Aankondiging

Sluiten
No announcement yet.

Romeinse brug

Sluiten
This topic is closed.
X
X
  • Filter
  • Tijd
  • Tonen
Clear All
nieuwe berichten

  • SJEF †
    started a topic Romeinse brug

    Romeinse brug

    Eerste Romeinse brug Maastricht.

    De Romeinse brug was een brug die door de Romeinen gebouwd werd in Mosa Trajectum, het huidige Maastricht.
    De brug lag ongeveer in het verlengde van de huidige Plankstraat, zo'n 200 meter ten zuiden van de Sint Servaasbrug.
    De brug heeft dienst gedaan van de eerste eeuw na Christus tot 1275.

    Romeinse tijd.

    In de eerste eeuw na Christus werd door de Romeinen de heirbaan Bavay (Bagacum Nerviorum) - Keulen (Colonia Agrippina) aangelegd.

    Het grootste obstakel werd gevormd door de rivier de Maas.
    Als locatie voor de oversteek werd een van nature doorwaadbare plaats in de rivier gekozen.
    Aangezien de Maas een regenrivier is, en dus wisselende waterstanden heeft, was de bouw van een brug noodzakelijk.
    Deze locatie werd door de Romeinen Mosa Trajectum (Trajectum Ad Mosam) genoemd.

    Hoe de brug er heeft uitgezien is niet bekend, maar waarschijnlijk werd hier door de Romeinen voor een, al vele malen toegepast, standaardtype gekozen; d.w.z. stenen pijlers met daartussen houten overspanningen.

    Al met al heeft deze eerste brug 1200 jaar dienst gedaan.

    Uit later archeologisch onderzoek (de brug werd in 1963 bij toeval ontdekt tijdens baggerwerkzaamheden) blijkt dat het hout gebruikt voor de damwanden van de pijlers gekapt is in de eerste helft van de eerste eeuw.
    Er werden echter ook balken aangetroffen uit de derde en de vierde eeuw waaruit men dus mag concluderen dat de brug op z'n minst onderhouden werd.


    Maquette van Romeins castellum in Maastricht met brug over de Maas.

    In het tweede kwart van de vierde eeuw probeerde het uit elkaar vallende Romeinse Rijk zijn grenzen zo goed mogelijk vast te houden.
    De weg Bavay - Keulen was hierbij van groot strategisch en economisch belang.
    Ter verdediging van de brug bouwden de Romeinen op de westoever van de Maas een castellum.
    Deze vesting is pas in de negende of tiende eeuw afgebroken.
    Maastricht kwam in de Merovingische en Karolingische tijd als handelsstad en haven tot grote bloei.
    Het functioneren van de brug als verbinding tussen de verschillende handelsroutes moet daarbij van essentieel belang geweest zijn.

    Middeleeuwen.

    In de zesde eeuw wordt er voor eerst schriftelijk melding gemaakt van de brug.
    Gregorius van Tours wijdde in zijn werk 'Liber de Gloria Confessorum' een hoofdstuk aan Sint-Servaas en diens begrafenis op het grafveld van Maastricht: "iuxta ipsum pontem ageris publici" (bij de brug van de grote weg).

    In het jaar 987 kende keizer Otto III volgens akte het recht van muntrecht en tolheffing in Maastricht toe aan bisschop Notger van Luik: "navibus et ponte" (zowel op de boten als de brug).

    In een oorkonde van 29 juni 1139 schonk Heilig Rooms Keizer Koenraad III de brug aan het kapittel van Sint-Servaas op voorwaarde dat de tolopbrengsten gebruikt zouden worden voor het onderhoud.
    Deze schenking werd op 18 december 1139 door paus Innocentius II bevestigd.
    Het kapittel van Sint-Servaas was een zgn. Vrije Rijksheerlijkheid en had zowel wereldlijk als geestelijk grote macht in Maastricht en omstreken.
    De tolopbrengsten leken een goede bron van inkomsten te worden, Maastricht was immers een druk bezochte pelgrimsstad.
    De opbrengsten vielen echter tegen en het onderhoud bleek duurder te zijn dan verwacht.

