Aankondiging

Sluiten
No announcement yet.

Amby, Gesticht St. Vincentius "Severen"

Sluiten
X
  • Filter
  • Tijd
  • Tonen
Clear All
nieuwe berichten

  • J.W. Ramakers en Zonen
    started a topic Amby, Gesticht St. Vincentius "Severen"

    Amby, Gesticht St. Vincentius "Severen"

    Geachte lezers,

    Ik lees in een krantenartikel van rond 22 augustus 1937 dat er op 24 augustus van dat zelfde jaar, ter ere van het 25-jarig jubileum van het gesticht in het kapel ervan een nieuw hoofdaltaar geplaatst werd, ontworpen en vervaardigd door atelier Ramakers uit Geleen. Het altaar is uitgevoerd in zwart marmer en "bekroond" met een mooi bewerkte Calvariegroep.

    Het artikel is slecht te lezen.

    Mijn vraag is of er fotos of documentatie bestaat van dit altaar in het kapel van het St. Vincentiusgesticht te Amby?

    Ik dank u bijvoorbaat voor de gedane moeite!
    Joep Janssen,
    Last edited by J.W. Ramakers en Zonen; 16 augustus 2013, 17:28.

  • Ingrid M.H.Evers
    replied
    Als ik die foto heb gekregen (hetgeen ik me na zoveel jaren niet meer herinner), dan heb ik je die willen sturen, maar hem waarschijnlijk vastgehouden omdat jullie bezoekplannen hadden. Die zijn toentertijd niet doorgegaan. Ik zal eens zoeken. Hij kan niet op zo héél veel plaatsen zijn opgeborgen.

    Leave a comment:


  • J.W. Ramakers en Zonen
    replied
    Oorspronkelijk geplaatst door Ingrid M.H.Evers Bekijk bericht
    Huize Severen: lotgevallen van de kerkelijke uitmonstering (3)

    Vandaag meldde zr. Gemma mij telefonisch, dat uitgebreide rondvraag bij haar laatste medezusters en bij leken die bij de verhuizing betrokken zijn geweest, geen nadere bestemming van het altaar heeft opgeleverd. Wel beschikt zij over een mooie foto van het Ramakers-altaar, die zij mij zal doen toekomen.

    Wat betreft Amby: zij meent dat het ging om een groot St.-Jozefbeeld en enige kandelaars.
    Beste Ingrid, heb je ooit die foto van zr. Gemma gekregen. Het zou mooi zijn om die te kunnen vergroten om de Calvarie-groep beter te kunnen bekijken.

    Ik hoop dat alles goed met je is en hoor wederom graag van je!

    Hartelijke groeten,
    Joep.

    Leave a comment:


  • fcremers
    replied
    Huize severen.

    Mijn heeroom zal op severen Bollen. Wij kwamen daar vaak als kind. Het huis bij de oprijlaan woonde zij.
    Ze woonde daar met hun drieën: voor mij: Heeroom, tant Maria en noonk Sjeng. Wij speelden daar in de bossen van Serveren.
    Indien iemand daar nog foto's van heft dan houd ik mij aanbevolen.
    Mijn vader (nu 96 jaar) kwam daar ook al als kind.

    Gisteren met mijn vader nog eens gaan kijken. Hij zei dat er veel veranderd was.



    Leave a comment:


  • Roeden@xs4all.nl
    replied
    Huize severen

    Mijn moeder woonde in huize Severen en kan daar ondanks haar haperende geheugen nog wel over vertellen. Haar geschiedenis en die van haar moeder zijn verweven en interessant op beetje bij beetje terug te halen. Ik ben dus erg geïnteresseerd in iedere snipper documentatie die er nog is over huize Severen in de periode 1920 tot ca. 1950. Als iemand daar iets over heeft hou ik mij zeer aanbevolen. John

    Leave a comment:


  • JMAHVH
    replied
    Huis Severen in Amby

    Het is geweldig dat er reeds zoveel is gesproken over Severen en het daar gevestigde St. Vincentius gesticht. Het verklaart op afstand al een hoop over de aard en geschiedenis.

    Ik ben bezig met een historisch onderzoek dat mij leidt naar het Huis Severen in de jaren '20 en '30. Naar wat ik heb gelezen is helaas weinig tot geen archiefmateriaal van de orde bewaard gebleven, maar het terrein bestaat dus nog en redelijk intact.
    Nu ben ik benieuwd, in verband met een aankomend bezoek aan Maastricht, of het terrein/tuinen en huis ook te bezichtigen zijn. Is er bekend wie thans de directe eigenaar/beheerder/gebruiker van het Huis Severen zelf is, daar zou ik graag contact mee willen opnemen.

