Dit draadje werd oorspronkelijk opgezet door Pier. Na de servercrash van 26 juli is het door mij gereconstrueerd, waardoor in de kolom links steeds mijn naam staat als poster, Ik heb in de tekst telkens de naam van de oorspronkelijke schrijver aangegeven.
-----------------------
Pier:
De gezondheidszorg in de negentiende eeuw stond natuurlijk, in vergelijking met vandaag de dag, nog in de kinderschoenen.
Maastricht was daarop zeker geen uitzondering. De hygiënische leefomstandigheden waren natuurlijk allerbelabberdst.
In het wereldnieuws anno juni 2011 heeft men het nu over de EHEC-bacterie die mn. in Noord-Duitsland al behoorlijk wat slachtoffers heeft gemaakt.
Heel toevallig kwam ik, via een totaal andere zoekslag, ook terecht bij de cholera-epidemie van 1894 in Maastricht, die mn. huis hield onder de arbeidersbevolking.
Mij bleek dat hermw hiervan al eerder melding maakte in de thread over het Quartier Amélie.
hermanw:
Bij http://kranten.kb.nl/ zijn 2 artikelen over Quartier Amelie te vinden. Een artikel in het Rotterdamsch Nieuwsblad van 02-08-1894 over een uitbraak van cholera in onder meer die wijk. (..)
Pier:
Voor de volledigheid van de sociale geschiedenis van Maastricht in de zomer van 1894 heb ik het krantenartikel van het Rotterdamsch Nieuwsblad van 2 aug. 1894 deels onderstaand afgedrukt.
"Te Maastricht is de Aziatische cholera uitgebroken in het noordelijk deel der stad en wel in het Quartier Amélie, Haven, Singelweg, Maagdendries en St. Antoniestraat.
Enkele der aangetasten hebben gewegerd naar het gesticht Calvariënberg te worden overgebracht.
Aangetast werden tot gistermiddag 17, van wie 8 overleden, terwijl 9 in behandeling blijven.
Waaraan de plotselinge inval der gevreesde ziekte in Maastricht wel moet worden toegeschreven? (....) Wij mogen vragen of de groote onverschilligheid van het volk (..) niet veel daaraan schuld dragen.
Alhoewel herhaalde malen is gewaarschuwd om niet in de maas of het Kanaal te zwemmen of te baden, daar deze beide wateren besmet zijn, wordt toch voortdurend in de Maas gezwommen, en Zaterdag en Zondagmorgen zagen wij verschillende personen op de hoogte van de Raamstraat in het Kanaal zwemmen.
En toch is door bacteriologisch onderzoek bewezen dat in het Kanaal op 1 liter water 1000 en de Maas op 1 liter 3000 cholera-bacillen bevat. (..)
Men verhaalt ons - zonder dat wij voor de waarheid ervan durven instaan - dat de werklieden, bezig aan het afgraven van de Groote Griend, voortdurend Maaswater drinken.
Buitendien wordt overal onrijp of halfrijp ooft te koop aangeboden, terwijl de overvloed van pruimen allicht leidt tot een overmatig gebruik van deze altijd eenigszins gevaarlijke vrucht.
In eene, onder voorzitterschap van den burgemeester van Maastricht gehouden vergadering van alle geneesheren der stad, is met het oog op de uitbreiding der choleragevallen besloten (...)
dat overal waar choleragevallen worden waargenomen, de uitwerpselen der lijders zullen ontsmet worden met kalkmelk en het lijf- en linnengoed met creolin;
dat aan 5 verschillende politiebureaux steeds de genoemde ontsmettingsmiddelen ter beschikking van het publiek zullen zijn (...).
Alleenlijk had het de aandacht getrokken dat onder de aangetaste personen vele arbeiders voorkwamen werkzaam op de aardewerkfabriek der firma P. Regout.
Van de directie dezer fabriek werd met waardeering getuigd dat zij alles in het werk stelt om in deze licht te verschaffen.
Zoowel de groote hoeveelheid ooft, vooral peren en pruimen, welke te Maastricht ter markt wordt gebracht, alsook de invloed der vrees voor de cholera hebben tengevolge dat de prijzen zoo zeer zijn gedaald, dat de landlieden en oofttelers met hunne waar als het ware geen raad weten. De kersen worden soms voor het plukken aangeboden in de omliggende dorpen, terwijl de peren en pruimen voor één cent de 5- tot 60 stuks worden van de hand gedaan. Op sommige plaatsen voedert men de pruimen aan de varkens, terwijl men voor 100 kilo vroege peren 60 cent geeft."
