Aankondiging

Sluiten
No announcement yet.

Wehrmachtkommandantur in Maastricht en de Schutzgruppen

Sluiten
X
  • Filter
  • Tijd
  • Tonen
Clear All
nieuwe berichten

  • #16
    In het archief van de gouverneur 1914-1944 bij het RHCL lees ik, dat de eerste anderhalf jaar de Duitsers hun best deden de bevolking voor zich in te nemen, eerst daarna stuurden zij een andere koers. In dat archief zitten onder meer dossiers over de werkrelaties tussen burgemeesters en Duitse overheden.
    Last edited by Ingrid M.H.Evers; 20 november 2018, 00:52.

    Opmerking


    • #17
      Klopt, het gedrag van de plaatselijke autoriteiten is eigenlijk een aparte draad waard.

      Opmerking


      • #18
        Oorspronkelijk geplaatst door Ivo M Bekijk bericht
        Klopt, het gedrag van de plaatselijke autoriteiten is eigenlijk een aparte draad waard.
        "Institutioneel Verzet", zoals Ivo M het handelen van plaatselijke autoriteiten in zijn scriptie noemde is inderdaad een apart draadje waard.
        Ik zie het graag verschijnen.

        Maar nu verder met onze "Wehrmachtkommandantur en Schutzgruppen".
        Wat mij opvalt, maar misschien zoek in niet goed, is dat er héél weinig te vinden is over de Wehrmachtkommandanten (in Maastricht).
        Over de Schutzgruppen vind ik zo mogelijk nog minder.

        Als je al iets vindt is het niet openbaar.

        Zo vond ik:

        +++++++++++ Stukken betreffende soldaat J. Angermeyer van de Schutzgruppe Maastricht, vallende onder de Wehrmachtkommandantur Maastricht

        Identificatie nummer
        MF_180

        Datering
        1942-1943

        Link
        http://www.archieven.nl/nl/search-mo...ew=inv2#MF_180

        Behoort tot archief
        001 Wehrmachtbefehlshaber in den Niederlanden

        Link
        Naar archief

        Toegang
        Deze stukken zijn beperkt openbaar. Zij zijn slechts raadpleegbaar na verkregen toestemming van de directeur van het NIOD. Voor bezoekers die deze toestemming willen hebben, ligt een formulier bij de balie van de studiezaal van het NIOD.

        ++++++

        Waar gaat dit over???
        Wie was soldaat J. Angermeyer en was er dan toch een Schutzgruppe in Maastricht??


        Voorlopig (!!) zit in even op een dood spoor.......
        Een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd

        Opmerking


        • #19
          Oorspronkelijk geplaatst door Pier Bekijk bericht
          Wie was soldaat J. Angermeyer en was er dan toch een Schutzgruppe in Maastricht? Voorlopig (!) zit ik even op een dood spoor...
          Noch op wiewaswie.nl (maar maakt dat gegevens uit 1938 en later openbaar?), noch op Delpher iets gevonden over een J. Angermeyer. Wel is er kort voor de oorlog sprake van een ir. Angermeyer als 'vertegenwoordiger van de Duitse kolonie in Maastricht.' https://www.delpher.nl/nl/kranten/vi...mpeg21%3Aa0220.
          Dan heeft die heer hier kennelijk gewoond en gaat het mogelijk om zijn zoon. In het Adresboek van Maastricht 1938 staat een J.H.J. Angermaijer, procuratiehouder, Hertogsingel 27b. MIsschien ook een spoor?

          Opmerking


          • #20



            Maastricht bezet.

            In 2010 verscheen bij Verloren (Hilversum) in de serie Maaslandse Monografiën de dissertatie van dr. Paul Bronzwaer, Maastricht en Luik bezet, waarvan de inhoudsopgave op verschillende plaatsen op Internet te vinden is: http://www.shclimburg.nl/sites/shcli...0def_p1-15.pdf. De ondertitel en inhoud schrikken misschien wat af, maar dat is nergens voor nodig. Bronzwaer maakte een vergelijking tussen twee nabij gelegen steden die historisch gezien veel contact hebben gehad, maar waar in 1940 al ruim honderd jaar een grens tussen getrokken was. Het prettige is, dat wie alleen in Maastricht geïnteresseerd is,alles van Luik kan overslaan, omdat de geschiedenis van beide steden steeds apart wordt behandeld en pas in een derde hoofdstuk tezamen wordt bekeken. Dus eerst een hoofdstuk over de inname van Maastricht, dan een hoofdstuk over de inname van Luik en dan in een derde hoofdstuk de vergelijking tussen beide.

