Aankondiging

Sluiten
No announcement yet.

De Vestingwerken

Sluiten
X
  • Filter
  • Tijd
  • Tonen
Clear All
nieuwe berichten

  • Ingrid M.H.Evers
    replied
    Van Alexander Schaepkens heb ik alleen wat brieven en een boekhoudboekje/leerlingenlijstje gevonden, verspreid in verschillende archiefbestanden. Er is geen privé-archief bekend, tenzij er nog iets bij de familie ligt.

    Van Victor de Stuers is heel veel bewaard gebleven, met name ook in overheidsarchieven. Het Nationaal Archief heeft van zijn privé-archief een inventaris gemaakt, maar dat materiaal ligt bij de familie, ergens op een kasteel in de Achterhoek. Daar kom je niet zo eenvoudig binnen, het gaat tenslotte om familiebezit. Daar staat tegenover dat er meerdere monografieën over hem zijn verschenen, waaronder tamelijk recent een biografie door dr. Jos Perry.
    Last edited by Ingrid M.H.Evers; 24 maart 2019, 09:55. Reden: aanvulling

    Leave a comment:


  • PieterSimons
    replied
    schilderen in buitenlucht

    Ik heb (en volg nog steeds) enkele cursussen kunstgeschiedenis gevolgd. Echt schilderen in de buitenlucht gebeurde pas na 1841, het eerst in Engeland, waar toen de verftube was uitgevonden. Het product werd gelijk een succes en ook snel geëxporteerd. Het is dus heel goed mogelijk dat Alexander Schaepkens en de zijnen buiten niet alleen hun schetsen hebben gemaakt, maar ook hebben geschilderd. Om dat zeker te weten zou je brieven of dergelijke zaken van deze mensen moeten hebben, lijkt me heel interessant. Zijn er persoonlijke archiven van hem of bijv. Victor de Stuers?

    Leave a comment:


  • Ingrid M.H.Evers
    replied
    Tekenen en schilderen in de open lucht

    In 1823 werd op grond van een KB uit 1818 in Maastricht de Stadsteekenschool (1823-1866) opgericht. Eerste directeur/docent was kortstondig de kunstschilder Pierre Lipkens (ja, zoon van de uitvinder), die meer artistiek dan ambachtelijk geïnteresseerd was. Met gevorderde leerlingen mocht Lipkens in 1824 'in het aanstaande schoone jaargetijde (...) uitgaan, om hun doorzichtkundig (in perspectief) naar het leven te leeren teekenen.' In 1826 won Théodore Schaepkens (16) een zilveren medaille met een 'landschap naar het leven'.

    Of het hier alleen tekenen betreft, of mogelijk ook schilderen (Schaepkens!), laat ik even in het midden. Maar het zal duidelijk zijn dat de topografische tekeningen van Pierre Lipkens, Mathieu Hermans, Alexander Schaepkens, Victor de Stuers en Jan Brabant - om een paar lokale grootheden te noemen - alle op locatie werden getekend, al dan niet met hulp van een schildersezel of tekenplank.

    Werd er voor de uitvinding van verf-in-tubes in Maastricht niet buiten het atelier geschilderd? Elders 'binnenshuis' zeker; buitenshuis, in de buitenlucht, volgens mij ook, maar daar zou eens gericht naar gezocht moeten worden.


    Bron: Ingrid M.H. Evers, 'Maastricht in de negentiende eeuw: aspecten van het kunstklimaat', in: Ad J.M. Himmelreich (ed.), Théodore Schaepkens, Maastricht 1810-Sint Joost ten Node 1883), Maastricht 1991 (Vierkant Maastricht, 14), 15-45, meer speciaal 26-27 (ctaat).
    Last edited by Ingrid M.H.Evers; 24 maart 2019, 09:59. Reden: aanvulling

    Leave a comment:


  • burgemeester
    replied
    Oorspronkelijk geplaatst door SJEF Bekijk bericht
    Zelfs nu in de eenentwintigste eeuw schildert men nog op een ezel in de buitenlucht, burgemeester.
    Snap ik.

    Wikipedia:

    En plein air (French pronunciation: [ɑ̃ plɛ ˈnɛr]) is a French expression which means "in the open air", and is particularly used to describe the act of painting outdoors.
    Artists have long painted outdoors, but in the mid-19th century working in natural light became particularly important to the Barbizon school and Impressionism. The popularity of painting en plein air increased in the 1870s with the introduction of paints in tubes (resembling modern toothpaste tubes) (...)


    Bron: http://en.wikipedia.org/wiki/En_plein_air

    Leave a comment:


  • SJEF †
    replied
    Zelfs nu in de eenentwintigste eeuw schildert men nog op een ezel in de buitenlucht, burgemeester.

