Grieks Orthodoxe Kerk

[olijfje]

De Grieks Orthodoxe Kerk aan de Maartenslaan.
Wie er iets meer over weet, mag het hier zeggen.

[Ivo M]

Is dit Grieks-Orthodox of Uniaats? Ik weet dat er een Uniaatskerk in Maastricht is (ik meen in de kapel van het zorgcentrum in Amby).

[SJEF]

H. Johannes Chrysostomos en Servatios

Adres: St. Maartenslaan 37, 6221 AW Maastricht

Geestelijke: aartspriester Theodoor van der Voort

Diensten: informatie bij moeder Martha,
St. Maartenslaan 37,
6221 AW Maastricht
Tel.: (043) 321 14 61;

Liturgische taal: Nederlands

Kalender: Griekse

Jurisdictie: Aartsbisdom der Russisch-Orthodoxe Kerken in West Europa
exarchaat van het Œumenisch Patriarchaat

Parochiefeest: 13 november

Webpagina: de Stem Maastricht

Dit is de enige Orthodoxe kerk in Limburg.
Zij is gesticht in 1972 voor de toen aanwezige Grieken in Maastricht, die bijna allemaal bij de Sphinx werkten.
In 1976 is de kerk erkend en opgenomen in het Aartsbisdom der Russisch Orthodoxe Kerken in West-Europa.
De Aartsbisschop van dit aartsbisdom is de Vlaming Monseigneur Gabriël.
De Orthodoxe Kerk is de voortzetting van het oude Christelijke geloof voordat de scheidingen in de kerk plaatsvonden.

[Ivo M]

Een interesante combinatie dan. Een van oorsprong grieks-orthodoxe kerk die zich onder de patriarch van Moskou werkt. De andere orthodoxe kerk in Maastricht valt weer onder de Katholieker hierarchie, zoals bij de uniaten gebruikelijk is.

[SJEF]

Oorspronkelijk geplaatst door Ivo M

De andere orthodoxe kerk in Maastricht valt weer onder de Katholieker hierarchie, zoals bij de uniaten gebruikelijk is.

Dat is inderdaad zo.
Het is de Katholieke gemeenschap van de Byzantijnse Ritus.
Met ook een eigen webpagina: Kerk van de Heilige Geest.

Kapel zorgcentrum Vivre
Locatie Amby
Achter de Hoven 25
6225 EK Maastricht

[SJEF]

Orthodoxe kerk: belastingaanslag reclame voor kruis aan gevel.

Veel ergernissen over nieuwe tax in Maastrichtse binnenstad.

De nieuwe reclamebelasting in Maastricht is een bron van irritatie.
De gemeente krijgt verwijten als ‘diefstal’ en ‘willekeur’.
Zelfs een kruis op de kerk is niet ‘veilig’.
Zuster Martha van de orthodoxe kerk in de Sint Maartenslaan struikelt over haar woorden om de „domheid en botheid” te veroordelen van de aanslag reclamebelasting die ze kreeg voor het kruis op de gevel van haar godshuis.
Ze protesteerde, vanzelfsprekend.
Kreeg een ambtenaar aan de telefoon die haar toevoegde: ‘Wij maken de regels niet’.
Zuster Martha: „Aan zo’n reactie kun je je toch rot ergeren?”
Later bleek de aanslag op een misverstand te berusten.
„Maar ik heb nog steeds niet officieel te horen gekregen dat ik niet hoef te betalen.
Het is een lachertje.
Ze sturen iemand met een camera op pad om panden te fotograferen en vervolgens krijgt iedereen een rekening in de bus.
Dat automatisme, zonder ergens over na te denken.
Idioot is het.”



