Aankondiging

Sluiten
No announcement yet.

Wilhelminasingel beeld

Sluiten
X
 
  • Filter
  • Tijd
  • Tonen
Clear All
nieuwe berichten

  • Wilhelminasingel beeld

    Op de kruising van de Wilhelminasingel en de Stationsstraat staat een beeld met de 4 bisschoppen. Maar ik kan nergens vinden hoe het heet of door wie het gemaakt is of waar het voor staat. Weet iemand van jullie dat?
    Alvast bedankt

  • #2
    Oorspronkelijk geplaatst door olijfje
    Op de kruising van Stationstraat en Wilhelminasingel werd ter herinnering aan een groot Mariacongres in 1947 een monument geplaatst voor Maastricht-Mariastad. Albert Termote ontwierp het monument, bestaande uit een zuil op een vierkant voetstuk, geflankeerd door vier bisschoppen: Servaas, Monulphus, Lambertus, Hubertus. Op de zuil staat een Mariabeeld. Het monument heeft een opschrift ‘Civitas Trajectum, Civitas Mariana’
    In de volksmond wordt het "de kaarttafel" genoemd.
    Heel erg bedankt, dit is precies wat ik nodig heb

    Opmerking


    • #3
      Nog een kleine aanvulling:

      • Het brons voor de vijf beelden is geschonken door de "iezerkeuning" Dotremont.
      • Het monument is in 1952 geplaatst en is op 26 oktober 1952 door bisschop Lemmens ingezegend.
      If the doors of perception were cleansed, every thing would appear to man as it is: infinite

      Opmerking


      • #4
        En weer kan SJEF een vraag schrappen voor de eindejaarsquiz .
        Historie is niet alleen het weergeven van de as, maar ook het doorgeven van het vuur.
        Thomas More

        Opmerking


        • #5
          Oorspronkelijk geplaatst door olijfje
          Oeioei, nu wordt 't spannend, of heb je 'n boel reserve vragen ?
          Ik had pas zes 'echte' vragen, en wat losse aantekeningen die nog tot een vraag 'gesmeed' moeten worden.
          Maar geen paniek olijfje, de eindejaarsquiz wordt leuk, spannend en pittig .
          Historie is niet alleen het weergeven van de as, maar ook het doorgeven van het vuur.
          Thomas More

          Opmerking


          • #6
            Het toeval wil dat ook ik gisteren, 2 oktober, de beeldengroep op de kruising Stationsstraat – Wilhelminasingel heb ‘bestudeerd’.
            Ik zag namelijk dat er voorbereidingen werden getroffen om de grond rond de beelden opnieuw te bestraten.

            Bleef bij mij echter één vraag hangen.
            Waarom staan daar deze vier bisschoppen (St. Lambertus - St. Hubertus – St. Servatius en Monulphus) ?
            Temeer vind ik het verwonderlijk dat Monulphus er wel en Gondulpus er niet bij staat. Of misschien beter gezegd…. Waarom niet alle twee of geen van beiden?

            In de meeste historische literatuur is er vrijwel altijd sprake van een soort twee-eenheid van deze bisschoppen.

            Gondulphus (gestorven rond 607, echter niet precies bekend) was de opvolger van Monulphus, maar ze worden samen vereerd op 16 juli.

            Verder is het verhaal, als ik me niet vergis, van de benaming van de straatnaam Klappergasse in Aken (nabij de Dom) afkomstig van het bezoek van Monulphus en Gondulphus (beiden toen al lang dood en verschenen als skeletten) bij de kroning van Karel de Grote.
            Ik bedoel maar, het is opmerkelijk dat bij deze beeldengroep Gondulphus ontbreekt.

            Heeft iemand een verklaring?
            Een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd

            Opmerking


            • #7
              Oorspronkelijk geplaatst door Pier
              Waarom niet alle twee of geen van beiden?
              Oorspronkelijk geplaatst door olijfje
              In de volksmond wordt het "de kaarttafel" genoemd.
              Dat komt omdat de vier heren aan de kaarttafel aan het klaverjassen zijn.