    Ook hoop ik dat er wellicht nog personen hier, of in Maastricht, zijn die Severen nog gekend hebben als gesticht en daarover meer een persoonlijk beeld kunnen schetsen. De beschikbare literatuur blijft namelijk altijd erg zakelijk.

    Leave a comment:


  • J.W. Ramakers en Zonen
    replied
    Oorspronkelijk geplaatst door Ingrid M.H. Evers Bekijk bericht
    Omdat het niet waarschijnlijk, maar toch mogelijk was dat het altaar naar de Sint Walburgakerk was gegaan, heb ik contact opgenomen met de beheerder van het parochiearchief, de heer G. Fouraschen. Dezer dagen kreeg ik een antwoord dat ik met zijn toestemming ongewijzigd op MO plaats:


    'Omtrent de eventuele verblijfplaats van het altaar van de voormalige kapel van Huize Severen heb ik in het parochie-archief van de St. Walburgakerk drie bronnen geraadpleegd:
    1. Alle verslagen van de vergaderingen van het kerkbestuur van de jaren 1984 t/m 1986. Hierin wordt alleen melding gemaakt van een heilige Mis op 5 mei 1985, waarbij afscheid genomen kon worden van de zusters, die daarna vertrokken naar een rustoord voor religieuzen in Houthem.

    2. Alle 'Kerkklokken' [=parochieblad] over de periode 1984 t/m 1986.
    In de Kerkklok d.d. 16 oktober 1986, nr. 47-48 heb ik de volgende tekst gevonden:
    “ Giften van onze Zusters van Severen.
    Onder het opruimen van het klooster van onze zusters kreeg onze parochiekerk enkele geschenken: een dubbele kroonluchter voor het portaal van onze kerk – een ciborie – twee koperen vijfarm kaarsenluchters en twee plantenbakken. Zusters, heel veel dank voor deze welkome gaven. Zo houden we een blijvend souvenier over van Uw verblijf in onze gemeenschap."
    Voorzichtig denk ik te kunnen concluderen uit de laatste regel, dat dit de enige zaken zijn die uit de kloosterkerk naar de parochiekerk zijn overgebracht. Van een altaar is hier dus nergens sprake.

    3. Uit de serie Maastrichts silhouet nr. 53: Huize Severen.
    In deze uitgave wordt ook nergens gesproken over een altaar uit de kapel.

    Naar mijn mening zal het niet meer te achterhalen zijn wat er verder met het betreffende altaar gebeurd is. Meer informatie kan ik helaas niet verschaffen.

    Met vriendelijke groet,
    Gèr Fouraschen.'
    Beste Ingrid, hartelijk dank voor de gedane moeite! Blijkbaar beschik je over een gigantisch netwerk... Mooi hoor en felicitaties hierover. Hieruit besef je maar weer dat je elkaar nodig hebt en dat je individueel niks bent.

    Indien we geen andere "bronnen" kunnen aanboren, heb ik het gevoel dat we dit boek kunnen dicht doen.

    Ik dank een ieder hartelijk die bijgedragen heeft aan dit prachtig behaalde resultaat. Namelijk foto´s en het complete verhaal van Stichting "Severen"

    Hartelijke groeten vanuit Brazilie!
    Joep Janssen.

    Leave a comment:


  • Ingrid M.H.Evers
    replied
    Altaar Severen

    Omdat het niet waarschijnlijk, maar toch mogelijk was dat het altaar naar de Sint Walburgakerk was gegaan, heb ik contact opgenomen met de beheerder van het parochiearchief, de heer G. Fouraschen. Dezer dagen kreeg ik een antwoord dat ik met zijn toestemming ongewijzigd op MO plaats:


    'Omtrent de eventuele verblijfplaats van het altaar van de voormalige kapel van Huize Severen heb ik in het parochie-archief van de St. Walburgakerk drie bronnen geraadpleegd:
    1. Alle verslagen van de vergaderingen van het kerkbestuur van de jaren 1984 t/m 1986. Hierin wordt alleen melding gemaakt van een heilige Mis op 5 mei 1985, waarbij afscheid genomen kon worden van de zusters, die daarna vertrokken naar een rustoord voor religieuzen in Houthem.