De gemeente geeft onmiddellijk toe dat de orthodoxe kerk geen heffing reclamebelasting had moeten krijgen.
Sociaal-maatschappelijke instellingen, scholen, godshuizen, ze zijn ‘uiteraard’ gevrijwaard van een aanslag, meldt het stadsbestuur.
Maar notarissen, fysiotherapeuten, advocaten en dierenartsen met een bord naast de deur zijn belastingplichtig.
Voor winkels met een ideële doelstelling kan een uitzondering worden gemaakt.
Wethouder Jacobs, (PvdA, economie) zegde de gemeenteraad dinsdag toe dat te willen bekijken.
‘s Middags kreeg hij 300 protesthandtekeningen van winkeliers die zich overvallen voelen door de reclamebelasting en het bedrag van de aanslag buiten proportie vinden.
Ze vragen om gedifferentieerde tarieven, naar draagkracht en aard van de zaak.
De communicatie heeft kennelijk niet naar behoren gewerkt, erkent Jacobs.
Hij bekijkt of een nieuwe informatieronde zinvol is.
De gemeente verwerpt verwijten dat ze bezig is met ‘diefstal’ en ‘willekeur’.
De belastinginning gebeurt conform alle regels en het gemeenteraadsbesluit van december 2008, laat ze weten.

© John Hoofs
gazet De Limburger
18 juni 2009

[Pier]

Tot 30 juni 1983 woonde de huidige Aartsbisschop Gabriël van de Russisch Orthodoxe kerk en tevens de leider van deze kerk in West-Europa, in een bescheiden rijtjeswoning aan de Touwslagersdreef 24 te 6216 PZ Maastricht.

Aartsbisschop Gabriël werd op 13 juni 1946 in Lokeren geboren als Guy Cyriel Maria De Vylder en werd in die periode (1983) nog aangesproken met de ‘titel’ Vader Guido.
Vader Guido bewoonde de zolder van het huis.

Vader Guido werd terzijde gestaan door zijn huishoudster, thans zuster / moeder Martha, maar destijds nog niet ingewijd in de Russisch orthodoxe Kerk en derhalve bekend als Blanca A.M. Smits (69 jaar). Zij huisde op een slaapkamer .
Twee katten complimenteerden de bewoning.

Of het huis aan de Touwslagersdreef officieel in gebruik was als kerk durf ik hier niet te beweren. Feit was wel dat ik in die tijd zeer regelmatig sprak met ‘vader Guido en Blanca’ en dat een bescheiden koperen naamplaatje bij de voordeur het opschrift droeg ‘Grieks Orthodoxe Kerk’ .

Ik kwam in die tijd ook regelmatig bij de ‘Grieks Orthodoxe Kerk’ aan de Touwslagersdreef over de vloer .
Tijdens een van onze gesprekken vertelde ‘Vader Guido’ mij dat de aanduiding ‘Grieks Orthodoxe Kerk’ eigenlijk niet correct was. Eigenlijk moest er staan ‘Russisch Orthodoxe Kerk’. Maar ja,…. om pragmatische redenen zag men in West-Europa daarvan af.

Het was de tijd van de ‘Koude Oorlog’ en in het begin was de naam Russisch Orthodoxe kerk ook gebruikelijk, maar te pas en te onpas bemerkte men dat men in de belangstelling stond van ‘instanties’ die vragen stelden over de vermeende Russische invloed.
Ook als men zich presenteerde als Russisch Orthodoxe Kerk riep dit bij veel mensen argwaan op. Om pragmatische redenen noemde men zich dus ‘Grieks Orthodoxe Kerk’.

Het moet mij van het hart dat ‘vader Guido’ een buitengewoon aimabele man was. Het prototype gezellige Bourgondische Belg met een wel bijzonder wollig Belgisch taalgebruik. Dit had ik niet verwacht bij een wel redelijk fundamentalistische christelijke stroming als de Russisch Orthodoxe Kerk.