    De stad en haar brug werden in de dertiende eeuw diverse malen slachtoffer van geweld in oorlogen tussen de Hertogen van Brabant enerzijds en de Prins-Bisschoppen van Luik anderzijds.
    De brug werd in 1204, 1229 en 1267 beschadigd of verwoest.
    Om het kapittel te compenseren voor de zware lasten werd in 1274 besloten dat er aan onderhoud niet meer besteed hoefde te worden dan er aan tolgelden binnenkwamen.
    Achterstallig onderhoud was waarschijnlijk het gevolg, want nog geen jaar later stortte de brug in tijdens een religieuze processie waarbij 400 mensen verdronken.
    Als vervanging werd iets noordelijker de huidige Sint Servaasbrug gebouwd.

    Stichting Romeinse Brug Maastricht.

    De Stichting Romeinse Brug Maastricht heeft als doelstelling de resten van de Romeinse brug op de Maasbodem te beschermen tegen verder verval.
    Door informatie over de brugresten ter beschikking te stellen via webpagina en informatiepanelen ter plaatse en in de Romeinse museumkelder Derlon en de Rechtstraat, blijft de herinnering aan dit cultureel erfgoed leven.
    De brug is onderdeel geweest van de Via Belgica.

    Via Belgica.

    De Via Belgica, een 400 kilometer lange Romeinse heirbaan, was een belangrijke oost-westverbinding tussen Boulogne-sur-Mer en Keulen.
    Het huidige Nederlandse deel van deze transportader volgt een trac? van zo?n 40 kilometer in Zuid-Limburg tussen Heerlen en Maastricht.
    De Via Belgica was onderdeel van een groot complex netwerk van (water)wegen, dat zich uitstrekte tot in de verste hoeken van het Romeinse imperium.
    Deze omvangrijke infrastructuur vormde de ruggengraat van de militaire en economische macht van de Romeinen en een belangrijke factor in de verspreiding van de Romeinse cultuur onder de plaatselijke bevolking van de Romeinse provincies (romanisering).
    De weg betekende een grote impuls voor de economische en culturele ontwikkeling van het gebied.
    Op knooppunten van wegen en rivieren vestigden de Romeinen legerplaatsen en nederzettingen die uitgroeiden tot steden als Maastricht en Heerlen.
    Bij Keulen kwam de Via Belgica uit op de Limes, de noordelijke grens van het Romeinse rijk.

    De Via Belgica is een van de belangrijkste wegen uit de Romeinse tijd in Noordwest-Europa.
    Deze route liep van de Franse kust door Belgi? en Zuid-Limburg naar de Rijn in Duitsland.
    De enige rivier die overbrugd moest worden, was de Maas.
    De beste plaats om dat te doen, was de plek waar nu Maastricht ligt.
    Vanaf Maastricht liep de weg naar het oosten: via het dal van de Geul langs Valkenburg naar Voerendaal, Heerlen en naar Rimburg.
    Van daar ging deze Via Belgica verder naar Keulen, waar de weg ophield bij de Rijn.

    Bij Heerlen kruiste de Via Belgica een andere belangrijke Romeinse weg: die van Xanten naar Aken en Trier.
    Dankzij de ligging op dit kruispunt van wegen kon hier een bloeiende handelsnederzetting ontstaan, Coriovallum.
    Midden in deze handelsplaats lag het openbare badgebouw waarvan nu nog altijd de imposante resten in het Thermenmuseum te bewonderen zijn.
    Voor de geschiedenis van Heerlen is de Via Belgica dus van groot belang.

    Tussen 1999 en 2003 zijn in Zuid-Limburg opgravingen uitgevoerd om de Via Belgica beter in kaart te brengen: de Maasbrug in Maastricht (1999-2000), stukken van de weg in Houthem, Voerendaal en Rimburg (2002-2003) en het Vrijthof in Maastricht (2003).
    Uit Heerlen waren al enkele stukken bekend uit eerdere opgravingen.


    Via Belgica (Via Agrippinensis) ies 'ne nuje naam, sjtammend oet de 21e i?w in Limburg, dae gegeve ies aan de 400 kilomaeter lange Romeinse weeg, dae geloupe haet van Boulogne sur Mer (Gesoriacum) in Frankriek, door (Belsj) via Tienen, Helshoven, T?ngere (Aduatuca Tungrorum), door Zuud Limburg via Mestreech euver de Maas (Mosa Trajectum), Meersje, Vroenhof (Houtem), Sint-Pi?ter (Valkeberg), Walem, Ransdaal, Kunder, Heerle (Coriovallum), Greunsjtraot, Rimburg euver de Worm, Julich (Iuliacum) nao K?lle (Colonia Claudia Ara Agrippinensium) in (Duutsjland).

