Aankondiging

Sluiten
No announcement yet.

Romeinse brug

Sluiten
This topic is closed.
X
X
  • Filter
  • Tijd
  • Tonen
Clear All
nieuwe berichten

  • Romeinse brug

    Eerste Romeinse brug Maastricht.

    De Romeinse brug was een brug die door de Romeinen gebouwd werd in Mosa Trajectum, het huidige Maastricht.
    De brug lag ongeveer in het verlengde van de huidige Plankstraat, zo'n 200 meter ten zuiden van de Sint Servaasbrug.
    De brug heeft dienst gedaan van de eerste eeuw na Christus tot 1275.

    Romeinse tijd.

    In de eerste eeuw na Christus werd door de Romeinen de heirbaan Bavay (Bagacum Nerviorum) - Keulen (Colonia Agrippina) aangelegd.

    Het grootste obstakel werd gevormd door de rivier de Maas.
    Als locatie voor de oversteek werd een van nature doorwaadbare plaats in de rivier gekozen.
    Aangezien de Maas een regenrivier is, en dus wisselende waterstanden heeft, was de bouw van een brug noodzakelijk.
    Deze locatie werd door de Romeinen Mosa Trajectum (Trajectum Ad Mosam) genoemd.

    Hoe de brug er heeft uitgezien is niet bekend, maar waarschijnlijk werd hier door de Romeinen voor een, al vele malen toegepast, standaardtype gekozen; d.w.z. stenen pijlers met daartussen houten overspanningen.

    Al met al heeft deze eerste brug 1200 jaar dienst gedaan.

    Uit later archeologisch onderzoek (de brug werd in 1963 bij toeval ontdekt tijdens baggerwerkzaamheden) blijkt dat het hout gebruikt voor de damwanden van de pijlers gekapt is in de eerste helft van de eerste eeuw.
    Er werden echter ook balken aangetroffen uit de derde en de vierde eeuw waaruit men dus mag concluderen dat de brug op z'n minst onderhouden werd.


    Maquette van Romeins castellum in Maastricht met brug over de Maas.

    In het tweede kwart van de vierde eeuw probeerde het uit elkaar vallende Romeinse Rijk zijn grenzen zo goed mogelijk vast te houden.
    De weg Bavay - Keulen was hierbij van groot strategisch en economisch belang.
    Ter verdediging van de brug bouwden de Romeinen op de westoever van de Maas een castellum.
    Deze vesting is pas in de negende of tiende eeuw afgebroken.
    Maastricht kwam in de Merovingische en Karolingische tijd als handelsstad en haven tot grote bloei.
    Het functioneren van de brug als verbinding tussen de verschillende handelsroutes moet daarbij van essentieel belang geweest zijn.

    Middeleeuwen.

    In de zesde eeuw wordt er voor eerst schriftelijk melding gemaakt van de brug.
    Gregorius van Tours wijdde in zijn werk 'Liber de Gloria Confessorum' een hoofdstuk aan Sint-Servaas en diens begrafenis op het grafveld van Maastricht: "iuxta ipsum pontem ageris publici" (bij de brug van de grote weg).

    In het jaar 987 kende keizer Otto III volgens akte het recht van muntrecht en tolheffing in Maastricht toe aan bisschop Notger van Luik: "navibus et ponte" (zowel op de boten als de brug).

    In een oorkonde van 29 juni 1139 schonk Heilig Rooms Keizer Koenraad III de brug aan het kapittel van Sint-Servaas op voorwaarde dat de tolopbrengsten gebruikt zouden worden voor het onderhoud.
    Deze schenking werd op 18 december 1139 door paus Innocentius II bevestigd.
    Het kapittel van Sint-Servaas was een zgn. Vrije Rijksheerlijkheid en had zowel wereldlijk als geestelijk grote macht in Maastricht en omstreken.
    De tolopbrengsten leken een goede bron van inkomsten te worden, Maastricht was immers een druk bezochte pelgrimsstad.
    De opbrengsten vielen echter tegen en het onderhoud bleek duurder te zijn dan verwacht.