Als ik mij nog goed herinner vertelde Vader Guido dat de toenmalige aanhang van de ‘parochie Maastricht’ (sta mij toe dat ik die term gebruik, met het gevaar dat mijn katholieke achtergrond mij wellicht terminologieën laat gebruiken die niet bij de Russisch Orthodoxe Kerk horen) redelijk klein was. De parochie omhelsde zowat geheel Zuid-Nederland, inclusief de ruime Euregio, maar qua aantal vaste bezoekers van de kerk bleef men hangen rond de 30-40 personen.
Vader Guido vertelde mij dat hij bij grote gelegenheden gebruik mocht maken van een katholieke kerk of kapel, maar helaas weet ik niet meer precies hoe dat zat.
Wat ik wel zeker weet is dat, zeker in de zomer, er in het rijtjeshuis aan de Touwslagersdreef 24 regelmatig diensten of bijeenkomsten werden gehouden.
De buurt kon dan ook van de diensten ‘genieten’, overigens zonder dat dit ooit tot enig probleem heeft geleid.
Zoals gezegd was Vader Guido een heel aimabele man.

Eind 1982 / begin 1983 vond Vader Guido het tijd om echt uit te zien naar een eigen Kerk in Maastricht.
Vader Guido en Blanca hebben in die periode veel vrije tijd gestoken in het verwezenlijken van dat plan en hebben veel geld ingezameld door in stad en land met een stand op rommelmarkten ‘rommel’ te verkopen.
Vader Guido heeft mij daar eens uitvoerig verslag over gedaan, maar uit privacy overwegingen zal ik het bedrag van het toen verdiende geld vooralsnog niet prijsgeven, maar ik kan U verzekeren dat het een goed, heel goed jaarsalaris was.

Vader Guido had destijds ook nog een baan als Godsdienstleraar op een middelbare school in Heerlen. Vermoedelijk het St. Bernadinuscollege, maar dat laatste weet ik niet meer zeker.

Op 1 juli 1983 verhuisde Vader Guido en Blanca dus naar de huidige kerk aan St. Maartenslaan 37 te Maastricht.
Dit pand, toen uiteraard niet in gebruik als kerk, werd toen helemaal verbouwd, een verbouwing die niet zonder slag of stoot ging als ik Blanca toen mocht geloven, maar het resultaat mag er zijn.

Ik schat dat ik in 1998 voor het laatst op bezoek ben geweest bij Blanca en Vader Guido.
‘De Muur’ was toen al een tijdje gevallen en het zich ‘versteken’ achter de naam ‘Grieks Orthodoxe Kerk’ was niet meer nodig. Men ging nu door het leven als Russisch Orthodoxe Kerk, maar in de volksmond bleef men toen nog spreken over de ‘Grieks Orthodoxe Kerk’.

Vader Guido vertelde dat hij al gestopt was, of op het punt stond om te stoppen, als godsdienstleraar, maar dat weet ik nu niet meer precies.
In ieder geval vertelde hij dat het aantal parochianen flink groeide, niet op de laatste plaats door het aantal asielzoekers uit Oost-Europa, de betere reis- en vestigingsmogelijkheden van Oost-Europeanen, maar ook door het feit dat veel conservatieve katholieken zich thuis voelden bij de meer fundamentalistische Russisch Orthodoxe Kerk.
Ook vertelde hij toen dat hij veel op reis was en in nauw contact stond met de toenmalige Aartsbisschop in Parijs.

Als mijn geheugen mij niet in de steek laat was het rond die tijd dat Blanca definitief toetrad tot het ‘kloosterleven’ van de Russisch Orthodoxe Kerk en zij haar naam veranderde in zuster Martha.

Vader Guido is dus nu Aartsbisschop Gabriël en de parochie Maastricht is dus nu in handen van aartspriester Theodoor van der Voort.

[Pier]

In aanvulling op bovenstaand bericht over historie van de Russische kerk in Maastricht

Guy De Vylder is aartsbisschop

LOKEREN - De Russisch-orthodoxe kerk in West-Europa heeft een nieuwe leider. Voor het eerst is dat een ,,niet-Rus''. Aartsbisschop Gabriël werd 57 jaar geleden geboren in Lokeren als Guy De Vylder. Tijdens een viering in de Russische kathedraal van Parijs werd Gabriël plechtig geïnstalleerd als aartsbisschop van de parochies van de Russische traditie in West-Europa.
Aartsbischop Gabriël woont op de eerste en tweede verdieping van een huis in Maastricht waar op het gelijkvloers de kerk is. Begin deze maand werd De Vylder benoemd tot aartsbisschop van de Russisch-orthodoxe parochies in West-Europa.