    Hie en dao ies door opgravinge m?t zekerheid 't weegtraject en/of Romeinse bewoning (ummer in de buurt van waeg) vasgesjt?ld.
    In Helshoven 'n sjt?k weeg; in T?ngere romeinse beboewing; in Mestreech ies dat 'n br?k euver de Maas en reste van therme; reste van 'ne weeg aan de Meersjenerweeg; in Meersje, op de Herkeberg, loog 'ne Romeinse villa en 'n sjt?k weeg; in Vroenhof h?bbe ze ouch 'n sjt?k weeg opgegrave; ten noorde van Houtem liegke de reste van 'ne Romeinse tempel en villa's (in de Rondebos en de Ravesb?sj); in Sjtraobaek en Brokem zint Romeinse graver gev?nge, bie Walem h?bbe ze de fundamente van 'ne wachtore opgegrave; in Ransdaal 'n Romeins graaf (urne); in Kunder 'ne Romeinse villa (Ten Hove), in Heerle Romeinse therme; in Rimburg 'ne Romeinse villa .

    De weeg woort aangelag veur militair doele, meh ouch, en zeker later, gebruuk es handelsweeg door de bevolking.
    Langs de weeg sjtinge indertied op de hoager gelege gedeiltes en ander sjtrategische punte wachtores.
    Dao zint reste van gev?nge ten noorde van Houtem en op de Goudsberg bie Walem.
    T?sje die wachtores woort ?nderling geseind.

  • Ingrid M.H.Evers
    replied
    Romeinse bruggen over de Maas: Maastricht, Cuyk en (mogelijk) Venlo

    Oorspronkelijk geplaatst door El Loco Bekijk bericht
    Het belang van de Romeinse brug in Maastricht is nogal eens aangedikt met de bewering dat het tot de 19e eeuw de enige vaste Maasovergang tussen Luik en Nijmegen zou zijn geweest. Dat klopt dus waarschijnlijk niet.
    Ik denk toch dat dat juist is. Het gaat er niet om of er meerdere Maasbruggen zijn geweest, maar of ze door de eeuwen heen ook in gebruik bleven.

    Van de Maastrichtse Maasbrug is aangetoond dat hij, te beginnen met de eerste Romeinse brug, in een of andere vorm min of meer permanent in gebruik bleef en tot in de negentiende eeuw de meest noordelijke vaste oeververbinding was over de Maas.

    Gold dat ook voor de Romeinse Tijd? Eigenlijk wel.

    Uit dendro-chronologisch onderzoek is gebleken dat de eerste Romeinse brug te Maastricht dateert uit ca. 75 na Chr. Funderingspalen dateren namelijk uit het midden van de eerste eeuw (zie HEM).

    Eerst drie eeuwen later werd in ca. 340, dus in het midden van de vierde eeuw en in de nadagen van het Romeinse Rijk, een brug over de Maas aangelegd van Cuyk naar Middelaar. In later eeuwen moet die vervallen en verdwenen zijn, want in de middeleeuwen horen we er niets meer over. Dus wég vaste oeververbinding.

    En nu dan misschien een Romeinse Maasbrug tussen Blerick en Venlo? Heel goed mogelijk met grote legerkampen en de rijksgrens in de buurt. De vondst van een Romeinse weg die haaks op de rivier lag, zou het kunnen suggereren. Maar ook als de nu gevonden heipalen terugreiken naar de Romeinse Tijd en er dus een derde Maasbrug gevonden wordt, is die gehoopte brug in de nadagen van het rijk verloren gegaan.

    Leave a comment:


  • El Loco
    replied
    Nog een Romeinse Maasbrug?

    Het belang van de Romeinse brug in Maastricht is nogal eens aangedikt met de bewering dat het tot de 19e eeuw de enige vaste Maasovergang tussen Luik en Nijmegen zou zijn geweest. Dat klopt dus waarschijnlijk niet.
    In de Maas in Venlo zijn zaterdagochtend door duikers houten brugpijlers gevonden. Het gaat om spits toegesneden palen waarvan er één los op de rivierbodem lag. Nader onderzoek moet uitwijzen of het wellicht gaat om pijlers van een Romeinse brug. Archeologen zoeken in Venlo naar overblijfselen van een Romeinse rivierovergang.