    Leave a comment:


  • burgemeester
    replied
    Ik vraag me af of schilders rond 1850 gewoon op de ezel buiten schilderden... Was dat niet werk wat je binnen in het atelier deed? Is hier iemand met verstand van kunsthistorie?

    Leave a comment:


  • SJEF †
    replied
    Oorspronkelijk geplaatst door Ingrid M.H. Evers Bekijk bericht
    Een vrij onbekende prent van Alexander Schaepkens waarbij ik me altijd afvraag (wishful thinking) of daar rechts nu een schilder staat met zijn ezel, of dat het een fotograaf is met zijn platencamera.
    Ik ben bang dat het toch een kunstschilder is, want deze litho geeft een scène weer van omstreeks 1854/1855 (er waren toen nog nauwelijks fotografen in Maastricht).
    Indien het een fotograaf zou zijn, dan is het Petrus Weynen, die in 1855 de onderstaande foto maakte van de Sint Martinuskerk in Wyck.

    Leave a comment:


  • PieterSimons
    replied
    Poort Wijck Schaepkens

    In Publications 1864 staat ook een mooie tekening van Alexander Schaepkens met toelichtende tekst. Deze is in het Frans. Het gaat om een poortgebouw in Wijck, vlakbij de St. Maartenspoort. Daarbij 4 pagina's tekst in het Frans. (pdf)

    Leave a comment:


  • burgemeester
    replied
    Oorspronkelijk geplaatst door Ingrid M.H. Evers Bekijk bericht

    Overigens heb ik hier geen verantwoording van de kleuren gezien en dat is jammer. Want wat nog ontbreekt is een antwoord op de vraag in welk tijdvak wat is aangelegd.
    Er worden wel legenda`s gegeven in het PDF bestand. Wonder boven wonder ontbreekt nu juist de legenda bij deze afbeelding.

    Over de datering ben ik het helemaal eens. Ik dacht meteen: als achter die vestingswerken ook nog de jaartallen zouden staan, 'than we can close the file on that one'.

    Trouwens, Breur, mooie litho.

    Leave a comment:


  • Ingrid M.H.Evers
    replied
    V.l.n.r. de St.-Martinuspoort, St.-Martinuskerk en Kruittoren

    Sjoen, Breur. Een vrij onbekende prent van Alexander Schaepkens waarbij ik me altijd afvraag (wishful thinking) of daar rechts nu een schilder staat met zijn ezel, of dat het een fotograaf is met zijn platencamera. Deze litho geeft een scène weer van omstreeks 1854/1855 (er waren toen nog nauwelijks fotografen in Maastricht). Inmiddels heb ik ontdekt dat het een soldaat betreft met zijn typische rugbepakking. Te zien nog de middeleeuwse kerk die rap afgebroken zal gaan worden. Het gebouwtje links op de (onzichtbare) poort kan ik zo snel niet thuisbrengen: eveneens een (kruit-)opslag voor het garnizoen of een wachthuis? Het standpunt van de schilder is grofweg van 'noord' naar 'zuid'. Rechts van de Kruittoren stroomt - niet zichtbaar - de Maas van zuid naar noord.
    Last edited by Ingrid M.H.Evers; 3 april 2018, 22:53. Reden: correctie en diakritische tekens

    Leave a comment:


  • Breur
    replied
    Kruittoren Wijck; litho Alexander Schaepkens.

    Toevalsvondst; in een kelder gevonden.
    Bestanden bijvoegen

    Leave a comment:


  • Ingrid M.H.Evers
    replied
    Oorspronkelijk geplaatst door olijfje
    Ik begrijp onze burgemeester best, Olijfje.
    Er zijn van die dingen waarvan je je onbewust al heel lang afvraagt hoe het nu precies zit. Wat betreft de vestingwerken is deze kaart een schot in de roos voor niet-leden van de Stichting Maastricht Vestingstad, de Stichting Maquette 1867 en soortgelijke gespecialiseerde clubs hier in de stad! (Ongetwijfeld vergeet ik er nog wel een!) Deze kaart is het waard op A3 te worden uitgedraaid enaan de muur van de studeerkamer te worden gehangen. (Niet de legenda vergeten).

    Overigens heb ik hier geen verantwoording van de kleuren gezien en dat is jammer. Want wat nog ontbreekt is een antwoord op de vraag in welk tijdvak wat is aangelegd.

    Leave a comment:


  • burgemeester
    replied
    Geweldige tip, SJEF. Een afbeelding waarvan ik niet wist dat ik er eigenlijk al heel lang naar zocht!

    Leave a comment:

Bezig...
X