    2. Alle 'Kerkklokken' [=parochieblad] over de periode 1984 t/m 1986.
    In de Kerkklok d.d. 16 oktober 1986, nr. 47-48 heb ik de volgende tekst gevonden:

    Giften van onze Zusters van Severen.
    Onder het opruimen van het klooster van onze zusters kreeg onze parochiekerk enkele geschenken: een dubbele kroonluchter voor het portaal van onze kerk, een ciborie, twee koperen vijfarm kaarsenluchters en twee plantenbakken. Zusters, heel veel dank voor deze welkome gaven. Zo houden we een blijvend souvenier over van Uw verblijf in onze gemeenschap."

    Voorzichtig denk ik te kunnen concluderen uit de laatste regel, dat dit de enige zaken zijn die uit de kloosterkerk naar de parochiekerk zijn overgebracht. Van een altaar is hier dus nergens sprake.

    3. Uit de serie Maastrichts silhouet nr. 53: Huize Severen.
    In deze uitgave wordt ook nergens gesproken over een altaar uit de kapel.

    Naar mijn mening zal het niet meer te achterhalen zijn wat er verder met het betreffende altaar gebeurd is. Meer informatie kan ik helaas niet verschaffen.

    Met vriendelijke groet,
    Ger Fouraschen.'
    Last edited by Ingrid M.H.Evers; 15 juli 2019, 10:36.

    Leave a comment:


  • J.W. Ramakers en Zonen
    replied
    Oorspronkelijk geplaatst door Ingrid M.H. Evers Bekijk bericht
    Vandaag met de bereidwillige hulp van mw. T.W. een foto van de foto van het 'jubileumaltaar' gemaakt. Het origineel was tamelijk 'dichtgelopen', dus heel duidelijk komt het altaar er niet uit.

    Wat meteen opvalt is, dat het nieuwe altaar aanmerkelijk afweek van het eerdere. Dat was even eenvoudig als dit nieuwe, maar het antependium (de voorkant) had nog neogotische motieven, er was een predella (kaarsenbank) over de gehele breedte van de offertafel, waarop een simpel houten tabernakel stond. De expositietroon daarboven werd bekroond door een eenvoudige halfronde afdekking. (zie het Silhouetje over Severen [nr. 53], p. 34).

    Het nieuwe altaar uit 1937 bestaat uit een zwart marmeren mensa met centraal gepositioneerd een ingelegd goudkleurig (?) Christusmonogram, en geplaatst op een basis van één tree hoog. Op het altaar staat een ingekorte predella met een veel luxer aandoend tabernakel, voorzien van geometrische motieven. De expositietroon lijkt weinig af te wijken van de vroegere, maar wordt bekroond door een calvarieberg, met ca. 50-60 cm. hoge beelden van Maria en Johannes, die aan de voet staan van de Christus aan het kruis. Die laatste voorstelling is een nieuw element in Severen.

    Duidelijk is, dat we de tijd van de neogotiek achter ons hebben gelaten. Dit door de firma Ramakers ontworpen en vervaardigde altaar is verrassend modern van vormgeving.

    De vraag is natuurlijk wanneer deze foto is genomen. We hebben immers begin jaren 1960 het Tweede Vaticaans Concilie gehad en het is mogelijk dat het uit 1937 stammende altaar daarna versoberd is tot wat we op de foto zien. Met andere woorden: dit is mogelijk niet precies het altaar zoals het in 1937 werd afgeleverd.

    Daar tegen spreekt dat de altaartafel op de foto zodanig is geplaatst, dat de priester met de rug naar de gelovigen de H. Mis celebreert. Na Vaticanum II werd juist voorgeschreven dat de priester áchter de mensa zou staan, met het gezicht naar het schip van de kerk gekeerd. Ik ben dan ook geneigd te denken dat deze foto van vóór het concilie dateert, en waarschijnlijk is gemaakt in 1937.