    Tijdens eerdere onderzoeken op de bodem van de Maas gaven sonarbeelden aan dat er in het water resten liggen die duiden op zo'n overgang. In de Maasuiterwaarden aan de Blerickse zijde is vorig jaar een deel van een Romeinse weg gevonden die pal richting de Maas loopt.

    Bron: www.l1.nl

    Leave a comment:


  • Ingrid M.H.Evers
    replied
    Castellum is castrum

    In oudere literatuur wordt nog wel gesproken van een Romeins castellum in Maastricht. Op basis van zijn kenmerken wordt de nederzetting tegenwoordig aangeduid als castrum.

    Leave a comment:


  • SJEF †
    replied
    Romeinse Castellum

    1982

    Vondst aan de Houtmaas van een Romeinse toren door de medewerkers van het Gemeentelijk Oudheidkundig Bodemonderzoek.
    Door deze ontdekking kon de omvang van het Romeinse Castellum exact worden vastgesteld.


    Contouren van het Romeinse Castellum (lichtgekleurde stippen tussen plaveisel) aan de Houtmaas.



    Maquette Romeins Castellum te Maastricht.

    Leave a comment:


  • SJEF †
    replied
    Ik vind dus ook dat al die maquettes bij elkaar in één gebouw, continu te bezichtigen moeten zijn.
    Er staan genoeg (kantoor)gebouwen leeg in Maastricht.

    Leave a comment:


  • Ingrid M.H.Evers
    replied
    Maquette Schiffeleers en andere

    Dat Schiffeleers hem heeft gemaakt, is natuurlijk geen verklaring voor het feit dat de 'Romeinse' maquette in het Natuurhistorisch Museum staat. Maar ook in dit geval was het probleem een gebrek aan ruimte. Bij het Centre Céramique staat het buitengebied met vestingwerken van de achttiende-eeuwse Franse maquette in stukken opgeslagen in het depot (het stadsgedeelte staat sinds jaar en dag op de entresol). De maquette Schiffeleers kon daar niet meer bij.

    In de Helpoort staat volgens mij nog steeds een maquette van de stad omstreeks 1800, die werd gemaakt door broeder Sigismund Tagage. En de maquette van de vesting in 1867 is alleen in stukjes en beetjes te bekijken op de eigen website. Jammer dat het niet allemaal kan worden ondergebracht in een Maastrichts Historisch Museum.

    Leave a comment:


  • SJEF †
    replied
    Oorspronkelijk geplaatst door burgemeester Bekijk bericht
    Wat doet dat ding daar?!
    Die maquette is gemaakt door Ferry Schiffeleers (van de MEVRI in de Grote Staat).

    Leave a comment:


  • burgemeester
    replied
    Oorspronkelijk geplaatst door El Loco Bekijk bericht
    Ik zag tot mijn verbazing dat de maquette van de Romeinse brug en het vierde eeuwse castellum, zoals die op een aantal foto's hierboven staan afgebeeld, zich in de collectie van het Natuurhistorisch Museum Maastricht bevindt.

    Wat doet dat ding daar?!

    Leave a comment:


  • SJEF †
    replied
    Oorspronkelijk geplaatst door SJEF Bekijk bericht
    Resteren voor mij de volgende vragen.
    Is de oude Romeinse brug over de Maas in 1275 werkelijk ingestort tijdens een processie?
    Zo ja, is er in het verleden dan ooit een fout gemaakt door de afbeelding uit Hartmann Schedels "Kroniek van Neurenberg" te koppelen aan het voorval van de processie in 1275?
    De brug stort in! (1275)

    In 1274 verklaarde koning Rudolf dat het kapittel van Sint Servaas voor het onderhoud van de Maasbrug tot geen hogere uitgaven verplicht was, dan de inkomsten van de brug bedroegen.
    De brug was voor de kanunniken kennelijk een verliespost.
    Mag men hieruit afleiden dat het onderhoud te wensen overliet?
    Klaarblijkelijk wel, want nog geen jaar later, in 1275, stortte de oude houten brug in.
    Deze instorting eiste veel slachtoffers, en maakte op de tijdgenoten een diepe indruk.
    Van het verhaal van de instorting van de brug zijn twee hoofdversies bekend en verschillende dateringen.
    1. Volgens stukken uit het archief van het kapittel van Sint Servaas gebeurde de ramp op 12 juli 1275, toen deken en kapittel van Onze Lieve Vrouw, met koorzangers en relikwieën, in processie over de brug trokken.
    De brug bezweek, en er verdronken 400 mensen.
    Velen konden nog ter nauwer nood gered worden.
    Van de boten die daarna voor de oversteek van de Maas moesten zorgen, zonken er vele, meegesleurd in draaikolken, waarbij wederom veel slachtoffers vielen.
    Dit relaas verschijnt nog geen negen jaar na de gebeurtenissen in de bisschoppelijke aflaatbrief van 1284.