,,Ik kom aan het hoofd te staan van orthodoxe parochies van Noorwegen tot Spanje'', zegt Gabriël. ,,Hoeveel gelovigen dat zijn, weet ik niet. Dat blijft nattevingerwerk. Toen ik pastoor was van de orthodoxe parochie van Luik waren daar vijftig gelovigen ingeschreven. Toch zaten er elke week meer dan honderd mensen in de kerk. Ik weet alleen dat we ondertussen meer dan tachtig parochies hebben.''

Hoe komt een Vlaming in de orthodoxe kerk terecht? ,,Ik heb altijd priester willen worden'', zegt Gabriël. ,,Of je van een roeping kunt spreken, laat ik in het midden. In elk geval ben ik in 1966 in het seminarie voor late roepingen van Kortrijk binnengegaan, met de bedoeling katholiek priester te worden. Daarna ging het naar het klein- en het grootseminarie en studeerde ik morele wetenschappen aan de universiteit van Leuven. Ik heb nog les gehad van kardinaal Danneels en van bisschop Paul Van Den Berghe van Antwerpen. Je kan zeggen dat ik een volwaardige priesteropleiding heb genoten.''


Grote verandering
Maar de opleiding helemaal voltooien, deed hij niet. ,,Het waren eerste jaren na het Tweede Vaticaans Concilie. Jaren van grote verandering, maar ook van grote verwarring. Begin jaren zeventig ben ik uit de katholieke kerk gestapt om opgenomen te worden in de orthodoxe kerk. Waarom ik toen voor die kerk gekozen heb? Waarom heb jij voor jouw vrouw gekozen en niet voor een andere? Je kan dat niet precies zeggen.''

Gabriël doorliep de hele hiërarchie: diaken, priester, deken, hupbisschop en aartsbisschop. Zijn standplaats werd Maastricht en dat zal de komende jaren zo blijven. Alleen zal hij er niet vaak meer te vinden zijn. ,,Mijn eerste en belangrijkste opdracht is de parochies waarvoor ik verantwoordelijk ben te gaan bezoeken. Ze verwachten dat van mij. En daarna zal ik me vooral moeten bezighouden met het zoeken van priesters en hulpbisschoppen, want de orthodoxe kerk is een van de weinige christelijke kerken in West-Europa die nog groeit.''

De aantrekkingskracht van de orthodoxie zit volgens Gabriël in de beleving van de liturgie. ,,Mystiek blijft bij ons echt mystiek. In tegenstelling tot de katholieke kerk kiezen we niet voor de rationale aanpak. Onze vieringen duren twee uur en we gaan dat niet veranderen omdat Jan-in-de-straat dat te lang vindt en liever na en half uur weer buitenstaat. En we gaan ook niet experimenteren met jazzbandjes.''

Nieusblad.Be d.d. 3 juni 2003

[Pier]

Dat de Russisch-Orthodoxe kerk op goede voet staat met de Rooms katholieke kerk bleek afgelopen vrijdag (4 juni 2010) toen Judith Allard trouwde met haar Merlijn Lieverse.
Judith Allard is lid van de Russisch-Orthodoxe kerk en het huwelijk werd ingezegend door Gabriël, Bisschop van Komana en aartsbisschop van de Russisch-Orthodoxe kerk in West-Europa.
Omdat de kerk aan de Sint Maartenslaan in Maastricht te klein was, week men uit naar de katholieke kerk Sint-Pieter-boven.
In deze katholieke kerk vond een Russisch-Orthodox dient plaats.


Foto afkomstig uit DDL, d.d. 5 juni 2010 (Harry Heuts)