    De stad en haar brug werden in de dertiende eeuw diverse malen slachtoffer van geweld in oorlogen tussen de Hertogen van Brabant enerzijds en de Prins-Bisschoppen van Luik anderzijds.
    De brug werd in 1204, 1229 en 1267 beschadigd of verwoest.
    Om het kapittel te compenseren voor de zware lasten werd in 1274 besloten dat er aan onderhoud niet meer besteed hoefde te worden dan er aan tolgelden binnenkwamen.
    Achterstallig onderhoud was waarschijnlijk het gevolg, want nog geen jaar later stortte de brug in tijdens een religieuze processie waarbij 400 mensen verdronken.
    Als vervanging werd iets noordelijker de huidige Sint Servaasbrug gebouwd.

    Stichting Romeinse Brug Maastricht.

    De Stichting Romeinse Brug Maastricht heeft als doelstelling de resten van de Romeinse brug op de Maasbodem te beschermen tegen verder verval.
    Door informatie over de brugresten ter beschikking te stellen via webpagina en informatiepanelen ter plaatse en in de Romeinse museumkelder Derlon en de Rechtstraat, blijft de herinnering aan dit cultureel erfgoed leven.
    De brug is onderdeel geweest van de Via Belgica.

    Via Belgica.

    De Via Belgica, een 400 kilometer lange Romeinse heirbaan, was een belangrijke oost-westverbinding tussen Boulogne-sur-Mer en Keulen.
    Het huidige Nederlandse deel van deze transportader volgt een trac? van zo?n 40 kilometer in Zuid-Limburg tussen Heerlen en Maastricht.
    De Via Belgica was onderdeel van een groot complex netwerk van (water)wegen, dat zich uitstrekte tot in de verste hoeken van het Romeinse imperium.
    Deze omvangrijke infrastructuur vormde de ruggengraat van de militaire en economische macht van de Romeinen en een belangrijke factor in de verspreiding van de Romeinse cultuur onder de plaatselijke bevolking van de Romeinse provincies (romanisering).
    De weg betekende een grote impuls voor de economische en culturele ontwikkeling van het gebied.
    Op knooppunten van wegen en rivieren vestigden de Romeinen legerplaatsen en nederzettingen die uitgroeiden tot steden als Maastricht en Heerlen.
    Bij Keulen kwam de Via Belgica uit op de Limes, de noordelijke grens van het Romeinse rijk.

    De Via Belgica is een van de belangrijkste wegen uit de Romeinse tijd in Noordwest-Europa.
    Deze route liep van de Franse kust door Belgi? en Zuid-Limburg naar de Rijn in Duitsland.
    De enige rivier die overbrugd moest worden, was de Maas.
    De beste plaats om dat te doen, was de plek waar nu Maastricht ligt.
    Vanaf Maastricht liep de weg naar het oosten: via het dal van de Geul langs Valkenburg naar Voerendaal, Heerlen en naar Rimburg.
    Van daar ging deze Via Belgica verder naar Keulen, waar de weg ophield bij de Rijn.

    Bij Heerlen kruiste de Via Belgica een andere belangrijke Romeinse weg: die van Xanten naar Aken en Trier.
    Dankzij de ligging op dit kruispunt van wegen kon hier een bloeiende handelsnederzetting ontstaan, Coriovallum.
    Midden in deze handelsplaats lag het openbare badgebouw waarvan nu nog altijd de imposante resten in het Thermenmuseum te bewonderen zijn.
    Voor de geschiedenis van Heerlen is de Via Belgica dus van groot belang.

    Tussen 1999 en 2003 zijn in Zuid-Limburg opgravingen uitgevoerd om de Via Belgica beter in kaart te brengen: de Maasbrug in Maastricht (1999-2000), stukken van de weg in Houthem, Voerendaal en Rimburg (2002-2003) en het Vrijthof in Maastricht (2003).
    Uit Heerlen waren al enkele stukken bekend uit eerdere opgravingen.


