af, want die kun je ook gewoon opsnijden en geven extra smaak, vitaminen en mineralen.
- voeg de gesneden raapstelen toe aan de aardappelen en stamp ze er met de grove stamper erdoorheen. Alle groente tegelijk lukt niet, want de porties moeten eerst slinken. (De pan mag op een zeer lage pit een beetje warm blijven. Dat helpt bij het slinken).
- Enfin: omwentelen met de pollepel en stug volhouden. Voeg eventueel wat van het aardappelvocht toe, maar de steeltjes geven al slinkend veel vocht af, het mag niet te nat worden.

Intussen heb je de spekjes zachtjes (niet keihard) uitgebakken. Voeg ze toe aan de stampot, al dan niet met (een deel van) het spekvet.
Eventueel eet je er een stukje vlees bij (lekker: de jus in een holletje in de stampot). Dat kan van speklappen tot een biefstuk. Kip, kalkoen en gehakt vind ik er minder geslaagd bij.