Hoe anders zou de media en ons gezondheidsapparaat nu reageren als er weer cholera in Maastricht zou uitbreken?
-----------------------
Pier:
De gezondheidszorg in de negentiende eeuw stond natuurlijk, in vergelijking met vandaag de dag, nog in de kinderschoenen.
Maastricht was daarop zeker geen uitzondering. De hygiënische leefomstandigheden waren natuurlijk allerbelabberdst.
In het wereldnieuws anno juni 2011 heeft men het nu over de EHEC-bacterie die mn. in Noord-Duitsland al behoorlijk wat slachtoffers heeft gemaakt.
Heel toevallig kwam ik, via een totaal andere zoekslag, ook terecht bij de cholera-epidemie van 1894 in Maastricht, die mn. huis hield onder de arbeidersbevolking.
Mij bleek dat hermw hiervan al eerder melding maakte in de thread over het Quartier Amélie.
hermanw:
Bij http://kranten.kb.nl/ zijn 2 artikelen over Quartier Amelie te vinden. Een artikel in het Rotterdamsch Nieuwsblad van 02-08-1894 over een uitbraak van cholera in onder meer die wijk. (..)
Pier:
Voor de volledigheid van de sociale geschiedenis van Maastricht in de zomer van 1894 heb ik het krantenartikel van het Rotterdamsch Nieuwsblad van 2 aug. 1894 deels onderstaand afgedrukt.
"Te Maastricht is de Aziatische cholera uitgebroken in het noordelijk deel der stad en wel in het Quartier Amélie, Haven, Singelweg, Maagdendries en St. Antoniestraat.
Enkele der aangetasten hebben gewegerd naar het gesticht Calvariënberg te worden overgebracht.
Aangetast werden tot gistermiddag 17, van wie 8 overleden, terwijl 9 in behandeling blijven.
Waaraan de plotselinge inval der gevreesde ziekte in Maastricht wel moet worden toegeschreven? (....) Wij mogen vragen of de groote onverschilligheid van het volk (..) niet veel daaraan schuld dragen.
Alhoewel herhaalde malen is gewaarschuwd om niet in de maas of het Kanaal te zwemmen of te baden, daar deze beide wateren besmet zijn, wordt toch voortdurend in de Maas gezwommen, en Zaterdag en Zondagmorgen zagen wij verschillende personen op de hoogte van de Raamstraat in het Kanaal zwemmen.
En toch is door bacteriologisch onderzoek bewezen dat in het Kanaal op 1 liter water 1000 en de Maas op 1 liter 3000 cholera-bacillen bevat. (..)
Men verhaalt ons - zonder dat wij voor de waarheid ervan durven instaan - dat de werklieden, bezig aan het afgraven van de Groote Griend, voortdurend Maaswater drinken.
Buitendien wordt overal onrijp of halfrijp ooft te koop aangeboden, terwijl de overvloed van pruimen allicht leidt tot een overmatig gebruik van deze altijd eenigszins gevaarlijke vrucht.
In eene, onder voorzitterschap van den burgemeester van Maastricht gehouden vergadering van alle geneesheren der stad, is met het oog op de uitbreiding der choleragevallen besloten (...)
dat overal waar choleragevallen worden waargenomen, de uitwerpselen der lijders zullen ontsmet worden met kalkmelk en het lijf- en linnengoed met creolin;
dat aan 5 verschillende politiebureaux steeds de genoemde ontsmettingsmiddelen ter beschikking van het publiek zullen zijn (...).
Alleenlijk had het de aandacht getrokken dat onder de aangetaste personen vele arbeiders voorkwamen werkzaam op de aardewerkfabriek der firma P. Regout.
Van de directie dezer fabriek werd met waardeering getuigd dat zij alles in het werk stelt om in deze licht te verschaffen.
Zoowel de groote hoeveelheid ooft, vooral peren en pruimen, welke te Maastricht ter markt wordt gebracht, alsook de invloed der vrees voor de cholera hebben tengevolge dat de prijzen zoo zeer zijn gedaald, dat de landlieden en oofttelers met hunne waar als het ware geen raad weten. De kersen worden soms voor het plukken aangeboden in de omliggende dorpen, terwijl de peren en pruimen voor één cent de 5- tot 60 stuks worden van de hand gedaan. Op sommige plaatsen voedert men de pruimen aan de varkens, terwijl men voor 100 kilo vroege peren 60 cent geeft."
Hoe anders zou de media en ons gezondheidsapparaat nu reageren als er weer cholera in Maastricht zou uitbreken?

Opmerking