    Het blijft onduidelijk waar het altaar is gebleven. Zeker is dat het nog in de kapel stond toen de zusters vertrokken en het gebouw werd afgebroken. Navraag door de zusters bij de Woningstichting Maasvallei die in de aanpalende hoeve Severen zit, heeft vooralsnog niets opgeleverd.
    Beste Ingrid,

    Hartelijk dank voor de foto en uitgebreide uitleg! Ik vind het een chique altaar. Ik ben het met je eens. Hier zie je duidelijk dat de neogotiek op z'n retour is, al duurt het nog een paar jaar (tot aan de tweede wereldoorlog) dat de neogotiek écht verdwenen is. In de tweede wereldoorlog was er geen aanvoer van materiaal meer mogelijk en er was gebrek aan opdrachten voor het bouwen van kerken en het bemeubelen ervan. Na vijf jaar van oorlog kwam een heel nieuw tijdperk opgang, wat de tijd vóór de tweede wereldoorlog in technische opzicht ver achter zich liet. In de tijd van wederopbouw zag je een duidelijke versobering van "het rijke Roomse leven" De "room" was er even af. Dit resulteerde in een heel andere stijl kerkbouw en interieur. Daarna kwam de 2e Vaticaanse Concilie die de deur helemaal op slot gooide van bonte kleuren en neogotisch kerkmeubilair. Neogotiek raakte in het verdomhoekje. De kerken vervingen neogotiek en beelden werden gebruikt als straatverhogingen. De kerk ging over op strakke "koele" beelden en meubelen, hetgeen de "warmte" uit de kerk haalde. In de jaren 1970 begon her en der toch weer een gemis te voelen van de warme stijl die de kerk uitstraalde in de tijd van de neogotiek. Geleidelijk begon men de neogotiek weer in eer te herstellen. Steeds meer heeft men de mening dat een aantal werken van neogotische stijl als kunst gezien wordt. Ik deel deze mening hoewel bij lange na niet al het neogotische kerkmeubilair kunst is....

    Leave a comment:


  • Ingrid M.H.Evers
    replied
    Huize Severen: lotgevallen van de kerkelijke uitmonstering (4)

    Oorspronkelijk geplaatst door Ingrid M.H. Evers Bekijk bericht
    Vandaag meldde zr. Gemma mij telefonisch, dat (...) zij beschikt over een mooie foto van het Ramakers-altaar, die zij mij zal doen toekomen.
    Vandaag met de bereidwillige hulp van mw. T.W. een foto van de foto van het 'jubileumaltaar' gemaakt. Het origineel was tamelijk 'dichtgelopen', dus heel duidelijk komt het altaar er niet uit.

    Wat meteen opvalt is, dat het nieuwe altaar aanmerkelijk afweek van het eerdere. Dat was even eenvoudig als dit nieuwe, maar het antependium (de voorkant) had nog neogotische motieven, er was een predella (kaarsenbank) over de gehele breedte van de offertafel, waarop een simpel houten tabernakel stond. De expositietroon daarboven werd bekroond door een eenvoudige halfronde afdekking. (zie het Silhouetje over Severen [nr. 53], p. 34).

    Het nieuwe altaar uit 1937 bestaat uit een zwart marmeren mensa met centraal gepositioneerd een ingelegd goudkleurig (?) Christusmonogram, en geplaatst op een basis van één tree hoog. Op het altaar staat een ingekorte predella met een veel luxer aandoend tabernakel, voorzien van geometrische motieven. De expositietroon lijkt weinig af te wijken van de vroegere, maar wordt bekroond door een calvarieberg, met ca. 50-60 cm. hoge beelden van Maria en Johannes, die aan de voet staan van de Christus aan het kruis. Die laatste voorstelling is een nieuw element in Severen.

    Duidelijk is, dat we de tijd van de neogotiek achter ons hebben gelaten. Dit door de firma Ramakers ontworpen en vervaardigde altaar is verrassend modern van vormgeving.

    De vraag is natuurlijk wanneer deze foto is genomen. We hebben immers begin jaren 1960 het Tweede Vaticaans Concilie gehad en het is mogelijk dat het uit 1937 stammende altaar daarna versoberd is tot wat we op de foto zien. Met andere woorden: dit is mogelijk niet precies het altaar zoals het in 1937 werd afgeleverd.

    Daar tegen spreekt dat de altaartafel op de foto zodanig is geplaatst, dat de priester met de rug naar de gelovigen de H. Mis celebreert. Na Vaticanum II werd juist voorgeschreven dat de priester áchter de mensa zou staan, met het gezicht naar het schip van de kerk gekeerd. Ik ben dan ook geneigd te denken dat deze foto van vóór het concilie dateert, en waarschijnlijk is gemaakt in 1937.