    Via Belgica (Via Agrippinensis) ies 'ne nuje naam, sjtammend oet de 21e i?w in Limburg, dae gegeve ies aan de 400 kilomaeter lange Romeinse weeg, dae geloupe haet van Boulogne sur Mer (Gesoriacum) in Frankriek, door (Belsj) via Tienen, Helshoven, T?ngere (Aduatuca Tungrorum), door Zuud Limburg via Mestreech euver de Maas (Mosa Trajectum), Meersje, Vroenhof (Houtem), Sint-Pi?ter (Valkeberg), Walem, Ransdaal, Kunder, Heerle (Coriovallum), Greunsjtraot, Rimburg euver de Worm, Julich (Iuliacum) nao K?lle (Colonia Claudia Ara Agrippinensium) in (Duutsjland).

    Hie en dao ies door opgravinge m?t zekerheid 't weegtraject en/of Romeinse bewoning (ummer in de buurt van waeg) vasgesjt?ld.
    In Helshoven 'n sjt?k weeg; in T?ngere romeinse beboewing; in Mestreech ies dat 'n br?k euver de Maas en reste van therme; reste van 'ne weeg aan de Meersjenerweeg; in Meersje, op de Herkeberg, loog 'ne Romeinse villa en 'n sjt?k weeg; in Vroenhof h?bbe ze ouch 'n sjt?k weeg opgegrave; ten noorde van Houtem liegke de reste van 'ne Romeinse tempel en villa's (in de Rondebos en de Ravesb?sj); in Sjtraobaek en Brokem zint Romeinse graver gev?nge, bie Walem h?bbe ze de fundamente van 'ne wachtore opgegrave; in Ransdaal 'n Romeins graaf (urne); in Kunder 'ne Romeinse villa (Ten Hove), in Heerle Romeinse therme; in Rimburg 'ne Romeinse villa .

    De weeg woort aangelag veur militair doele, meh ouch, en zeker later, gebruuk es handelsweeg door de bevolking.
    Langs de weeg sjtinge indertied op de hoager gelege gedeiltes en ander sjtrategische punte wachtores.
    Dao zint reste van gev?nge ten noorde van Houtem en op de Goudsberg bie Walem.
    T?sje die wachtores woort ?nderling geseind.
    Historie is niet alleen het weergeven van de as, maar ook het doorgeven van het vuur.
    Thomas More

  • #2
    Oorspronkelijk geplaatst door SJEF
    In het verleden was er een webpagina van de Stichting Romeinse Brug te Maastricht.
    N.a.v. bovenstaande opmerkingen van SJEF in de rubriek 'Boe is dit?':
    De website van de Stichting Romeinse Brug te Maastricht lijkt inderdaad al jaren niet meer bijgewerkt, maar er staan, behalve het persbericht, toch nog wat losse documenten en interessante foto's op, o.a. deze montagefoto:


    Wat ikzelf bijzonder interessant vind aan die montage, zijn de geprojecteerde oeverlijnen. Ik weet niet in hoeverre de maker hiernaar onderzoek heeft gedaan, maar het is wel een bekend feit dat de Maasoever aan de Maastrichter kant in de loop der eeuwen door aanslibbing een stuk is gegroeid; vandaar dat de bebouwing daar verder van de rivier verwijderd is dan in Wyck (waardoor er ruimte was voor het Kanaal naar Luik - nu Maasboulevard/-promenade).

    De Maasoever aan de Wyckerkant is daarentegen in 2000 jaar behoorlijk afgekalfd. Ik heb echter nooit geweten dat het zoveel was! Romeins Wyck, als het al bestaan heeft, zal dan grotendeels weggespoeld zijn. Misschien was Romeins Wyck wel véél groter dan Maastricht... (dit laatste zeg ik vooral om sommige leden van dit forum een plezier te doen )

    En hier nog een foto van een maquette/schaalmodel van de Romeinse brug, eveneens van de voormalige site van romeinsmaastricht. De glasplaat geeft het toenmalige normale peil van de Maas aan (neem ik aan).