              En met drie of met vijf gaat dat niet!
              If the doors of perception were cleansed, every thing would appear to man as it is: infinite

              Opmerking


              • #8
                Wilhelminasingel beeld

                Lees ook de archiefsprokkel op de webpagina van het RHCL en geschreven door Jo Boetsen met de toepasselijke naam:

                Van 'badkamer' tot 'toeptafel'.
                De Mariazuil in de Stationsstraat.


                http://www.rhcl.nl/page.asp?id=1428 .

                of als PDF

                http://www.rhcl.nl/data/files/algeme...0Mariazuil.pdf .
                Historie is niet alleen het weergeven van de as, maar ook het doorgeven van het vuur.
                Thomas More

                Opmerking


                • #9
                  Piers 1e vraag over het Mariamonument: waarom juist deze vier bisschoppen?

                  De aardige Archiefsprokkel van Jo Boetsen geeft geen antwoord op de vraag: ‘Waarom juist die vier bisschoppen?’

                  Voor een exacte motivatie zou ik het archief van de Secretarie moeten inzien, maar ik vermoed dat de redenering als volgt was:
                  • dit monument wil een visitekaartje zijn voor Maastricht als Mariastad. (In de allang niet meer homogeen katholieke samenleving van nu is dat ondenkbaar, maar zestig jaar geleden was dat heel aanvaardbaar);
                  • het op een kruispunt met vier rijrichtingen geplande monument kan optisch worden verrijkt door de toevoeging van nog vier beelden aan de voet;
                  • laten we voor die vier beelden Maastrichtse figuren nemen; tenslotte zijn we bezig Maastricht te promoten; (dat woord kenden ze toen trouwens nog niet);
                  • laten we kiezen uit die figuren die niet tot politieke factievorming kunnen leiden;
                  • laten we vanwege het religieuze verband met Maria opteren voor Maastrichtse religieuze figuren;
                  • dan komen we uit bij de mythische reeks van 21 Maastrichtse bisschoppen ;
                  • laten we kiezen voor diegenen waarvan we met enige zekerheid weten dat ze ook echt hebben bestaan (dat beperkt de keuze aanzienlijk);
                  Waarschijnlijk is aldus gekozen voor sleutelfiguren en wel:
                  1 Servatius, bisschop van Tongeren, die in elk geval een aantal jaren van zijn pontificaat in Maastricht woonde, waarschijnlijk de bisschopszetel officieel van Tongeren overbracht naar Maastricht en daar met zekerheid is begraven.
                  2 Monulfus (Monulphus), die volgens de spaarzame bronnen een kerkje bouwde boven het graf van Servaas, dat al snel van heinde en verre bedevaartgangers aantrok en daardoor de faam en de welvaart van de stad positief beïnvloedde.
                  3 Lambertus, die Maastrichtenaar was van geboorte, met zekerheid als laatste bisschop in Maastricht resideerde, in zijn huis (maar niet perse ‘zijn residentie’) in Luik werd vermoord en begraven werd op grond van zijn familie in het huidige wijk Sint Pieter.
                  4 Hubertus, opvolger van Lambertus, die met zekerheid de bisschopszetel van Maastricht overbracht naar de locatie waar nu de stad Luik ligt. Ook het lichaam van Lambertus verhuisde hij naar 'Luik' en bouwde boven het nieuwe graf ‘een huis’ (kapel?), het begin van de stad Luik.

                  De pontificaten van deze vier bisschoppen vormden in meer of mindere mate mijlpalen in de geschiedenis van Maastricht en het lijkt mij waarschijnlijk dat dit de keuze voor specifiek deze vier bisschoppen heeft beïnvloed.

                  Voor de mythe van de 21 heilige bisschoppen van Maastricht zie op deze site ‘Maastrichtse Mythen’, nr. 13.

                  (http://forum.mestreechonline.nl/showthread.php?p=40088&highlight=Monulfus#post4008 8)
                  Last edited by Ingrid M.H.Evers; 3 november 2009, 23:27.