    Instorting van de brug in 1275 tijdens een processie van het kapittel van Onze Lieve vrouw.
    Gravure van L. Falck naar V. Dedoncker.



    2. Een tweede hoofdversie, maar deze is duidelijk van latere datum, en verdacht vanwege haar moreel-educatieve strekking, verhaalt dat een menigte mensen zich, al dansend, op de brug vermaakte, toen een priester voorbijkwam die het H. Sacrament naar een zieke bracht.
    De dansers toonden niet de minste eerbied voor het Allerheiligste.
    Plots stortte de brug in, en de zondige dansers werden verzwolgen in het water van de Maas.
    Er kwamen 200 mensen om.
    De 'Flores Temporum' plaatsen het voorval op 17 juni 1278.
    Dit relaas wordt overgenomen door Hartmann Schedel, in zijn werk Liber Cronicarum Nurimbergae (eerste druk uitgegeven te Neurenberg in 1493), die hier bij een houtsnede plaatst, de oudst bekende houtgravure betreffende Maastricht.


    De vraag waar de ingestorte houten brug precies lag, kan niet met zekerheid worden beantwoord.
    Wel kan men een redelijke veronderstelling wagen.
    Het is namelijk zeer goed mogelijk dat de brug van 1275 nog steeds de Romeinse brug was, weliswaar aangepast en/of gerestaureerd.
    Dit is bijvoorbeeld ook het geval in Trier, waar de Römerbrücke heden ten dage nog steeds op de oorspronkelijke Romeinse pijlers rust, en waarvan slechts de overspanningen (meermalen overigens) herbouwd zijn.
    De brug was ten gevolge van de instorting van 1275 in ieder geval zodanig verwoest, dat herbouw terplekke niet meer mogelijk was.
    Kennelijk waren dus ook de stenen pijlers ingestort.
    Men besloot de nieuwe brug iets ten noorden van de oude te herbouwen.
    Er is wel eens verondersteld dat de oude houten brug in het verlengde van de Jodenstraat lag, en ook dat er gelijktijdig twee houten bruggen bestonden.
    Tot nu toe ontbreekt daarvoor echter ieder archeologisch of teksthistorisch bewijs.

    Bron: De Maas over.
    2000 jaar vaste oeververbindingen in Maastricht.
    Régis de la Haye.
    Eerste druk oktober 1984.
    Vierkant Maastricht.
    Stichting Historische Uitgeverij Maastricht.

    Leave a comment:


  • SJEF †
    replied
    instorting Romeinse brug

    Veilinghuis Dickhaut biedt in maart 2010 een prent te koop aan met de volgende gegevens en beschrijving.
    Houtsnede.
    Instorting van de Maasbrug in Maastricht, uitg. dr. Hartmann Schedel in zijn Weltchronik, Neurenberg, 1493.
    Opmerking: deze houtsnede is de oudst bekende prent van Maastricht, afm. 35 x 23 cm.



    Nieuwsgierig geworden naar dit voorval van de instorting van de Maasbrug, maar vooral naar de persoon dr. Hartmann Schedel, begon ik mijn onderzoek.

    In de voor mij beschikbare boeken, vond ik de volgende gegevens.
    Afbeelding van de instorting van de oude Romeinse brug in 1275.
    Omdat Maastrichtenaren niet de passende eerbied betrachten tijdens het passeren van een processie, stort de brug in.
    Bron: Historische atlas van Maastricht.
    2000 jaar aan Maas en Jeker.
    Pagina 19.
    Auteur: Emile Ramakers.
    Instorting van de Sint Servaasbrug tijdens een processie, 12 juli 1275.
    Hartman Schedel, 1493.
    Bron: Historische Encyclopedie Maastricht
    Auteurs: Dr. Pierre Ubachs; Drs. Ingrid Evers.
    Afbeelding 30.