    Opmerking


    • #3
      De Maasoever aan de Wyckerkant is daarentegen in 2000 jaar behoorlijk afgekalfd. Ik heb echter nooit geweten dat het zoveel was! Romeins Wyck, als het al bestaan heeft, zal dan grotendeels weggespoeld zijn. Misschien was Romeins Wyck wel véél groter dan Maastricht... (dit laatste zeg ik vooral om sommige leden van dit forum een plezier te doen )

      Bron: 9 december 2005 Dagblad De Limburger


      Maastricht - Maastricht krijgt voorjaar 2006 een nieuw museum. Aannemer R. Bloot opent dan zijn particulier archeologisch museum in het pand Rechtstraat 52. Op de begane grond wordt aandacht besteed aan de (bouw)geschiedenis van het pand, in de kelder kunnen bezoekers de Romeinse en Middeleeuwse restanten bekijken die er vorig jaar zijn opgegraven
      Wethouder W. Hazeu (GroenLinks), die deze week een boekje in ontvangst nam over de opgravingen, juicht het plan van Bloot toe. ,,Zo'n museum heeft voor de Rechtstraat toegevoegde waarde. Het kan voor nieuwe loop in de straat zorgen.'' Ondernemers in de Rechstraat klagen al een tijdje dat met de komst van de Hoeg Brögk 'de loop' uit de winkelstraat is.

      In het pand, een voormalige herenmodezaak, zijn najaar 2004 restanten van Romeinse en Middeleeuwse bewoning aangetroffen. Het was het bewijs dat de Romeinen ook aan de overkant van de Maas hebben gewoond. Mogelijk heeft op de plek een kelderachtig verdiepte tempel gestaan. Of er daadwerkelijk een Mithraeum (heiligdom gewijd aan Mithras) heeft gelegen staat (nog) niet vast. ,,Als we offergiften vinden in de omgeving, is dat misschien een verdere aanwijzing'', zegt archeoloog E. Wetzels die het onderzoek in de kelder leidde.

      De gemeente die vorig jaar 25.000 euro uittrok om de opgraving mede mogelijk te maken, draagt de aangetroffen voorwerpen in bruikleen aan Bloot over. Boven het pand, dat eigendom van Bloot is, komen appartementen. ,,We maken nu al reclame in de trant van: wonen boven Romeinse restanten'', zegt Bloot, die een grote passie voor archeologie heeft.

      Bezoekers komen na het museale deel met vitrines via een trap in de kelder. Daar wil Bloot een brug aanleggen vanwaar bezoekers de restanten van Romeinse en middeleeuwse bebouwing kunnen zien. De presentatie wordt volgens Bloot ,,minder gelikt'' dan in de musemkelder van hotel Derlon waar restanten van Romeins Maastricht te zien zijn, waaronder een onderdeel van de heirbaan tussen Keulen en de Kanaalkust. ,,Zoals we het aangetroffen hebben, willen we het ook presenteren.''

      Weet iemand op bovenstaande plannen gerealiseerd zijn?
      De leefs mer eine kier .

      Opmerking


      • #4
        Oorspronkelijk geplaatst door Breur Bekijk bericht
        Weet iemand op bovenstaande plannen gerealiseerd zijn?
        Je neemt me de woorden uit de mond, Breur. Ik moest daar ook aan denken. Maar nooit meer iets over gehoord, helaas.

        Oorspronkelijk geplaatst door Breur Bekijk bericht
        Wethouder W. Hazeu (GroenLinks), die deze week een boekje in ontvangst nam over de opgravingen, juicht het plan van Bloot toe.
        Heeft iemand hier dat boekje?

        Opmerking


        • #5
          'Heiligdom van Mithras'?