                  Opmerking


                  • #10
                    De tweede vraag van Pier: Monulfus en Gondulfus een twee-eenheid?

                    Oorspronkelijk geplaatst door Pier
                    Temeer vind ik het verwonderlijk dat Monulphus er wel en Gondulpus er niet bij staat [bij het Mariamonument]. In de meeste historische literatuur is er vrijwel altijd sprake van een soort twee-eenheid van deze bisschoppen.
                    Tja, waarom worden Monulfus en Gondulfus altijd in één adem genoemd? Een andere reden dan dat het binnenrijm zo lekker loopt, ken ik eigenlijk niet. Monulfus was bouwheer van een eerste kerkje boven het graf van Sint Servaas. Als ook Gondulfus architect was geweest, zou dat hun twee-eenheid kunnen verklaren. Maar of Gondulfus aan die kerk heeft gesleuteld, is niet bekend.
                    Volgens J. Torsy (Die Eigenkalender des Deutschen und Niederländischen Sprachgebietes, Siegburg 1977), bestond in het bisdom Roermond lang een niet verplichte feestdag ter ere van ‘Alle heilige bisschoppen van Maastricht’ (15 mei). Er werden er zes met name genoemd, waaronder Monulfus en Gondulfus. Servaas, Lambertus en Hubertus waren daar niet bij, want die hadden hun eigen dag. In het bisdom Luik, waar Maastricht lang toe behoorde, hadden Monulfus en Gondulfus samen een niet verplichte feestdag op 16 juli. En als ik Pier goed begrijp, is dat in het huidige bisdom nog steeds het geval, ondanks de kaalslag in de heiligenkalender van een paar decennia geleden, waarbij zelfs Sint Nicolaas sneuvelde.
                    Wanneer die heiligendag voor M+G is ingesteld, heb ik in mijn handbibliotheek niet kunnen vinden. Opvallend is echter, dat Gondulfus niet eens wordt genóemd in het prestigieuze 14-delige Lexikon für Theologie und Kirche. Het blijft dus eigenlijk een raadsel waarom hij steeds maar meelift op de slippen van Monulfus.

                    Wat mij betreft: de combinatie Monulfus en Gondulfus is het gevolg van een literaire truc. Het hapte lekker weg en ongetwijfeld hebben ook latere generaties het zo gevoeld. Maar een dergelijke uitleg kan ik als historicus voorsalsnog niet verantwoorden.
                    Last edited by Ingrid M.H.Evers; 3 november 2009, 15:27.

                    Opmerking


                    • #11
                      De derde vraag van Pier: de Klappergasse in Aken

                      Oorspronkelijk geplaatst door Pier
                      Verder is het verhaal, als ik me niet vergis, van de benaming van de straatnaam Klappergasse in Aken (nabij de Dom) afkomstig van het bezoek van Monulphus en Gondulphus (beiden toen al lang dood en verschenen als skeletten) bij de kroning van Karel de Grote.
                      Eerst even een correctie. Het verhaal uit Aken heeft niet zozeer betrekking op de kroning van Karel de Grote, maar op de inwijding van de Akense Dom. Het is een mooi verhaal, maar niet meer dan dat: een verhaal. Het berust op een oude tekst die later verkeerd gelezen en uitgelegd is (zie op deze site Maastrichtse Mythen nr. 17 http://forum.mestreechonline.nl/showpost.php?p=40092&postcount=17).
                      Eenmaal op schrift gesteld gaan zulke verhalen echter een eigen leven leiden. De bisschoppelijke reddende reis van Maastricht naar Aken is in de negentiende eeuw en later keer en keer overgeschreven en voor historische waarheid aangenomen,‘want wat oud is, kan alleen maar waar zijn’! Het is echter evenmin waar als sommige verhalen die nog steeds over Maastricht worden verteld. Maar ach, zolang we ons maar realiseren dat het klinkklare nonsens is, is het ook wel geweldig leuk om zo’n vertelling vol rammelende knekels weer eens op te halen.

                      Opmerking

                      Bezig...
                      X