    Het blijft onduidelijk waar het altaar is gebleven. Zeker is dat het nog in de kapel stond toen de zusters vertrokken en het gebouw werd afgebroken. Navraag door de zusters bij de Woningstichting Maasvallei die in de aanpalende hoeve Severen zit, heeft vooralsnog niets opgeleverd.
    Bestanden bijvoegen
    Last edited by Ingrid M.H.Evers; 15 juli 2019, 10:33.

    Leave a comment:


  • Ingrid M.H.Evers
    replied
    krantenbanken

    Ja, niet erg gebruikersvriendelijk, maar als je via zoekplaatjes.nl die andere krantenbanken in Nederland probeert, zul je ook nog wel voor verrassingen komen te staan. Ik heb de indruk dat er een stuk of zes verschillende systemen zijn, maar bedenk dat iedereen 10, 15 jaar geleden het wiel moest nog uitvinden. Er was nu eenmaal niet eerder iets dergelijks geprobeerd. En eenmaal op koers, is er geen geld of verlangen om tot uniformering te komen. Persoonlijk vind ik De Gelderlander het lastigst (maar daar ben ik al een tijdje niet geweest). En alles is beter dan eindeloos te moeten zoeken via een reader.

    Tweede pluspunt: je leert steeds beter zoeken.
    Last edited by Ingrid M.H.Evers; 15 juli 2019, 10:33.

    Leave a comment:


  • J.W. Ramakers en Zonen
    replied
    Ramakers-altaar

    Oorspronkelijk geplaatst door Ingrid M.H. Evers Bekijk bericht
    Vandaag meldde zr. Gemma mij telefonisch, dat uitgebreide rondvraag bij haar laatste medezusters en bij leken die bij de verhuizing betrokken zijn geweest, geen nadere bestemming van het altaar heeft opgeleverd. Wel beschikt zij over een mooie foto van het Ramakers-altaar, die zij mij zal doen toekomen.

    Wat betreft Amby: zij meent dat het ging om een groot St.-Josefbeeld en enige kandelaars.

    (Wordt vervolgd).
    Dit is weer een prachtig verhaal Ingrid! Wow, wat ben ik benieuwd naar de foto.

    Dank je wel! Hartelijke groeten!
    Joep.

    P.s.: jouw links hebben toch al aardig wat nieuwe werken opgeleverd. Ik wist niet hoe ik in de krantenarchieven van Sittard-Geleen moest komen. Ik vind het een complex systeem wat ze hanteren.

    Leave a comment:


  • Ingrid M.H.Evers
    replied
    Huize Severen: lotgevallen van de kerkelijke uitmonstering (3)

    Vandaag meldde zr. Gemma mij telefonisch, dat uitgebreide rondvraag bij haar laatste medezusters en bij leken die bij de verhuizing betrokken zijn geweest, geen nadere bestemming van het altaar heeft opgeleverd. Wel beschikt zij over een mooie foto van het Ramakers-altaar, die zij mij zal doen toekomen.

    Wat betreft Amby: zij meent dat het ging om een groot St.-Jozefbeeld en enige kandelaars.
    Last edited by Ingrid M.H.Evers; 15 juli 2019, 10:31.

    Leave a comment:


  • Ingrid M.H.Evers
    replied
    Huize Severen: lotgevallen van de kerkelijke uitmonstering (2)

    Oorspronkelijk geplaatst door Ingrid M.H. Evers Bekijk bericht
    Zuster Gemma kan zich nog een aantal bestemmingen herinneren:
    1. de glas-in-loodramen zijn zorgvuldig gedemonteerd en gingen naar een kerk in Weert;
    Niet dat het voor het Ramakersonderzoek van belang is, maar ik heb de glas-in-loodramen van Severen gevonden! Ze gingen naar de St.-Josephkerk in Keent-Weert (een ontwerp van Alphons Boosten) en zijn beschreven op deze onvolprezen website over glas-in-lood in West-Europa.

    Het betreft tien ramen uit 1962, deels van de hand van Ad Maas, deels van pater Jo de Visser c.s.j., die tot een vroege lichting van de Jan van Eyck Academie behoorde en rector was aan de Koepelkerk.
    Last edited by Ingrid M.H.Evers; 15 juli 2019, 10:32.

    Leave a comment:


  • Breur
    replied
    Even terloops. Mijn tante werd uit de ouderlijke macht gezet en in de Capucijnenstraat geplaatst in de Miséricorde. Zijn had er geen goede herinneringen aan. Later is zij nog gelukkig getrouwd. Haar grafsteentje bevindt zich in mijn tuin

    Leave a comment:

Bezig...
X