          Oorspronkelijk geplaatst door Breur Bekijk bericht
          Weet iemand op bovenstaande plannen gerealiseerd zijn?
          De verwachtingen waren weer eens veel te hoog gespannen. Het vermoede 'heiligdom van Mithras' bleek bij nadere beschouwing een hersenspinsel. Van alle grootse plannen is dan ook niets terecht gekomen. Momenteel is in het pand de tweede zaak van de Kiekoet gevestigd. De archeologische vondsten liggen afgedekt onder een houten vloer in de kelder.
          Oorspronkelijk geplaatst door El Loco Bekijk bericht
          Heeft iemand hier dat boekje?
          Het 'boekje' schijnt een soort veredeld stencil te zijn geweest. (Bij gelegenheid hierover meer).

          Bron: netwerk IMHE

          Opmerking


          • #6
            Oorspronkelijk geplaatst door El Loco Bekijk bericht
            Misschien was Romeins Wyck wel véél groter dan Maastricht...
            Ik probeer mij op dit moment door de 450 pagina's van Titus Panhuysen's Romeins Maastricht en zijn beelden te worstelen (ik overdrijf; het is hele aangename lectuur) en één van de eerste dingen die ik tegenkwam, heeft betrekking op de Maasoevers in Romeins Maastricht:

            De nederzetting is ontstaan op het relatief laag gelegen terrein tussen de vooruitstekende flanken van het westelijk Middenterras (westzijde Vrijthof), de Jekerdelta (Jekerkwartier) en de Maasoever, die bij de aanvang van de Romeinse tijd zeker 80 meter westelijker lag dan nu.
            (...)
            Er bestaan goede argumenten voor de veronderstelling dat de oostelijke oever sinds de Romeinse tijd over enkele tientallen meters verdwenen is door afkalving en kanalisering. Hierdoor moet een flink deel van de nederzetting op de oostelijke oever verloren zijn gegaan.
            (Bron: Titus A.S.M. Panhuysen: Romeins Maastricht en zijn beelden. Maastricht/Assen, 1996. pp. 19-20)

            Overigens komt de portretbuste in de kelder van het stadhuis (zie Lucy's zoekplaatje bij 'Boe is dit?') niet voor bij de uitgebreide inventarisatie van Romeins beeldhouwwerk in het boek. Mogelijke verklaringen:
            a) het beeld is niet Romeins;
            b) het beeld is niet origineel (gipsafdruk);
            c) het beeld behoort bij een categorie die Panhuysen onbesproken laat omdat de herkomst onduidelijk is en het beeld van elders geïmporteerd is. Om diezelfde reden komen ook de twee keizerportretten van Caracalla en Septimus Severus (vroeger in het Bonnefanten) niet aan bod.

            Maar goed, dit even terzijde, want het gaat hier natuurlijk over de Romeinse brug, waarbij wel opgemerkt mag worden dat verreweg de meeste sculptuurfragmenten die Panhuysen beschrijft, in 1963 uit de Maas opgebaggerd zijn en uit de fundering van de Romeinse brug afkomstig zijn

            Opmerking


            • #7
              Ik bemerk opeens een sterke belangstelling voor de Romeinse oudheden in Maastricht.
              Voor de liefhebbers kan ik het (imiddels uitverkochte) boek 'Maastricht staat op zijn verleden' aanbevelen.
              Een uitgave door de Stichting Historische Reeks Maastricht; Vierkant Maastricht; deel 3.

              Als bonus, de URL van een op tekst doorzoekbaar PDF bestand, dat de complete inhoud bevat van een boek.
              Het boek bevat 100 pagina's; inclusief de plattegrond en afbeeldingen.
              Bestandsgrootte: 6612 kB; houd daar rekening mee!
              Titel: Romeinsche Oudheden te Maastricht.
              Beschreven door: Dr. C. Leemans; directeur van het museum van Oudheden te Leyden.
              Uitgave door: H.W. Hazenberg & Comp.; 1843.

              http://docs.google.com/fileview?id=0...ODQxMWIw&hl=nl .
              Historie is niet alleen het weergeven van de as, maar ook het doorgeven van het vuur.
              Thomas More

              Opmerking


              • #8
                Oorspronkelijk geplaatst door SJEF Bekijk bericht
                Ik bemerk opeens een sterke belangstelling voor de Romeinse oudheden in Maastricht.
                Zou dat te maken hebben met Julius Caesar die in D'n Awwe Stiene speelt?