    Via de Duitstalige Wikipedia over Hartmann Schedel vernam ik dat er twee versies bestaan van de "Kroniek van Neurenberg", ook de "Schedelsche Weltchronik" genaamd.
    Die twee versies bestaan uit een Latijnse tekst (oorspronkelijke versie), en een door Hartmann Schedel zelf vertaalde versie in het Duits.

    Maar nu komt het opmerkelijke: nergens wordt melding gemaakt dat het een brug over de Maas in Maastricht betreft.
    De Duitse tekst luidt namelijk als volgt.

    DJeweil man zu Vtrich auf eyner pruogken ob der musel tantzet do wardt dz allerheilligst sacrament zu einem krancken allda fuergetragen.
    vnnd demselben sacrament von den tantzern kein zucht noch ere erbotten.
    darumb zerprache die prugk vnd fieln bey zwayhundert menschen in den fluss der musel vnd ertruncken darinn zu straff irer vergessung got schuldiger danckperkeit.


    Bron: http://de.wikisource.org/wiki/Die_Sc..._(deutsch):217 .

    Tevens voeg ik een drietal afbeeldingen toe van de betreffende tekst en afbeelding, in zowel de Latijnse, als ook de Duitse variant.


    Latijnse tekst met houtsnede van de instorting van de brug.


    Latijnse tekst.


    Duitse tekst.

    Resteren voor mij de volgende vragen.
    Is de oude Romeinse brug over de Maas in 1275 werkelijk ingestort tijdens een processie?
    Zo ja, is er in het verleden dan ooit een fout gemaakt door de afbeelding uit Hartmann Schedels "Kroniek van Neurenberg" te koppelen aan het voorval van de processie in 1275?

    Leave a comment:


  • El Loco
    replied
    Maquette Romeinse brug + castellum

    Ik zag tot mijn verbazing dat de maquette van de Romeinse brug en het vierde eeuwse castellum, zoals die op een aantal foto's hierboven staan afgebeeld, zich in de collectie van het Natuurhistorisch Museum Maastricht bevindt. Op de website van het museum vond ik de volgende informatie:

    De vesting beschermde de enige vaste oeververbinding van belang: de brug over de Maas. Doordat de Maas in de loop van de eeuwen meer oostelijk is gaan stromen, is van de vesting op de oostelijke oever (het tegen-Castellum) minder bewaard gebleven dan van die op de westelijke oever (het grotere Castellum).
    (bron: http://www.nhmmaastricht.nl/TExtonLy-nl/exp_tw11.htm)

    De bewering over het zgn. tegen-Castellum kan vooralsnog niet hard gemaakt worden, aangezien er op de Wycker Maasoever weinig concrete vondsten gedaan zijn die eenduidig wijzen op de aanwezigheid van een castellum op die oever. Aangezien we niet eens weten óf er een castellum in Wyck was, heeft het ook geen zin om te speculeren of dit groter of kleiner was dan het opgegraven castellum op de linkeroever.

    Ook de invulling van gebouwen binnen de muren van het castellum op de linkeroever (o.a. een christelijke basilica) berust meer op 'wishful thinking' dan op archeologisch bewijsmateriaal. Er is immers nog nooit gegraven onder de O.L.Vrouwekerk, waar de overblijfselen van deze laat-antieke voorloper van de 'slevrouwe' wellicht (maar misschien ook niet) begraven liggen.



    Leave a comment:


  • Clio
    replied
    Oorspronkelijk geplaatst door Clio Bekijk bericht
    Moet ik El Loco iets vertellen over het archeologiebeleid van de gemeente Maastricht?
    De vraag was retorisch, Loco. Volgens mij weet je er meer van dan ik.

    Leave a comment:


  • El Loco
    replied
    Laat maar, Clio, ik begrijp dat je het archeologiebeleid van de gemeente Maastricht niet al te hoog aanslaat?

    Ik meen dat de duikcampagnes in de jaren '60 door het rijk gefinancierd werden, aangezien de baggerwerkzaamheden op last van Rijkswaterstaat plaatsvonden. Ik denk dat zo'n archeologisch 'uitstapje' van Rijkswaterstaat in deze tijd van toegenomen bureaucratie niet meer zou kunnen.

    Leave a comment:


  • Clio
    replied
    Gebrek aan financiering? Moet ik El Loco iets vertellen over het archeologiebeleid van de gemeente Maastricht?

    Leave a comment:

Bezig...
X