            Zo komt in hoofdstuk 4 'Het lokaal bestuur in Maastricht in de periode 1940-1944' aan de orde. Na twee weken militair bewind (Militärverwaltung) kreeg Maastricht net als de rest van Nederland een burgerbestuur (Zivilverwaltung). Vanaf augustus 1941 trad burgemeester Michiels van Kessenich terug en kwam Peeters, de eerste NSB-burgemeester in Maastricht, aan het bewind. Bronzwaer behandelt in dit hoofdstuk alle bestuurslagen van hoog naar laag. Hij bewijst dat de nazificatie in Maastricht is mislukt door discontinuïteit in de leiding van de gemeente (drie burgemeesters en twee 'algemeen uitvoerenden' in vier jaar), gebrek aan medewerking en lijdelijk verzet bij het ambtenarenkorps (op 1 maart 1942 waren slechts 24 van de 1.118 gemeenteambtenaren lid van de NSB en die 24 waren dan nog aangsteld door NSB-burgemeester Peeters), en onwil onder de bevolking. (pp. 120-131).Veel aandacht schenkt de auteur in dit hoofdstuk aan de door de Duitsers ingestelde bestuurslagen, waaronder de Ortskommandantur (p. 100).

            Overigens moet men zich realiseren, dat het hier gaat om een overzichtsgeschiedenis. De auteur kon niet tot in details het dagelijks reilen en zeilen van bijvoorbeeld de Ortskommandantur beschrijven. Dat was op de eerste plaats niet zijn insteek en het is zeer de vraag of het wat betreft (niet) aanwezige bronnen sowieso mogelijk zou zijn geweest. Het is een godswonder dat in Nederland uit deze periode nog zoveel bewaard is gebleven. In Luik ving Bronzwaer bij de provinciale afdeling van het Nationaal Archief volledig bot. Bij het provinciaal archief constateerde hij dat het voor de periode 1940-1945 'nagenoeg voor honderd procent onvolledig was' (vgl. dat eens met het Rijksarchief in Limburg!) en het aantal bewaarde stukken bij het Stadsarchief 'was weliswaar beter, maar verre van bevredigend.' (p. 21). Het heeft hem ongetwijfeld geweldig veel moeite gekost om de Luikse situatie verantwoord in beeld te brengen: chapeau!

            Terwijl de auteur de grote lijn behandelt, was er mogelijk nog een tweede reden waarom hij niet in details kon treden. De Nederlandse termijnen voor openbaarmaking van archieven zijn een aantal jaren geleden uitgebreid naar de Europese regelgeving. De niet-openbaarheid van gevoelige stukken over individuele personen zijn van zeventig jaar na de gebeurtenis opgerekt tot honderd jaar. Een naam als Angermeyer/Angermaijer komt dus niet voor in het verhaal. Maar wie een goed inzicht wil krijgen van de bezettingsjaren van Maastricht (1940-1944), met name ook van het aanvalsplan van de Duitsers (Plan Gelb), de inname van de stad op 10 mei 1940, het reilen en zeilen van provinciaal en stadsbestuur bestuur, de jodenvervolging in Maastricht en de bevrijding, moet zeker eens 'Bronzwaer' ter hand nemen.

            Het boek is goed geschreven, het leest als een trein. Jammer is wel, dat het register zich beperkt tot persoonsnamen, waardoor een begrip als Ortskommandantur, dat op meer plaatsen dan pagina 100 in de tekst wordt genoemd, niet terug te vinden is zonder de verschillende hoofdstukken door te bladeren. Ook ontbreekt een overzichtje van gebruikte afkortingen, zodat de lezer op gezette tijden moet terugbladeren om zich de betekenis van deze of gene term weer even in herinnering te brengen. Met een begrip als 'SS' hebben de ouderen onder ons weinig moeite; dat is ook zó algemeen bekend, dat het meteen enkele treffers oplevert op Wikipedia. Maar dat geldt niet voor andere kreten.
            Last edited by Ingrid M.H.Evers; 27 november 2018, 14:19.

            Opmerking

            Bezig...
            X