                Opmerking


                • #9
                  Wie weet.....
                  Ik ben bij vlagen geniaal, alleen is het nu windstil!

                  Opmerking


                  • #10
                    Oorspronkelijk geplaatst door El Loco Bekijk bericht
                    Overigens komt de portretbuste in de kelder van het stadhuis (zie Lucy's zoekplaatje bij 'Boe is dit?') niet voor bij de uitgebreide inventarisatie van Romeins beeldhouwwerk in het boek [van Panhuijsen].
                    Van dr. Panhuysen kreeg ik het volgende bericht:

                    'Dit plaatje is volkomen nieuw voor mij. Ik kan me nauwelijks voorstellen dat het om een origineel ['Maastrichts'] Romeins borstbeeld gaat, dan zou het ooit wel eens door een van mijn voorgangers gezien en gepubliceerd zijn. Misschien is het een verweerd (en inmiddels vervangen) stuk Renaissance-sculptuur van het stadhuis (vernieuwing van het beeldhouwwerk van het timpaan?). Maar als je weet waar het zich nu bevindt dan wil ik het graag nader bestuderen. Hoe kom je overigens aan de foto?'

                    Lucy maakte de foto. Als zij wil kan ik (of zij) daarover contact opnemen. Weet iemand of het beeld nog in de parterre van het stadhuis staat?

                    Opmerking


                    • #11
                      Maastricht en zijn Romeinse thermen: literatuur

                      Oorspronkelijk geplaatst door SJEF Bekijk bericht
                      C. Leemans, Romeinsche Oudheden te Maastricht.
                      Leiden 1843. http://docs.google.com/fileview?id=0...ODQxMWIw&hl=nl .
                      Geweldige internetvondst, Sjef. Het boek van Leemans gaat over de opgravingen van het Romeinse badhuis op het huidige plein Op de Thermen. Anderhalve eeuw later hebben we die nog eens overgedaan bij de renovatie van het Stokstraatkwartier. In Heerlen hebben ze hun thermen overdekt en er een museum van gemaakt. In Maastricht zijn de contouren van de fundamenten en muren in het plaveisel van het plein vastgelegd met gekleurde stenen. Tegen de muur van het zuidwestelijke hoekhuis Op de Thermen/Morenstraat hangt een grote stenen plaquette waarop de 'tekeningen' worden uitgelegd.

                      Het boek van Leemans was het eerste over Romeinse oudheden in Maastricht en betrof opgravingen die in 1840 werden gedaan. Aardig is, dat de tekeningen van wat men vond, gemaakt werden door onze eigen Mathieu Hermans (1789-1842), toentertijd stadsbouwmeester (= stadsarchitect). Een deel ervan wordt nog bewaard in Leiden. De publicatie heeft hij niet meer mogen zien verschijnen.

                      In 1840 stond de 'oudheidkunde' (archeologie) nog in de kinderschoenen. Zoals Panhuijsen schrijft in Maastricht staat op zijn verleden: 'Leemans was de eerste die behoorlijk archeologisch bronnenmateriaal uit opgravingen tot zijn beschikking had.'

                      Drs. J.H.F. Bloemers schreef in 1973 het artikel: 'Meer dan 130 jaren oudheidkundig onderzoek in het Stokstraatgebied te Maastricht', in: Stokstraat Maastricht, een renovatieproces in historisch perspectief (Maastricht 1973) 101-122. De prachtige foto's van de fundamenten geven een goed beeld van hoe het badhuis er ongeveer heeft uitgezien.

                      T.A.S.M. Panhuysen e.a., Maastricht staat op zijn verleden, is de moeite waard om tweedehands te bemachtigen. Het geeft een overzicht van eerdere/oudere literatuur en beschrijft opgravingen in het pand Havenstraat 12, onder/achter Hotel Derlon, aan de Houtmaas (Romeinse muur), op het MABRO-terrein (waar eens de Jeker liep), de St.-Servaaskerk, de Kommel, de Tongerse Poort en aan de Grachtstraat.

                      Het boek hoorde bij een gelijknamige tentoonstelling in het Bonnefantenmuseum. Misschien hebben ze dáár nog een exemplaar liggen?

                      Opmerking


                      • #12
                        Tekening Romeinse thermen (1840)

                        Bijgaand een van de tekeningen van Mathieu Hermans die de basis vormden voor de litho's in het boek van Leemans. De bovenste afbeelding moet van bovenaf worden gezien en laat zien hoe de fundamenten lagen ten opzichte van de in 1840 bestaande bebouwing.

                        De onderste tekening is een zijaanzicht. Hij geeft het hypocaustum weer, een systeem van vloerverwarming. (Niks nieuws onder de zon!). Onder het badhuis bevond zich een kruipruimte/kelder met een grote hoeveelheid 'geribbelde' zuilen, samengesteld uit een soort bakstenen platen ('tubuli'), waar hete lucht doorheen werd geblazen. Op de tekening uit 1840 zijn deze tubuli nog slechts deels aanwezig. Zij droegen mede de bovenliggende vloer.

                        Herkomst tekening: Rijksmuseum voor Oudheden; niet-professionele, voor studiedoeleinden gemaakte foto (collectie IMHE).
                        Bestanden bijvoegen

                        Opmerking


                        • #13
                          Oorspronkelijk geplaatst door El Loco Bekijk bericht
                          Ik probeer mij op dit moment door de 450 pagina's van Titus Panhuysen's Romeins Maastricht en zijn beelden te worstelen.
                          Een paar wetenswaardigheden uit het boek van Panhuysen:

                          * Het catalogusgedeelte van het boek (pp.253-403) beschrijft 233 Romeinse sculpturen en bouwstenen, afkomstig uit Maastricht. Eénderde hiervan (CAT 1-82) wordt uitgebreid beschreven, met afbeeldingen, vanwege hun historische/kunsthistorische waarde. Panhuysen: "Maastricht is zelfs een van de belangrijkste vindplaatsen geworden van provinciaal-Romeins beeldhouwwerk in het noordwesten van het Romeinse rijk" (p.9).

                          * In de periode 1963-1965 werden tijdens baggerwerkzaamheden en diverse duikcampagnes in de Maas 169 stenen afkomstig van de pijlers van de Romeinse brug boven water gebracht. De helft daarvan zijn gebeeldhouwd.

                          * Bij een nieuwe verkenning in 1993 werden door duikers op één dag nog minstens 100 bewerkte stenen op de rivierbodem gespot.

                          Vraag: waarom liggen er 45 jaar na de vorige bergingscampagne nog minimaal 100 Romeinse sculpturen op de bodem van de Maas?

                          Opmerking


                          • #14
                            Gebrek aan financiering? Moet ik El Loco iets vertellen over het archeologiebeleid van de gemeente Maastricht?

                            Opmerking


                            • #15
                              Laat maar, Clio, ik begrijp dat je het archeologiebeleid van de gemeente Maastricht niet al te hoog aanslaat?

                              Ik meen dat de duikcampagnes in de jaren '60 door het rijk gefinancierd werden, aangezien de baggerwerkzaamheden op last van Rijkswaterstaat plaatsvonden. Ik denk dat zo'n archeologisch 'uitstapje' van Rijkswaterstaat in deze tijd van toegenomen bureaucratie niet meer zou kunnen.

                              Opmerking

                              Bezig...
                              X